Anthony West: Πως καταστράφηκε απ’ τα αναβολικά

Τα κοινά στοιχεία με τον Iannone
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

14/1/2020

Ο Anthony West και ο Andrea Iannone έχουν πολλά κοινά μεταξύ τους. Και οι δυο είναι αναβάτες των MotoGP - και οι δύο έχουν βρεθεί θετικοί στη χρήση αναβολικών ουσιών. Ο West μάλιστα δύο φορές. Η πρώτη φορά ήταν το 2012, όπου κατά την ανάλυση των ούρων του βρέθηκαν ίχνη μεθυλεξαναμίνης, μιας ουσίας με ιδιαίτερα διεγερτικό αποτέλεσμα που λειτουργεί ως θερμογόνος καυστήρας λίπους και χρησιμοποιείται από πολλούς bodybuilders και όχι μόνο. Η μεθυλεξαναμίνη είχε μπει στη λίστα της WADA με τις απαγορευμένες ουσίες από το 2010. Οπότε το 2012 όταν ο West βρέθηκε θετικός σε αυτή αποκλείστηκε για πρώτη φορά απ’ τις αγωνιστικές δραστηριότητες για 18 μήνες, χάνοντας έτσι πάνω από μια σεζόν στη Moto2 που συμμετείχε.

Τον Σεπτέμβριο του 2018, ο πρώην –πλέον- αναβάτης των MotoGP Antony West βρέθηκε θετικός στη χρήση αναβολικών ουσιών για δεύτερη φορά. Ήταν στον αγώνα της Supersport κατηγορίας των WSBK στο Misano, όταν βρέθηκαν ίχνη απαγορευμένων ουσιών στο δείγμα ούρων. Ο τότε 37χρονος Αυστραλός αναβάτης έτρεχε, υπό την αιγίδα της EAB Antwest Racing με την ZX-6R της Kawasaki. Αντίστοιχα όπως και ο Iannone έτσι και ο West είχε ζητήσει να γίνει λήψη και ανάλυση δεύτερου δείγματος…

Το 2018 ο αναβάτης αποβλήθηκε από τις αγωνιστικές δραστηριότητες για τελευταία φορά, καθώς από τότε μέχρι σήμερα δεν καταστράφηκε μόνο η καριέρα του αλλά η ζωή του ολόκληρη, αφού για τους αναβάτες η καριέρα και η ζωή είναι δυο έννοιες ταυτόσημες. Προσπάθησε να ανακάμψει και να επιστρέψει στους αγώνες παίρνοντας μέρος στο πρωτάθλημα της Βραζιλίας, όμως μάταια και έτσι έφτασε το 2020 να έχει πέσει σε κατάθλιψη και να σκέφτεται μέχρι να και την αυτοκτονία. “Ο πατέρας μου με μισεί, ξόδεψε πάρα πολλά χρήματα για χάρη μου, χωρίς να πιάσουν τόπο. Πιστέψαμε σε όλα τα ψέματα που μας είπαν. Μου έταξαν πολλά πράγματα ομάδες και χορηγοί, όμως κανένα από αυτά δεν πραγματοποιήθηκε. Έτσι, δεν κατάφερα ποτέ να ξεπληρώσω τις θυσίες που έκανε ο πατέρας μου για μένα. Με έδιωξαν απ’ το σπίτι και τώρα κοιμάμαι στο αυτοκίνητό μου και καμία φορά σε φίλους μου.”

Από τη στιγμή που αμαυρώθηκε –πόσο μάλλον και δεύτερη φορά- η φήμη του West, είναι σχεδόν αδύνατο να ξανασταθεί στα πόδια του. Το να χτίσει μια νέα ζωή στην Αυστραλία φαντάζει αδύνατο όπως ανέφερε ο ίδιος, ενώ τα πράγματα έγιναν χειρότερα με τις φωτιές που έχουν ξεσπάσει απ’ το Σεπτεμβρίο. “Δεν σου δίνουν μια θέση ως πλοηγός στην πίστα επειδή ονομάζεσαι Anthony West”, τόνισε χαρακτηριστικά. Έχει προσπαθήσει να βρει δουλειά και σε άλλους τομείς γύρω από τη μοτοσυκλέτα αλλά μάταια, όμως ελπίζει να καταφέρει να δουλέψει ως εκπαιδευτής σε πίστες που δεν συνεργάζονται με την FIM. “Ευτυχώς η μητέρα μου και οι φίλοι μου μου παρέχουν χρήματα και φαγητό μέχρι να βρω μια δουλειά.”

Τώρα, ο West κατάφερε να βρει μια R6 και να μπει στην Lakeside της Αυστραλίας για ένα track day χάριν ενός παλιού του χορηγού. ”Σιχαίνομαι τη ζωή μου και αισθάνομαι όμορφα μόνο όταν οδηγάω. Τότε μόνο συνειδητοποιώ για ποιο λόγο πρέπει να συνεχίσω να ζω.” Η ιστορία του Αυστραλού είναι ιδιαίτερα συγκλονιστική καθώς παρουσιάζει την εξέλιξη ενός ταλαντούχου αναβάτη, με αμαυρωμένη φήμη. Από την άλλη ο καθένας είναι υπεύθυνος των πράξεων του. Τόσο για τον West όσο και για τον Iannone, πάντως εμείς ευχόμαστε να έχουν μια καλύτερη τύχη από εδώ και στο εξής.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.