Ducati MotoE - Επίσημη αποκάλυψη τεχνικών χαρακτηριστικών

150hp και 225 κιλά στο πρώτο στάδιο εξέλιξης του project
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/7/2022
H Ducati αποκάλυψε τα κυριότερα τεχνικά χαρακτηριστικά της πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της για το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE, χαρακτηριστικά που στο πρώτο στάδιο εξέλιξης είναι πανομοιότυπα με εκείνα της απερχόμενης Energica Ego Corsa MotoR.
 
Ο κωδικός εξέλιξης της πρώτης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της Ducati είναι ο V21L, ένα πρωτότυπο μοντέλο που από το 2023 θα αποτελέσει το αποκλειστικό αγωνιστικό όχημα των 18 αγωνιζομένων του Παγκοσμίου Κυπέλου MotoE, της ηλεκτρικής υποστηρικτικής κατηγορίας του MotoGP.
Το project έχει μεγάλη στρατηγική σημασία για το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati, οδηγώντας στην ανάπτυξη πολύτιμης τεχνογνωσίας για τα επερχόμενα ηλεκτρικά μοντέλα παραγωγής της εταιρείας.
Για τη δημιουργία της μοτοσυκλέτας, το εργοστάσιο της Bologna ένωσε μηχανικούς, σχεδιαστές και τεχνικούς από τη Ducati και την Ducati Corse, το αγωνιστικό τμήμα της φίρμας, δημιουργώντας μια μοναδική ομάδα, ενώ η εταιρεία συμβουλεύτηκε και τους τεχνικούς του Volkswagen Group που ειδικεύονται στην ηλεκτροκίνηση. 
 
Επιπλέον για την περαιτέρω εξέλιξη του V21L, οι Ιταλοί βρίσκονται σε συνεχή επαφή με το Κέντρο Αριστείας του Salzgitter στη Γερμανία (κέντρο του Volkswagen Group που ειδικεύεται στην εξέλιξη και στην ανακύκλωση των μπαταριών) αλλά και με μάρκες του Group, όπως την Porsche και Lamborghini.
 
Το τμήμα R&D της Ducati ανέλαβε τη διοίκηση του project, μαζί με τον σχεδιασμό και τις εργαστηριακές δοκιμές του ηλεκτροκινητήρα, ενώ το Centro Stile Ducati είναι υπεύθυνο για το design και την τελική εμφάνιση της μοτοσυκλέτας. 
Το αγωνιστικό τμήμα Ducati Corse εξελίσσει τα ηλεκτρονικά, το λογισμικό, την αεροδυναμική και τελικά τη συναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας, τις δοκιμές στην πίστα και την διαδικασία απόκτησης και ανάλυσης δεδομένων.
 
 
Το αποτέλεσμα σήμερα είναι ήδη ικανοποιητικό, αναφέρει η Ducati. Η MotoE πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της εταιρείας ζυγίζει 225 κιλά (12 κιλά λιγότερα από το ελάχιστο βάρος των κανονισμών των Dorna & FIM για την κάλυψη της απόστασης του αγώνα), και μέγιστη ιπποδύναμη 110 Kw (150 hp) και 14,27 kgm ροπής, για μια τελική ταχύτητα 275 χλμ/ώρα στην πίστα του Mugello.
 
Η μπαταρία του V21L χαρακτηρίζεται από ένα σχήμα που ακολουθεί τις γραμμές της μοτοσυκλέτας στο μέσο της, ενώ ζυγίζει 110 κιλά και έχει χωρητικότητα 18 kWh με πρίζα φόρτισης 20 kW στην ουρά. H μπαταρία αποτελείται από 1.152 κυλινδρικές κυψέλες τύπου 21700.
 
Ο εναλλάκτης ζυγίζει 5 κιλά, ενώ το μοτέρ 21 κιλά με μέγιστη ταχύτητα περιστροφής τις 18.000 rpm σχεδιάστηκε από συνεργάτη της Ducati (για την ώρα δεν μας δίνουν το όνομα του), ενώ το όλο σύστημα βασίζεται σε τάση 800V.
Μια από τις πιο προηγμένες τεχνολογικές λύσεις της μοτοσυκλέτας αφορά στο σύστημα ψύξης. Το V21L διαθέτει αποδοτικό και εξελιγμένο σύστημα υγρόψυξης, με διπλό κύκλωμα σχεδιασμένο για τις διαφορετικές ανάγκες του μοτέρ / εναλλάκτη και της μπαταρίας. 
 
Έτσι επιτυγχάνεται σταθερή απόδοση κινητήρα και ταχύτητα φόρτισης, καθώς δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς τη μπαταρία να κρυώσει για να ξεκινήσει τη διαδικασία. Η MotoE μοτοσυκλέτα της Ducati μπορεί να ξεκινήσει τη φόρτιση αμέσως μόλις μπει στα pits, ενώ χρειάζονται περίπου 45 λεπτά για να φορτιστεί από το 0 στο 80%.
H θήκη της μπαταρίας κατασκευάζεται από carbon fibre, ζυγίζει 3,7 κιλά, ενώ αποτελεί φέρων τμήμα του πλαισίου, όπως με το αλουμινένιο μονοκόκ μπροστινό πλαίσιο του Panigale V4.
 
Το αλουμινένιο ψαλίδι ζυγίζει 4,8 κιλά ενώ έχει γεωμετρία παραπλήσια με της Desmosedici MotoGP μοτοσυκλέτας. Το υποπλαίσιο που φέρει τη σέλα και την ουρά είναι και αυτό κατασκευασμένο από carbon fibre.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ η εντελώς διαφορετική προσέγγιση της Ducati σε σχέση με την Energica, την προκάτοχο της στο MotoE, όσον αφορά στην αρχιτεκτονική της ηλεκτρικής της μοτοσυκλέτας. Συγκρίνετε την V21L με την Energica Ego Corsa MotoE (φωτό άνω), που διαθέτει πλαίσιο χωροδιοκτύωμα, διαφορετική θέση στο αμορτισέρ αλλά και στα ηλεκτρονικά, μπαταρία που δείχνει λες και μπήκε σαν... τελευταία σκέψη, κατόπιν σχεδιασμού της μοτοσυκλέτας, κ.α. Σαφώς πληρέστερη, πιο ολιστική και πιο λειτουργική είναι η μοτοσυκλέτα της Ducati, πολύ πιο κοντά στις βενζινοκίνητες μοτοσυκλέτες απ' ότι η προσπάθεια της Energica.
 
Στις αναρτήσεις η μοτοσυκλέτα φορά ανάποδο πιρούνι Ohlins NPX 25/30 με διάμετρο καλαμιών 43 mm, προερχόμενο από τη Superleggera V4, και ένα μονό αμορτισέρ TTX36 πίσω. Το σύστημα ολοκληρώνεται με σταμπιλιζατέρ της Ohlins, ενώ οι αναρτήσεις είναι πλήρως ρυθμιζόμενες.
 
Την πέδηση έχει αναλάβει η Brembo, που έχει προβλέψει για τις ειδικές ανάγκες της βαριάς για την ώρα κατηγορίας MotoE. Μπροστά το V21L φορά δυο ατσάλινους δίσκους 338.5 mm μεγάλου πάχους με φτεράκια εσωτερικά για καλύτερη απαγωγή της θερμότητας στην ακραία χρήση στην πίστα.
 
Τους δίσκους “δαγκώνουν” δυο ακτινικές δαγκάνες GP4RR M4 32/36, ενώ ακτινική είναι και η αντλία φρένου PR19/18. Πίσω η δαγκάνα P34 πιάνει σε δίσκο 220 mm, και πάχους 5 mm, με αντλία φρένου PS13. Οι αγωνιστικές ομάδες μπορούν να επιλέξουν να εφοδιάσουν τη μοτοσυκλέτα και με μανέτα ενεργοποίησης του πίσω φρένου στο αριστερό γκριπ.
Η Ducati συνεχίζει να εξελίσσει και να δοκιμάζει τη μοτοσυκλέτα σε πίστες Παγκοσμίου, με κορυφαίους αναβάτες εξέλιξης τους Michele Pirro, Alex De Angelis και Chaz Davies, υπό την επίβλεψη του Υπεύθυνου Εξέλιξης των MotoGP μοτοσυκλετών της εταιρείας, Marco Palmerini.
 
Εξελίσσοντας τα ηλεκτρονικά, στόχος της Ducati ήταν να αποκτήσει το V21L απόκριση γκαζιού ανάλογη με εκείνη ενός βενζινοκίνητου μοντέλου, με αντίστοιχα παραπλήσια αίσθηση στα ηλεκτρονικά βοηθήματα (Ducati Traction Control, Ducati Slide Control, Ducati Wheelie Control και Riding Modes).
Το project του V21L συνεχίζει να προχωρά με αμείωτο ρυθμό προς το 2023, το έτος όπου η Ducati θα αναλάβει ως “μονομάρκα” το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE.
 
Το επόμενο στάδιο του σχεδίου της Ducati είναι να εξελίξει περαιτέρω τη μοτοσυκλέτα αλλά και την τεχνογνωσία της μέσω των αγώνων του MotoE, στοχεύοντας -μόλις το επιτρέψει η τεχνολογία όπως αναφέρουν και οι ίδιοι- στη δημιουργία μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας παραγωγής που θα είναι σπορ, ελαφριά και συναρπαστική, ικανή να ικανοποιήσει όλους τους ενθουσιώδεις οπαδούς της φίρμας.
 

MotoGP Ινδονησία: Νίκη Fermin Aldeguer - Τραυματισμός Marc Marquez από λάθος Bezzecchi

2ος ο Pedro Acostα και 3ος ο A.Marquez - Σύγκρουση και πτώση για M.Marquez και Bezzecchi
Fermin Aldeguer Gresini Racing Mandalika 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

5/10/2025

Ο 20χρονος Fermin Aldeguer (BK8 Gresini Racing) έγινε ο δεύτερος νεότερος αναβάτης στην ιστορία της κορυφαίας κατηγορίας που παίρνει νίκη, έπειτα από μία κυριαρχική εμφάνιση και με τους Marco Bezzecchi και M.Marquez να πέφτουν στον πρώτο γύρο.

Πολλή υγρασία την ηλιόλουστη ημέρα του αγώνα με θερμοκρασία περιβάλλοντος άνω των 30 βαθμών και πάνω από 60 στην πίστα της Mandalika.

Ο Bezzecchi ξεκίνησε πάλι όπως και χθες πηγαίνοντας προς τα πίσω για να στρίψει έκτος στην πρώτη στροφή με τον Acosta να προηγείται και λίγες στροφές μετά ήρθε η καταστροφή για τον Ιταλό, ο οποίος εμβόλισε τον Marquez από πίσω για να πέσουν και οι δύο και να εγκαταλείψουν τον αγώνα. Το λάθος ήταν του Bezzecchi που χτύπησε τον Marquez, τον έριξε κάτω και μετά τον ακολούθησε στην αμμοπαγίδα, πάνω στη μοτοσυκλέτα για να πέσει και αυτός εκεί χτυπώντας ελαφρά τον Ισπανό και στο αριστερό πόδι, που ενδέχεται να έσπασε την δεξιά του κλείδα κατά την πτώση.

Ο Acosta παρέμεινε μπροστά με τον Luca Marini να τον ακολουθεί και τον Fermin πιο πίσω έχοντας τον Raul Fernandez 4ο και τον Alex Rins στην 5η θέση, ενώ ο Quartararo ακολουθούσε 6ος και ο A.Marquez είχε ανέβει 7ος. Οι πτώσεις συνέχισαν με τον Mir να πέφτει στον 2ο γύρο.

Οι τέσσερεις πρώτοι του αγώνα που δεν έχουν πάρει μέχρι στιγμής νίκη στην καριέρα τους στην μεγάλη κατηγορία χωρίζονταν από 4,5 δέκατα από τον πρώτο μέχρι των 4ο, ενώ ο Aldeguer ανέβηκε 2ος στον 4ο γύρο περνώντας μπροστά από τον Marini και την τετράδα να έχει αποκτήσει μικρή διαφορά από τους υπόλοιπους. Τελευταίος σε αυτό το σημείο του αγώνα και σήμερα ο Pecco Bagnaia.

Στον 7ο γύρο ο Aldeguer πέρασε μπροστά και άνοιξε για να ηγηθεί του αγώνα. Ο Acosta προσπάθησε να μείνει κοντά του στην αρχή και να πάρει ξανά τα ηνία. Σύντομα αποδείχθηκε όμως ότι δεν έχει την ταχύτητα για να πιάσει τον αναβάτη της Gresini που άρχισε να χτίζει γρήγορα διαφορά, με τον Bagnaia να πέφτει και να εγκαταλείπει τον αγώνα στον 9ο γύρο από την τελευταία θέση. Ανήμπορος να κάνει οτιδήποτε ο Ιταλός που ήταν ανίκητος στον αμέσως προηγούμενο γύρο στην Ιαπωνία και τώρα μυστηριωδώς δεν μπορούσε να κάνει τίποτα απολύτως όλο το τριήμερο.

Δέκατος γύρος και η διαφορά μεταξύ των δύο πρώτων έχει ανοίξει σε πάνω  ένα δευτερόλεπτο με τον Marini να παραμένει τρίτος και να δείχνει ικανός να περάσει τον Acosta, έχοντας πίσω του τον Raul Fernandez. Οι τρεις τους είχαν ξεφύγει από τους υπόλοιπους στον 11ο γύρο όμως δεν μπορούσαν σε καμία περίπτωση να ακολουθήσουν τον Aldeguer που κινούνταν στον δικό του ρυθμό μπροστά έχοντας ανοίξει διαφορά τριών δευτερολέπτων.

Παρά την πτώση των M.Marquez και Marco Bezzecchi, οι Acosta και Marini κρατούσαν ψηλά το ενδιαφέρον έχοντας την δική τους κόντρα για το δεύτερο σκαλί του βάθρου με τον Fernandez να τους "παρακολουθεί" και τους Rins και A.Marquez λίγο πιο πίσω.

Λίγο μετά τα μέσα του αγώνα ο Aldeguer ήταν πέντε δευτερόλεπτα μπροστά από τον Marini με τον Fernandez να μπαίνει στη μάχη για το βάθρο κάνοντας την επίθεσή του στον Marini με επαφή μεταξύ των δύο και αυτή τη μάχη την εκμεταλλεύτηκε ο Fernandez για να τους περάσει, αλλά ακόμη περισσότερο κερδισμένος βγήκε ο Rins που πέρασε τρίτος πίσω από τον Acosta! 

Ο αναβάτης της KΤΜ είχε τον έλεγχο, όμως δεν μπορούσε να αποσπαστεί από τους υπόλοιπους. Ανέβασε ρυθμό στον 18ο γύρο, όμως τον ακολούθησαν και οι υπόλοιποι με τον Rins να κάνει την επίθεσή του και να περνά μπροστά στο 19ο γύρο και τον A.Marquez να βρίσκεται πίσω από τον Acosta.

Μπροστά ο... ξεχασμένος Aldeguer είχε ανοίξει διαφορά σχεδόν εννέα (9) δευτερολέπτων από τους "διώκτες" του στον 22ο κάνοντας παράλληλα εξαιρετική διαχείριση των ελαστικών του, την καλύτερη από όλους στο grid, σύμφωνα και με τον M.Marquez. Σε αυτόν τον γύρο ο A.Marquez πέρασε τον Acosta και έπειτα επιτέθηκε και στον Rins, το οποίο και κατάφερε να περάσει με συνοπτικές διαδικασίες για τη δεύτερη θέση και την Gresini να βλέπει και τους δύο αναβάτες της στο βάθρο.

Τέσσερις γύρους πριν το τέλος ο A.Marquez είχε ανοίξει μια μικρή διαφορά από τους υπόλοιπους με τον Acosta τρίτο, τον Binder να έχει ανέβει 4ος και τον Fernadez να βρίσκεται 5ος. Ο Rins έχανε διαρκώς θέσεις για να πέσει στην 6η και έπειτα στην 7η, με τον Luca Marini να τον προσπερνά και τον Jack Miler να πέφτει τρεις γύρους πριν το τέλος.

Ο Acosta δεν εγκατέλειψε τη μάχη για το δεύτερο σκαλί του βάθρου και πέρασε τον A.Marquez δύο γύρους πριν το τέλος, με τον Binder να ακολουθεί τέταρτος και τον Fernandez 5ο. 

Έτσι έμεινε η κατάταξη και στο πέσιμο της καρό σημαίας με τον Fermin Aldeguer να διαχειρίζεται εξαιρετικά τον αγώνα επιδεικνύοντας απίστευτη ωριμότητα για να πάρει την πρώτη νίκη ως rookie, κάτι που τελευταία φορά είχε γίνει από τον πρωτοεμφανιζόμενο τότε Jorge Martin το 2021! Ο Aldeguer είναι πίσω μόνο από τον M.Marquez 

Στην 4η θέση τερμάτισε τελικά ο Brad Binder με τον Luca Marini να υπερισχύει του Raul Fernandez για να κλείσει την πρώτη πεντάδα.

Θέση

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

Διαφορά (δλ.)

1

Fermin ALDEGUER

BK8 Gresini Racing MotoGP

41'07.651

 

2

Pedro ACOSTA

Red Bull KTM Factory Racing

41'14.638

6.987

3

Alex MARQUEZ

BK8 Gresini Racing MotoGP

41'15.547

7.896

4

Brad BINDER

Red Bull KTM Factory Racing

41'16.552

8.901

5

Luca MARINI

Honda HRC Castrol

41'16.780

9.129

6

Raul FERNANDEZ

Trackhouse MotoGP Team

41'17.360

9.709

7

Fabio QUARTARARO

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

41'17.545

9.894

8

Franco MORBIDELLI

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

41'17.738

10.087

9

Fabio DI GIANNANTONIO

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

41'18.001

10.350

10

Alex RINS

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

41'20.874

13.223

11

Miguel OLIVEIRA

Prima Pramac Yamaha MotoGP

41'27.420

19.769

12

Johann ZARCO

CASTROL Honda LCR

41'35.248

27.597

13

Somkiat CHANTRA

IDEMITSU Honda LCR

41'55.686

48.035

14

Jack MILLER

Prima Pramac Yamaha MotoGP

42'03.191

55.540