Ducati MotoE - Επίσημη αποκάλυψη τεχνικών χαρακτηριστικών

150hp και 225 κιλά στο πρώτο στάδιο εξέλιξης του project
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/7/2022
H Ducati αποκάλυψε τα κυριότερα τεχνικά χαρακτηριστικά της πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της για το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE, χαρακτηριστικά που στο πρώτο στάδιο εξέλιξης είναι πανομοιότυπα με εκείνα της απερχόμενης Energica Ego Corsa MotoR.
 
Ο κωδικός εξέλιξης της πρώτης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της Ducati είναι ο V21L, ένα πρωτότυπο μοντέλο που από το 2023 θα αποτελέσει το αποκλειστικό αγωνιστικό όχημα των 18 αγωνιζομένων του Παγκοσμίου Κυπέλου MotoE, της ηλεκτρικής υποστηρικτικής κατηγορίας του MotoGP.
Το project έχει μεγάλη στρατηγική σημασία για το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati, οδηγώντας στην ανάπτυξη πολύτιμης τεχνογνωσίας για τα επερχόμενα ηλεκτρικά μοντέλα παραγωγής της εταιρείας.
Για τη δημιουργία της μοτοσυκλέτας, το εργοστάσιο της Bologna ένωσε μηχανικούς, σχεδιαστές και τεχνικούς από τη Ducati και την Ducati Corse, το αγωνιστικό τμήμα της φίρμας, δημιουργώντας μια μοναδική ομάδα, ενώ η εταιρεία συμβουλεύτηκε και τους τεχνικούς του Volkswagen Group που ειδικεύονται στην ηλεκτροκίνηση. 
 
Επιπλέον για την περαιτέρω εξέλιξη του V21L, οι Ιταλοί βρίσκονται σε συνεχή επαφή με το Κέντρο Αριστείας του Salzgitter στη Γερμανία (κέντρο του Volkswagen Group που ειδικεύεται στην εξέλιξη και στην ανακύκλωση των μπαταριών) αλλά και με μάρκες του Group, όπως την Porsche και Lamborghini.
 
Το τμήμα R&D της Ducati ανέλαβε τη διοίκηση του project, μαζί με τον σχεδιασμό και τις εργαστηριακές δοκιμές του ηλεκτροκινητήρα, ενώ το Centro Stile Ducati είναι υπεύθυνο για το design και την τελική εμφάνιση της μοτοσυκλέτας. 
Το αγωνιστικό τμήμα Ducati Corse εξελίσσει τα ηλεκτρονικά, το λογισμικό, την αεροδυναμική και τελικά τη συναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας, τις δοκιμές στην πίστα και την διαδικασία απόκτησης και ανάλυσης δεδομένων.
 
 
Το αποτέλεσμα σήμερα είναι ήδη ικανοποιητικό, αναφέρει η Ducati. Η MotoE πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της εταιρείας ζυγίζει 225 κιλά (12 κιλά λιγότερα από το ελάχιστο βάρος των κανονισμών των Dorna & FIM για την κάλυψη της απόστασης του αγώνα), και μέγιστη ιπποδύναμη 110 Kw (150 hp) και 14,27 kgm ροπής, για μια τελική ταχύτητα 275 χλμ/ώρα στην πίστα του Mugello.
 
Η μπαταρία του V21L χαρακτηρίζεται από ένα σχήμα που ακολουθεί τις γραμμές της μοτοσυκλέτας στο μέσο της, ενώ ζυγίζει 110 κιλά και έχει χωρητικότητα 18 kWh με πρίζα φόρτισης 20 kW στην ουρά. H μπαταρία αποτελείται από 1.152 κυλινδρικές κυψέλες τύπου 21700.
 
Ο εναλλάκτης ζυγίζει 5 κιλά, ενώ το μοτέρ 21 κιλά με μέγιστη ταχύτητα περιστροφής τις 18.000 rpm σχεδιάστηκε από συνεργάτη της Ducati (για την ώρα δεν μας δίνουν το όνομα του), ενώ το όλο σύστημα βασίζεται σε τάση 800V.
Μια από τις πιο προηγμένες τεχνολογικές λύσεις της μοτοσυκλέτας αφορά στο σύστημα ψύξης. Το V21L διαθέτει αποδοτικό και εξελιγμένο σύστημα υγρόψυξης, με διπλό κύκλωμα σχεδιασμένο για τις διαφορετικές ανάγκες του μοτέρ / εναλλάκτη και της μπαταρίας. 
 
Έτσι επιτυγχάνεται σταθερή απόδοση κινητήρα και ταχύτητα φόρτισης, καθώς δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς τη μπαταρία να κρυώσει για να ξεκινήσει τη διαδικασία. Η MotoE μοτοσυκλέτα της Ducati μπορεί να ξεκινήσει τη φόρτιση αμέσως μόλις μπει στα pits, ενώ χρειάζονται περίπου 45 λεπτά για να φορτιστεί από το 0 στο 80%.
H θήκη της μπαταρίας κατασκευάζεται από carbon fibre, ζυγίζει 3,7 κιλά, ενώ αποτελεί φέρων τμήμα του πλαισίου, όπως με το αλουμινένιο μονοκόκ μπροστινό πλαίσιο του Panigale V4.
 
Το αλουμινένιο ψαλίδι ζυγίζει 4,8 κιλά ενώ έχει γεωμετρία παραπλήσια με της Desmosedici MotoGP μοτοσυκλέτας. Το υποπλαίσιο που φέρει τη σέλα και την ουρά είναι και αυτό κατασκευασμένο από carbon fibre.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ η εντελώς διαφορετική προσέγγιση της Ducati σε σχέση με την Energica, την προκάτοχο της στο MotoE, όσον αφορά στην αρχιτεκτονική της ηλεκτρικής της μοτοσυκλέτας. Συγκρίνετε την V21L με την Energica Ego Corsa MotoE (φωτό άνω), που διαθέτει πλαίσιο χωροδιοκτύωμα, διαφορετική θέση στο αμορτισέρ αλλά και στα ηλεκτρονικά, μπαταρία που δείχνει λες και μπήκε σαν... τελευταία σκέψη, κατόπιν σχεδιασμού της μοτοσυκλέτας, κ.α. Σαφώς πληρέστερη, πιο ολιστική και πιο λειτουργική είναι η μοτοσυκλέτα της Ducati, πολύ πιο κοντά στις βενζινοκίνητες μοτοσυκλέτες απ' ότι η προσπάθεια της Energica.
 
Στις αναρτήσεις η μοτοσυκλέτα φορά ανάποδο πιρούνι Ohlins NPX 25/30 με διάμετρο καλαμιών 43 mm, προερχόμενο από τη Superleggera V4, και ένα μονό αμορτισέρ TTX36 πίσω. Το σύστημα ολοκληρώνεται με σταμπιλιζατέρ της Ohlins, ενώ οι αναρτήσεις είναι πλήρως ρυθμιζόμενες.
 
Την πέδηση έχει αναλάβει η Brembo, που έχει προβλέψει για τις ειδικές ανάγκες της βαριάς για την ώρα κατηγορίας MotoE. Μπροστά το V21L φορά δυο ατσάλινους δίσκους 338.5 mm μεγάλου πάχους με φτεράκια εσωτερικά για καλύτερη απαγωγή της θερμότητας στην ακραία χρήση στην πίστα.
 
Τους δίσκους “δαγκώνουν” δυο ακτινικές δαγκάνες GP4RR M4 32/36, ενώ ακτινική είναι και η αντλία φρένου PR19/18. Πίσω η δαγκάνα P34 πιάνει σε δίσκο 220 mm, και πάχους 5 mm, με αντλία φρένου PS13. Οι αγωνιστικές ομάδες μπορούν να επιλέξουν να εφοδιάσουν τη μοτοσυκλέτα και με μανέτα ενεργοποίησης του πίσω φρένου στο αριστερό γκριπ.
Η Ducati συνεχίζει να εξελίσσει και να δοκιμάζει τη μοτοσυκλέτα σε πίστες Παγκοσμίου, με κορυφαίους αναβάτες εξέλιξης τους Michele Pirro, Alex De Angelis και Chaz Davies, υπό την επίβλεψη του Υπεύθυνου Εξέλιξης των MotoGP μοτοσυκλετών της εταιρείας, Marco Palmerini.
 
Εξελίσσοντας τα ηλεκτρονικά, στόχος της Ducati ήταν να αποκτήσει το V21L απόκριση γκαζιού ανάλογη με εκείνη ενός βενζινοκίνητου μοντέλου, με αντίστοιχα παραπλήσια αίσθηση στα ηλεκτρονικά βοηθήματα (Ducati Traction Control, Ducati Slide Control, Ducati Wheelie Control και Riding Modes).
Το project του V21L συνεχίζει να προχωρά με αμείωτο ρυθμό προς το 2023, το έτος όπου η Ducati θα αναλάβει ως “μονομάρκα” το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE.
 
Το επόμενο στάδιο του σχεδίου της Ducati είναι να εξελίξει περαιτέρω τη μοτοσυκλέτα αλλά και την τεχνογνωσία της μέσω των αγώνων του MotoE, στοχεύοντας -μόλις το επιτρέψει η τεχνολογία όπως αναφέρουν και οι ίδιοι- στη δημιουργία μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας παραγωγής που θα είναι σπορ, ελαφριά και συναρπαστική, ικανή να ικανοποιήσει όλους τους ενθουσιώδεις οπαδούς της φίρμας.
 

Jorge Martin-Aprilia: Έτσι θα ανέβει ξανά στην κορυφή ο Ισπανός - Τι λέει ο τεχνικός διευθυντής του Noale

Επανεκκίνηση πρέπει να κάνει ο Martin με την υποστήριξη της Aprilia Racing
MotoGP Aprilia Jorge-Martin 2026
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

1/12/2025

Πίσω τους θέλουν να αφήσουν το 2025, τόσο ο Jorge Martin όσο και η Aprilia Racing έπειτα από μία καταστροφική σεζόν για τον περσινό Παγκόσμιο Πρωταθλητή που πρέπει να κάνει reset για το 2026 έχοντας μια μοτοσυκλέτα που έδειξε φέτος ότι μπορεί να χτυπήσει στα ίσια τις εργοστασιακές Ducati.

Η σεζόν του 2026 θα ξεκινήσει ουσιαστικά από το μηδέν για τον Martin, με στόχο να προσαρμοστεί 100% ώστε να μπορεί να εκμεταλλευτεί στο έπακρο την πιο ανταγωνιστική RS-GP που έχουμε δει μέχρι σήμερα.

Ο τεχνικός διευθυντής της Aprilia Racing, Fabiano Sterlacchini, τονίζει πως η βελτίωση των αποτελεσμάτων του Jorge Martin στη νέα χρονιά θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο η ομάδα θα καταφέρει να βοηθήσει τον Martin να βρει αρμονία και αυτοπεποίθηση πάνω στη σέλα της RS-GP. Η πρώτη χρονιά της συνεργασίας τους μόνο προς αυτό δεν οδήγησε, με τον Martin να τερματίζει σε μόλις τέσσερις από τους 22 αγώνες και να μαζεύει μια σειρά από σοβαρούς τραυματισμούς με την RS-GP, στην προσπάθειά του να προσαρμοστεί από τη μετάβασή του από την Ducati Desmosedici που οδηγούσε από το 2021.

Σύμφωνα με τον Sterlacchini, η Aprilia θα πρέπει ουσιαστικά να ξεκινήσει από την αρχή με τον Martin το 2026, χτίζοντας ένα πλαίσιο εξέλιξης, βήμα-βήμα, μετά από μια σεζόν γεμάτη διακοπές ρυθμού και πισωγυρίσματα. Την ίδια στιγμή, ο Martin καλείται να προσαρμόσει το στιλ οδήγησής του στη μοτοσυκλέτα, αλλά και να συνεχίσει να δουλεύει ώστε να αντλήσει το μέγιστο από την RS-GP.Aprilia MotoGP 2026

Το θετικό για την Aprilia και τον Martin είναι πως η μοτοσυκλέτα απέδειξε την ανταγωνιστικότητά της μέσα στο 2025, σημειώνοντας νίκες με δύο διαφορετικούς αναβάτες, τον Marco Bezzecchi και τον Raul Fernandez. Αυτό, σύμφωνα με τον Sterlacchini, αποτελεί δείγμα πως η RS-GP έχει μεγάλο περιθώριο απόδοσης, αρκεί να βρεθεί η ισορροπία με τον Martin, όπως βρέθηκε για τους Bezzecchi και Fernandez, τη στιγμή που ο Μαδριλένος είναι θεωρητικά ο ταχύτερος μεταξύ των τριών.

“Είχαμε πολλές διακοπές μέσα στη χρονιά, οπότε πρέπει να ξαναρχίσουμε το 2026 με μια πιο μεθοδική προσέγγιση, βήμα-βήμα” δήλωσε ο Sterlacchini μετά τις δοκιμές της Valencia στις 18 Νοεμβρίου και πρόσθεσε: “Η μοτοσυκλέτα αποδείχθηκε ανταγωνιστική, και με περισσότερους από έναν αναβάτες. Πιστεύω λοιπόν ότι με τον Jorge πρέπει να βρούμε την ισορροπία ανάμεσα στο στιλ οδήγησής του και τη μοτοσυκλέτα.” Το πρόβλημα για RS-GP και Martin είναι ότι την τελευταία χρονιά η μοτοσυκλέτα εξελίχθηκε περισσότερο με τα δεδομένα που συγκέντρωναν οι μηχανικοί του Noale από τους άλλους αναβάτες της πρωτότυπης αγωνιστικής και όχι με εκείνα του Martin. Οπότε η RS-GP ταιριάζει καλύτερα στο στιλ των Bezzecchi και Fernandez έτσι όπως είναι τώρα και ο Ισπανός θα πρέπει να είναι εκείνος που πρέπει να καταβάλλει έξτρα προσπάθεια για εκμεταλλευτεί στο 100% τις δυνατότητες της μοτοσυκλέτας. Το εύλογο ερώτημα, αν θα μπορέσει δηλαδή να τα καταφέρει, με τη βοήθεια και της Aprilia στις αλλαγές που θα κάνει στη μοτοσυκλέτα προς αυτήν την κατεύθυνση, θα απαντηθεί στην αρχή της ερχόμενης σεζόν. Τότε ο Martin θα βρίσκεται και σε πολύ καλύτερη φυσική κατάσταση από αυτή που έχει σήμερα, η οποία, εξαιτίας των τραυματισμών του, βρίσκεται πίσω έναντι των άλλων αναβατών.

Aprilia MotoGP 2026