WorldSBK: Οι επικρατέστεροι στην μάχη για τη θέση του Bulega στη Ducati

Βασικοί υποψήφιοι ο Franco Morbidelli και ο Manuel Gonzalez
morbidelli
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/7/2026

Με τον Nicolo Bulega να βρίσκεται ένα βήμα πριν από τη μεταγραφή του στη VR46 Ducati για το MotoGP του 2027, η Aruba.it Racing Ducati έχει ήδη στρέψει την προσοχή της στον διάδοχό του. Τα ονόματα που βρίσκονται στην κορυφή της λίστας είναι εκείνα των Franco Morbidelli και Manuel Gonzalez.

Ο Nicolo Bulega πραγματοποιεί μια εντυπωσιακή σεζόν στο WorldSBK, έχοντας κερδίσει σχεδόν όλους τους αγώνες μέχρι στιγμής και βρισκόμενος πολύ κοντά στην κατάκτηση του πρώτου του παγκόσμιου τίτλου. Παράλληλα, έχει συμμετάσχει στις δοκιμές της νέας Ducati MotoGP των 850 κ.εκ., ενώ όλα δείχνουν ότι το 2027 θα μετακινηθεί στα MotoGP με την ομάδα VR46 του Valentino Rossi.

Με τον Iker Lecuona να έχει ήδη ανανεώσει το συμβόλαιό του με την εργοστασιακή Ducati στο WorldSBK, απομένει μία μόνο διαθέσιμη θέση για το 2027.

Ο παλιός είναι αλλιώς - Το φαβορί της Ducati

Σύμφωνα με το πληροφορίες, ο Franco Morbidelli εμφανίζεται αυτή τη στιγμή ως το φαβορί για το κόκκινο γκαραζ.

Η πορεία του Ιταλού στα MotoGP φαίνεται να ολοκληρώνεται στο τέλος του 2026. Μετά τη σπουδαία σεζόν του 2020, όταν κατέκτησε τρεις νίκες και ολοκλήρωσε το πρωτάθλημα στη δεύτερη θέση με την Petronas Yamaha SRT, η καριέρα του δεν ακολούθησε ανάλογη πορεία.

Morbidelli

Η μετακίνησή του στην εργοστασιακή Yamaha δεν απέδωσε τα αναμενόμενα, ενώ η πρώτη του χρονιά με Ducati στην Pramac επηρεάστηκε από σοβαρό τραυματισμό πριν από την έναρξη της σεζόν. Από το 2025 αγωνίζεται με τη VR46, χωρίς όμως να έχει καταφέρει να επανέλθει στα επίπεδα απόδοσης του παρελθόντος.

Δημοσιεύματα αναφέρουν ότι ο επικεφαλής της Aruba Ducati, Serafino Foti, βλέπει θετικά την επιλογή του Morbidelli. Επιπλέον, η ιταλική του υπηκοότητα θεωρείται πλεονέκτημα για μια εργοστασιακή ιταλική ομάδα.

Ένα ακόμη στοιχείο υπέρ του είναι ότι χρησιμοποιεί συστηματικά μια Ducati Panigale V4 στις προπονήσεις της VR46 Academy, ενώ η μετάβαση του WorldSBK στα ελαστικά Michelin από το 2027 θα μπορούσε να διευκολύνει σημαντικά την προσαρμογή του, καθώς διαθέτει πολυετή εμπειρία με τα συγκεκριμένα ελαστικά από τα MotoGP.

Μα και ο νέος είναι ωραίος - Η εναλλακτική λύση

Ο δεύτερος βασικός υποψήφιος είναι ο Manuel Gonzalez, ο οποίος προηγείται στο πρωτάθλημα Moto2 με σημαντική διαφορά.

Παρά την εξαιρετική του πορεία, οι πιθανότητες να βρεθεί στα MotoGP το 2027 φαίνεται να μειώνονται, καθώς οι διαθέσιμες θέσεις είναι ελάχιστες. Έτσι, μια εργοστασιακή θέση στο WorldSBK θα αποτελούσε ιδιαίτερα ελκυστική επιλογή.

Manuel Gonzalez

Ο Ισπανός γνωρίζει ήδη το περιβάλλον των μοτοσυκλετών παραγωγής, αφού πριν μεταβεί στα Grand Prix είχε στεφθεί Παγκόσμιος Πρωταθλητής Supersport 300 το 2019, ενώ το 2021 ολοκλήρωσε τρίτος το παγκόσμιο Supersport.

Ωστόσο, σε αντίθεση με τον Morbidelli, δεν διαθέτει εμπειρία με τα ελαστικά Michelin ούτε με τις σύγχρονες μοτοσυκλέτες του WorldSBK, κάτι που θα μπορούσε να δυσκολέψει την προσαρμογή του.

Η τελική απόφαση εκκρεμεί

Η Ducati δεν έχει ακόμη λάβει την οριστική της απόφαση, όμως όλα δείχνουν ότι η επιλογή θα γίνει μεταξύ των Franco Morbidelli και Manuel Gonzalez, χωρίς πάντως να αποκλείονται εκπλήξεις με τόσους έμπειρους και γνωστούς αναβάτες να περισσεύουν από το MotoGP.

Αν τελικά ο Bulega μετακινηθεί στη VR46 για το MotoGP του 2027, η εργοστασιακή ομάδα του WorldSBK θα κληθεί να αποφασίσει αν θα επενδύσει στην εμπειρία ενός αναβάτη με πολυετή παρουσία στα MotoGP ή σε έναν από τους πιο ελπιδοφόρους νέους αναβάτες της Moto2.

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.