Ducati MotoE - Επίσημη αποκάλυψη τεχνικών χαρακτηριστικών

150hp και 225 κιλά στο πρώτο στάδιο εξέλιξης του project
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/7/2022
H Ducati αποκάλυψε τα κυριότερα τεχνικά χαρακτηριστικά της πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της για το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE, χαρακτηριστικά που στο πρώτο στάδιο εξέλιξης είναι πανομοιότυπα με εκείνα της απερχόμενης Energica Ego Corsa MotoR.
 
Ο κωδικός εξέλιξης της πρώτης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της Ducati είναι ο V21L, ένα πρωτότυπο μοντέλο που από το 2023 θα αποτελέσει το αποκλειστικό αγωνιστικό όχημα των 18 αγωνιζομένων του Παγκοσμίου Κυπέλου MotoE, της ηλεκτρικής υποστηρικτικής κατηγορίας του MotoGP.
Το project έχει μεγάλη στρατηγική σημασία για το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati, οδηγώντας στην ανάπτυξη πολύτιμης τεχνογνωσίας για τα επερχόμενα ηλεκτρικά μοντέλα παραγωγής της εταιρείας.
Για τη δημιουργία της μοτοσυκλέτας, το εργοστάσιο της Bologna ένωσε μηχανικούς, σχεδιαστές και τεχνικούς από τη Ducati και την Ducati Corse, το αγωνιστικό τμήμα της φίρμας, δημιουργώντας μια μοναδική ομάδα, ενώ η εταιρεία συμβουλεύτηκε και τους τεχνικούς του Volkswagen Group που ειδικεύονται στην ηλεκτροκίνηση. 
 
Επιπλέον για την περαιτέρω εξέλιξη του V21L, οι Ιταλοί βρίσκονται σε συνεχή επαφή με το Κέντρο Αριστείας του Salzgitter στη Γερμανία (κέντρο του Volkswagen Group που ειδικεύεται στην εξέλιξη και στην ανακύκλωση των μπαταριών) αλλά και με μάρκες του Group, όπως την Porsche και Lamborghini.
 
Το τμήμα R&D της Ducati ανέλαβε τη διοίκηση του project, μαζί με τον σχεδιασμό και τις εργαστηριακές δοκιμές του ηλεκτροκινητήρα, ενώ το Centro Stile Ducati είναι υπεύθυνο για το design και την τελική εμφάνιση της μοτοσυκλέτας. 
Το αγωνιστικό τμήμα Ducati Corse εξελίσσει τα ηλεκτρονικά, το λογισμικό, την αεροδυναμική και τελικά τη συναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας, τις δοκιμές στην πίστα και την διαδικασία απόκτησης και ανάλυσης δεδομένων.
 
 
Το αποτέλεσμα σήμερα είναι ήδη ικανοποιητικό, αναφέρει η Ducati. Η MotoE πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της εταιρείας ζυγίζει 225 κιλά (12 κιλά λιγότερα από το ελάχιστο βάρος των κανονισμών των Dorna & FIM για την κάλυψη της απόστασης του αγώνα), και μέγιστη ιπποδύναμη 110 Kw (150 hp) και 14,27 kgm ροπής, για μια τελική ταχύτητα 275 χλμ/ώρα στην πίστα του Mugello.
 
Η μπαταρία του V21L χαρακτηρίζεται από ένα σχήμα που ακολουθεί τις γραμμές της μοτοσυκλέτας στο μέσο της, ενώ ζυγίζει 110 κιλά και έχει χωρητικότητα 18 kWh με πρίζα φόρτισης 20 kW στην ουρά. H μπαταρία αποτελείται από 1.152 κυλινδρικές κυψέλες τύπου 21700.
 
Ο εναλλάκτης ζυγίζει 5 κιλά, ενώ το μοτέρ 21 κιλά με μέγιστη ταχύτητα περιστροφής τις 18.000 rpm σχεδιάστηκε από συνεργάτη της Ducati (για την ώρα δεν μας δίνουν το όνομα του), ενώ το όλο σύστημα βασίζεται σε τάση 800V.
Μια από τις πιο προηγμένες τεχνολογικές λύσεις της μοτοσυκλέτας αφορά στο σύστημα ψύξης. Το V21L διαθέτει αποδοτικό και εξελιγμένο σύστημα υγρόψυξης, με διπλό κύκλωμα σχεδιασμένο για τις διαφορετικές ανάγκες του μοτέρ / εναλλάκτη και της μπαταρίας. 
 
Έτσι επιτυγχάνεται σταθερή απόδοση κινητήρα και ταχύτητα φόρτισης, καθώς δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς τη μπαταρία να κρυώσει για να ξεκινήσει τη διαδικασία. Η MotoE μοτοσυκλέτα της Ducati μπορεί να ξεκινήσει τη φόρτιση αμέσως μόλις μπει στα pits, ενώ χρειάζονται περίπου 45 λεπτά για να φορτιστεί από το 0 στο 80%.
H θήκη της μπαταρίας κατασκευάζεται από carbon fibre, ζυγίζει 3,7 κιλά, ενώ αποτελεί φέρων τμήμα του πλαισίου, όπως με το αλουμινένιο μονοκόκ μπροστινό πλαίσιο του Panigale V4.
 
Το αλουμινένιο ψαλίδι ζυγίζει 4,8 κιλά ενώ έχει γεωμετρία παραπλήσια με της Desmosedici MotoGP μοτοσυκλέτας. Το υποπλαίσιο που φέρει τη σέλα και την ουρά είναι και αυτό κατασκευασμένο από carbon fibre.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ η εντελώς διαφορετική προσέγγιση της Ducati σε σχέση με την Energica, την προκάτοχο της στο MotoE, όσον αφορά στην αρχιτεκτονική της ηλεκτρικής της μοτοσυκλέτας. Συγκρίνετε την V21L με την Energica Ego Corsa MotoE (φωτό άνω), που διαθέτει πλαίσιο χωροδιοκτύωμα, διαφορετική θέση στο αμορτισέρ αλλά και στα ηλεκτρονικά, μπαταρία που δείχνει λες και μπήκε σαν... τελευταία σκέψη, κατόπιν σχεδιασμού της μοτοσυκλέτας, κ.α. Σαφώς πληρέστερη, πιο ολιστική και πιο λειτουργική είναι η μοτοσυκλέτα της Ducati, πολύ πιο κοντά στις βενζινοκίνητες μοτοσυκλέτες απ' ότι η προσπάθεια της Energica.
 
Στις αναρτήσεις η μοτοσυκλέτα φορά ανάποδο πιρούνι Ohlins NPX 25/30 με διάμετρο καλαμιών 43 mm, προερχόμενο από τη Superleggera V4, και ένα μονό αμορτισέρ TTX36 πίσω. Το σύστημα ολοκληρώνεται με σταμπιλιζατέρ της Ohlins, ενώ οι αναρτήσεις είναι πλήρως ρυθμιζόμενες.
 
Την πέδηση έχει αναλάβει η Brembo, που έχει προβλέψει για τις ειδικές ανάγκες της βαριάς για την ώρα κατηγορίας MotoE. Μπροστά το V21L φορά δυο ατσάλινους δίσκους 338.5 mm μεγάλου πάχους με φτεράκια εσωτερικά για καλύτερη απαγωγή της θερμότητας στην ακραία χρήση στην πίστα.
 
Τους δίσκους “δαγκώνουν” δυο ακτινικές δαγκάνες GP4RR M4 32/36, ενώ ακτινική είναι και η αντλία φρένου PR19/18. Πίσω η δαγκάνα P34 πιάνει σε δίσκο 220 mm, και πάχους 5 mm, με αντλία φρένου PS13. Οι αγωνιστικές ομάδες μπορούν να επιλέξουν να εφοδιάσουν τη μοτοσυκλέτα και με μανέτα ενεργοποίησης του πίσω φρένου στο αριστερό γκριπ.
Η Ducati συνεχίζει να εξελίσσει και να δοκιμάζει τη μοτοσυκλέτα σε πίστες Παγκοσμίου, με κορυφαίους αναβάτες εξέλιξης τους Michele Pirro, Alex De Angelis και Chaz Davies, υπό την επίβλεψη του Υπεύθυνου Εξέλιξης των MotoGP μοτοσυκλετών της εταιρείας, Marco Palmerini.
 
Εξελίσσοντας τα ηλεκτρονικά, στόχος της Ducati ήταν να αποκτήσει το V21L απόκριση γκαζιού ανάλογη με εκείνη ενός βενζινοκίνητου μοντέλου, με αντίστοιχα παραπλήσια αίσθηση στα ηλεκτρονικά βοηθήματα (Ducati Traction Control, Ducati Slide Control, Ducati Wheelie Control και Riding Modes).
Το project του V21L συνεχίζει να προχωρά με αμείωτο ρυθμό προς το 2023, το έτος όπου η Ducati θα αναλάβει ως “μονομάρκα” το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE.
 
Το επόμενο στάδιο του σχεδίου της Ducati είναι να εξελίξει περαιτέρω τη μοτοσυκλέτα αλλά και την τεχνογνωσία της μέσω των αγώνων του MotoE, στοχεύοντας -μόλις το επιτρέψει η τεχνολογία όπως αναφέρουν και οι ίδιοι- στη δημιουργία μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας παραγωγής που θα είναι σπορ, ελαφριά και συναρπαστική, ικανή να ικανοποιήσει όλους τους ενθουσιώδεις οπαδούς της φίρμας.
 

MotoGP 2026 Ταϊλάνδη: Θρίαμβος Aprilia στο Buriram - Bezzecchi πρώτος με τέσσερις RS-GP στην πεντάδα

Εντυπωσιακό ξεκίνημα Aprilia - Έτοιμη για μάχη τίτλου
Aprilia
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/3/2026

Το πρώτο Grand Prix του 2026 στο Buriram αποδείχθηκε ιδανικό για την Aprilia, που πανηγύρισε τη νίκη με τον Marco Bezzecchi και τοποθέτησε και τις τέσσερις μοτοσυκλέτες της μέσα στην πρώτη πεντάδα, κάτι που δεν είχε ξανασυμβεί στην ιστορία της στα MotoGP.

Η σεζόν 2026 των MotoGP ξεκίνησε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για την Aprilia, η οποία έφυγε από το Grand Prix Ταϊλάνδης με μια ιστορική επίδοση και σαφές μήνυμα προς τον ανταγωνισμό ότι φέτος σκοπεύει να διεκδικήσει τον τίτλο μέχρι τέλους.

Ο Marco Bezzecchi χάρισε στην εταιρεία του Noale τη νίκη στον κυριακάτικο αγώνα, συνεχίζοντας το εντυπωσιακό του σερί από το τέλος της περασμένης χρονιάς. Με τις επιτυχίες σε Portimao και Valencia το 2025, ο Ιταλός έφτασε πλέον τις τρεις συνεχόμενες νίκες στα MotoGP, μια ακόμη πρωτιά για αναβάτη της Aprilia.

Παράλληλα, ο Bezzecchi έφτασε τις τέσσερις νίκες με την Aprilia στα MotoGP, ξεπερνώντας τον Aleix Espargaro και γίνεται έτσι ο πιο επιτυχημένος αναβάτης της εταιρείας στην κορυφαία κατηγορία.

Ιστορικό αποτέλεσμα για την Aprilia

Το Grand Prix της Ταϊλάνδης έφερε και μια ακόμα ιστορική επίδοση για την ιταλική ομάδα. Και οι τέσσερις αναβάτες που χρησιμοποιούν την RS-GP τερμάτισαν μέσα στην πρώτη πεντάδα:

Marco Bezzecchi - 1η θέση
Raul Fernandez - 3η θέση
Jorge Martin - 4η θέση
Ai Ogura - 5η θέση

Πρόκειται για την πρώτη φορά στα MotoGP που τέσσερις Aprilia τερματίζουν μέσα στο Top-5 σε αγώνα.

Ο Raul Fernandez συνέχισε την ανοδική του πορεία, κατακτώντας την τρίτη θέση και σημειώνοντας για πρώτη φορά στην καριέρα του δύο συνεχόμενα βάθρα στην κατηγορία. Ο Jorge Martin, παγκόσμιος πρωταθλητής του 2024, έδειξε επίσης ιδιαίτερα ανταγωνιστικός, επιστρέφοντας δυνατός παρά τις επεμβάσεις που είχε υποστεί τον χειμώνα. Η τέταρτη θέση του ισοφαρίζει το καλύτερό του αποτέλεσμα με την εργοστασιακή Aprilia.

Από την πλευρά του Trackhouse MotoGP, ο rookie Ai Ogura ολοκλήρωσε τον αγώνα στην πέμπτη θέση, ισοφαρίζοντας το καλύτερο αποτέλεσμα της μέχρι τώρα παρουσίας του στη μεγάλη κατηγορία.

Η Ducati δέχεται το πρώτο πλήγμα

Η κυριαρχία της Aprilia στο Buriram είχε και ένα ακόμη αποτέλεσμα, τερματίστηκε το απίστευτο σερί 88 συνεχόμενων βάθρων της Ducati στα MotoGP. Για πρώτη φορά από το Grand Prix Ευρώπης το 2020, καμία Ducati δεν κατάφερε να βρεθεί στην πρώτη πεντάδα.

Ο καλύτερος αναβάτης της ιταλικής εταιρείας ήταν ο Fabio Di Giannantonio της ομάδας VR46, που τερμάτισε έκτος.

Παρότι το αποτέλεσμα αποτέλεσε πλήγμα για τους πρωταθλητές, λίγοι πιστεύουν ότι η Ducati θα μείνει πίσω για πολύ, ειδικά με ένα τόσο ισχυρό ρόστερ αναβατών.

Acosta και KTM στην κορυφή του πρωταθλήματος

Παρά τη νίκη της Aprilia, επικεφαλής της βαθμολογίας μετά τον πρώτο αγώνα βρίσκεται ο Pedro Acosta με την KTM. Ο Ισπανός κατέκτησε τη νίκη στο Sprint και τη δεύτερη θέση στον αγώνα της Κυριακής, φεύγοντας από την Ταϊλάνδη ως πρωτοπόρος του πρωταθλήματος.

Στη βαθμολογία προηγείται ο Pedro Acosta, πίσω του βρίσκεται ο Marco Bezzecchi με απόσταση 7 βαθμών και ακολουθεί ο Raul Fernandez άλλους 9 βαθμούς μακριά, με τους Martin και Ogura να συμπληρώνουν την πρώτη πεντάδα.

H αρχή μιας μαχητικής σεζόν

Παρότι είναι ακόμα πολύ νωρίς για συμπεράσματα, το ξεκίνημα της χρονιάς δείχνει ότι η μάχη για τον τίτλο θα είναι τριπλή. Η Aprilia εμφανίζεται ισχυρότερη από ποτέ, η KTM δείχνει ικανή να διεκδικήσει νίκες, ενώ η Ducati παραμένει ο βασικός αντίπαλος παρά το δύσκολο πρώτο Grand Prix.

Με 21 αγώνες να απομένουν και επόμενη στάση τη Βραζιλία, η σεζόν 2026 προμηνύεται μία από τις πιο συναρπαστικές των τελευταίων ετών στα MotoGP.