Anthony West: Πως καταστράφηκε απ’ τα αναβολικά

Τα κοινά στοιχεία με τον Iannone
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

14/1/2020

Ο Anthony West και ο Andrea Iannone έχουν πολλά κοινά μεταξύ τους. Και οι δυο είναι αναβάτες των MotoGP - και οι δύο έχουν βρεθεί θετικοί στη χρήση αναβολικών ουσιών. Ο West μάλιστα δύο φορές. Η πρώτη φορά ήταν το 2012, όπου κατά την ανάλυση των ούρων του βρέθηκαν ίχνη μεθυλεξαναμίνης, μιας ουσίας με ιδιαίτερα διεγερτικό αποτέλεσμα που λειτουργεί ως θερμογόνος καυστήρας λίπους και χρησιμοποιείται από πολλούς bodybuilders και όχι μόνο. Η μεθυλεξαναμίνη είχε μπει στη λίστα της WADA με τις απαγορευμένες ουσίες από το 2010. Οπότε το 2012 όταν ο West βρέθηκε θετικός σε αυτή αποκλείστηκε για πρώτη φορά απ’ τις αγωνιστικές δραστηριότητες για 18 μήνες, χάνοντας έτσι πάνω από μια σεζόν στη Moto2 που συμμετείχε.

Τον Σεπτέμβριο του 2018, ο πρώην –πλέον- αναβάτης των MotoGP Antony West βρέθηκε θετικός στη χρήση αναβολικών ουσιών για δεύτερη φορά. Ήταν στον αγώνα της Supersport κατηγορίας των WSBK στο Misano, όταν βρέθηκαν ίχνη απαγορευμένων ουσιών στο δείγμα ούρων. Ο τότε 37χρονος Αυστραλός αναβάτης έτρεχε, υπό την αιγίδα της EAB Antwest Racing με την ZX-6R της Kawasaki. Αντίστοιχα όπως και ο Iannone έτσι και ο West είχε ζητήσει να γίνει λήψη και ανάλυση δεύτερου δείγματος…

Το 2018 ο αναβάτης αποβλήθηκε από τις αγωνιστικές δραστηριότητες για τελευταία φορά, καθώς από τότε μέχρι σήμερα δεν καταστράφηκε μόνο η καριέρα του αλλά η ζωή του ολόκληρη, αφού για τους αναβάτες η καριέρα και η ζωή είναι δυο έννοιες ταυτόσημες. Προσπάθησε να ανακάμψει και να επιστρέψει στους αγώνες παίρνοντας μέρος στο πρωτάθλημα της Βραζιλίας, όμως μάταια και έτσι έφτασε το 2020 να έχει πέσει σε κατάθλιψη και να σκέφτεται μέχρι να και την αυτοκτονία. “Ο πατέρας μου με μισεί, ξόδεψε πάρα πολλά χρήματα για χάρη μου, χωρίς να πιάσουν τόπο. Πιστέψαμε σε όλα τα ψέματα που μας είπαν. Μου έταξαν πολλά πράγματα ομάδες και χορηγοί, όμως κανένα από αυτά δεν πραγματοποιήθηκε. Έτσι, δεν κατάφερα ποτέ να ξεπληρώσω τις θυσίες που έκανε ο πατέρας μου για μένα. Με έδιωξαν απ’ το σπίτι και τώρα κοιμάμαι στο αυτοκίνητό μου και καμία φορά σε φίλους μου.”

Από τη στιγμή που αμαυρώθηκε –πόσο μάλλον και δεύτερη φορά- η φήμη του West, είναι σχεδόν αδύνατο να ξανασταθεί στα πόδια του. Το να χτίσει μια νέα ζωή στην Αυστραλία φαντάζει αδύνατο όπως ανέφερε ο ίδιος, ενώ τα πράγματα έγιναν χειρότερα με τις φωτιές που έχουν ξεσπάσει απ’ το Σεπτεμβρίο. “Δεν σου δίνουν μια θέση ως πλοηγός στην πίστα επειδή ονομάζεσαι Anthony West”, τόνισε χαρακτηριστικά. Έχει προσπαθήσει να βρει δουλειά και σε άλλους τομείς γύρω από τη μοτοσυκλέτα αλλά μάταια, όμως ελπίζει να καταφέρει να δουλέψει ως εκπαιδευτής σε πίστες που δεν συνεργάζονται με την FIM. “Ευτυχώς η μητέρα μου και οι φίλοι μου μου παρέχουν χρήματα και φαγητό μέχρι να βρω μια δουλειά.”

Τώρα, ο West κατάφερε να βρει μια R6 και να μπει στην Lakeside της Αυστραλίας για ένα track day χάριν ενός παλιού του χορηγού. ”Σιχαίνομαι τη ζωή μου και αισθάνομαι όμορφα μόνο όταν οδηγάω. Τότε μόνο συνειδητοποιώ για ποιο λόγο πρέπει να συνεχίσω να ζω.” Η ιστορία του Αυστραλού είναι ιδιαίτερα συγκλονιστική καθώς παρουσιάζει την εξέλιξη ενός ταλαντούχου αναβάτη, με αμαυρωμένη φήμη. Από την άλλη ο καθένας είναι υπεύθυνος των πράξεων του. Τόσο για τον West όσο και για τον Iannone, πάντως εμείς ευχόμαστε να έχουν μια καλύτερη τύχη από εδώ και στο εξής.

Ετικέτες

MotoGP: Η Pirelli διατηρεί τον αμφιλεγόμενο κανονισμό για πιέσεις ελαστικών - Πότε και γιατί μπορεί να αλλάξει

Ο κανονισμός που κόστισε τον Joan Mir το μοναδικό του φετινό βάθρο ως τώρα δεν πρόκειται να αλλάξει το 2027
Pirelli
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/8/2026

Είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς κανόνες του MotoGP και εντάχθηκε στη “νομοθεσία” της μεγάλης κατηγορίας τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για κανονισμό που προβλέπει πως τα λάστιχα της μοτοσυκλέτας πρέπει να διατηρούνται σε πίεση πάνω από 1.80 bar (26,1 psi) το μπροστινό και 1.68 (24,4) το πίσω για το 60% των γύρων ενός κανονικού αγώνα ή για το 30% του sprint race. Παραβίαση αυτής της διάταξης μεταφράζεται σε ποινή 16 δευτερολέπτων για τον πλήρη αγώνα και 8 για τον σύντομο.

Αυτό ακριβώς έπαθε ο Mir στο Grand Prix της Καταλονίας πριν μερικούς μήνες, όταν τερμάτισε δεύτερος – στη μοναδική του εμφάνιση σε βάθρο φέτος – στη μάχη της Κυριακής, αλλά εκ των υστέρων (και αφότου είχε τιμήσει το Prosecco του στο βάθρο) τιμωρήθηκε με 16 επιπλέον δευτερόλεπτα λόγω παράβασης του κανονισμού αυτού και τελικώς κατατάχθηκε 13ος στον αγώνα! Κάτι ανάλογο είχε πάθει πέρυσι και ο Maverick Vinales, σε αγώνα που είχε τερματίσει επίσης δεύτερος.

Η αλλαγή προμηθευτή ελαστικών στη μεγάλη κατηγορία γέννησε την απορία αν ο κανονισμός αυτός θα συνεχίσει και το 2027 ή αν αφορούσε συγκεκριμένα τα ελαστικά της Michelin. Έτσι τέθηκε το ερώτημα στον Giorgio Barbier, αγωνιστικό διευθυντή της Pirelli, προκειμένου να διερευνηθεί η σκέψη των Ιταλών επί του κανονισμού αυτού ενόψει της ερχόμενης χρονιάς.

Giorgio Barbier

"Πρέπει να έχουμε μεγάλο σεβασμό προς τον τρέχοντα προμηθευτή του MotoGP (Michelin). Αν μετά από 11 χρόνια έχει θεσπίσει αυτόν τον κανόνα σε συνεργασία με τη Dorna, είναι γιατί πιστεύει πως το να τρέχει κανείς με πολύ χαμηλές πιέσεις μπορεί να συνιστά κίνδυνο και δεν μπορώ να ισχυριστώ πως τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζω ακόμη αρκετά καλά τα αγωνιστικά του MotoGP.

"Από πού προέρχεται η υπερθέρμανση των μπροστινών ελαστικών; Πιθανότατα από την αεροδυναμική, τους ανθρακονημάτινους δίσκους, όταν έχουμε πολλές μοτοσυκλέτες να κρύβονται στο slipstream με την αεροδυναμική να θερμαίνει πολύ το μπροστινό λάστιχο του αναβάτη που είναι πίσω.

“Αυτή είναι μια κατάσταση που δεν έχουμε στα Superbikes, ούτε στη Moto2, έτσι δεν μπορώ να ισχυριστώ πως η Pirelli δεν αντιμετωπίζει καθόλου τέτοιο πρόβλημα.

"Είναι σαφές πως έχουμε διαφορετική κατασκευή, άλλα υλικά και θερμοκρασίες λειτουργίας και δεν πιστεύω πως ένα Pirelli θα δουλεύει καλύτερα στα 1.4 bar από όσο στα 2.0. Γι’ αυτό εκτιμώ πως δεν θα έχουμε το ίδιο πρόβλημα.

"Αν όμως λάβουμε υπόψη ποιες είναι οι σωστές πιέσεις για τα Pirelli, θα πρέπει να δούμε στην πράξη αν θα συνιστά πρόβλημα όταν πέφτουμε κάτω από αυτό το εύρος. Έτσι προς το παρόν θα κρατήσουμε τον κανόνα ως έχει, ελπίζοντας να μη χρειαστεί ποτέ να τον εφαρμόσουμε. Στη συνέχεια θα αποφασίσουμε αν χρειάζεται να τον τροποποιήσουμε ή να τον καταργήσουμε."

"Υπάρχει πάντως ένα δεδομένο που παρατηρώ: ο τρέχων προμηθευτής ελαστικών έχει μεγάλη ευαισθησία στις μεταβολές πίεσης. Όταν περάσει ένα συγκεκριμένο όριο, προκύπτει μεγάλος κίνδυνος.

"Στα δικά μας λάστιχα έχουμε σχετικά μεγάλο λειτουργικό εύρος πίεσης και ο κάθε κατασκευαστής μπορεί να επιλέξει. Η συμπεριφορά των ελαστικών μας δεν αλλάζει τόσο δραματικά με τις μεταβολές στην πίεση.

“Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να βλέπουμε αναβάτες να στερούνται το μετάλλιό τους μια ώρα αφότου το έχουν πανηγυρίσει στο βάθρο.”