Απίστευτος αγώνας στην Catalunya χωρίς όμως πανηγυρισμούς μέσα στο βαρύ κλίμα

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/6/2016

Πριν λίγο στην Ισπανία είδαμε έναν από τους καλύτερους αγώνες - μέχρι στιγμής φέτος, καθώς ακόμα κι όταν το θέαμα πήγε να λείψει, κάτι γινόταν πιο πίσω και το ενδιαφέρον του θεατή αναζωπυρωνόταν!

Βασικός υπεύθυνος για τα παραπάνω ο Valentino Rossi! Δεν ήταν απλά ο ταχύτερος σήμερα, αλλά είχε μηδενικά λάθη απέναντι στους υπόλοιπους, ήταν αναμφισβήτητα ο καλύτερος στην πίστα και στο τέλος το έδειξε με τον καλύτερο τρόπο παίρνοντας μία εντυπωσιακότατη νίκη! Ως αναβάτης που λειτουργεί καλύτερα στην πίεση, ο Rossi έδειξε τον καλύτερο εαυτό του κατευθείαν σήμερα την Κυριακή, παρόλο που δεν ξεκίνησε πρώτος.

Ας ξεκινήσουμε όμως ανάποδα, από την σημαντικότερη στιγμή του αγώνα, όταν οι μοτοσυκλέτες ήταν παρκαρισμένες: Valentino Rossi και Mark Marquez έδωσαν τα χέρια για πρώτη φορά μετά από αυτή την μακρά διαμάχη δηλώσεων που ξεκίνησε από πέρσι!

Μαγική στιγμή για το πρωτάθλημα και για το άθλημα συνολικά, που μέχρι αυτή την διαμάχη είχε αποφύγει τον οπαδισμό και πλέον έκανε ένα βήμα να επιστρέψει ξανά στην παλιά καλή εποχή.

 

 

Στην εκκίνηση του αγώνα ο Rossi ξεκίνησε πάρα πολύ καλά, όμως οι δύο Ducati – συνήθεις ύποπτοι των γρήγορων εκκινήσεων – έκλεισαν τον δρόμο και μπροστά έστριψε ο Lorenzo και ο Marquez. Γρήγορα όμως οδηγηθήκαμε σε ένα τρένο χωρίς μεγάλες διαφορές με τρίτο τον Rossi, την στιγμή που πίσω ο Maverick Viñales έκανε συνεχείς επιθέσεις στον Pedrosa, βγαίνοντας συνέχεια εκτός γραμμής. Μετά τον αγώνα ο Pedrosa δήλωσε ότι δεν καταλάβαινε για πιο λόγο γινόταν αυτές οι επικίνδυνες επιθέσεις και η άτσαλη οδήγηση, αλλά δεν θέλει πολύ για να συνειδητοποιήσει κανείς ότι ο Viñales βιάζεται να αποδείξει τον εαυτό του, τώρα που είναι βέβαιο πως την επόμενη χρονιά θα είναι στην ίδια ομάδα με τον Rossi.

Εκείνη την στιγμή μπροστά ο Valentino δεν κάθισε να περιμένει καθόλου, πολύ καθαρά και όμορφα πέρασε τον Marquez και κάνοντας μία μικρή διαφορά έφτασε αμέσως τον Lorenzo. Ο χρόνος του ήταν συνέχεια καλύτερος μέχρι να έρθει η στιγμή να περάσει τον Marquez και από τις οθόνες η επίθεση φαινόταν ξεκάθαρα ότι πλησιάζει.  Άψογη οδήγηση αμέσως μετά και απίστευτος ρυθμός  για τον επόμενο στόχο: τον Lorenzo!

Η ψυχολογική πίεση του Lorenzo από την προσπέραση του Rossi ήταν επίσης κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα καθώς μέσα σε τρεις γύρους έχασε κι άλλες θέσεις και έφτασε να μονομαχεί με τον Viñales. Ο Maverick Viñales έχοντας χάσει την μάχη με τον Pedrosa, είδε την ευκαιρία αυτή ως ακόμα μεγαλύτερη για να προετοιμάσει το κλίμα για την επόμενη σεζόν, αποδεικνύοντας ταυτόχρονα ότι η Suzuki έχει καλύψει πάρα πολύ γρήγορα το κενό τεχνογνωσίας και βελτιώνεται με εντυπωσιακούς ρυθμούς!

Είδαμε μερικές φοβερές επιθέσεις από την Suzuki στην Yamaha και στο τέλος ένα εντυπωσιακό προσπέρασμα με ταυτόχρονο κλείσιμο, σε άψογη «Rossi»-τεχνική που έφερε τον Viñales μπροστά!

O Rossi σε αυτό το διάστημα διατηρούσε συνέχεια την πρώτη θέση, χωρίς επιθέσεις αλλά και χωρίς διαφορά ασφαλείας από τον Marquez, που ακολουθούσε λιγότερο από μισό δευτερόλεπτο πίσω. O Pedrosa από την άλλη είχε περάσει το φράγμα των δύο δευτερολέπτων στην τρίτη θέση. Τότε ήταν που ήρθε μία καθοριστική στιγμή για το πρωτάθλημα, αλλά και για την επόμενη σεζόν… Ο Iannone έκανε κάτι που είχε ξανά κάνει, αλλά αυτή την φορά στον άνθρωπο που οδηγεί το πρωτάθλημα. Έκανε μία άτσαλη επίθεση στον Lorenzo ακολουθώντας λάθος γραμμή, έπεσε στα φρένα για να γλιτώσει την σύγκρουση, και σηκώνοντας endo εμβόλισε τον Ισπανό βγαίνοντας και οι δύο εκτός αγώνα – ευτυχώς χωρίς τραυματισμό. Κουτσαίνοντας λίγο ο Lorenzo σηκώθηκε και αμέσως έκανε χειρονομίες στον Iannone, ο οποίος τον πήρε στο κατόπι ζητώντας συγνώμη, με τον Lorenzo να τον σπρώχνει χωρίς να θέλει να ακούσει, όλα αυτά δευτερόλεπτα μετά την πτώση και χαρακτηριστικά να καταγράφονται στις κάμερες. Λίγο αργότερα ο Lorenzo ζήτησε την τιμωρία του Iannone, ενώ ήταν χαρακτηριστική και η επίπληξη του Ιταλού, στο box της Ducati που καταγράφηκε από τις κάμερες…

 

Με πέντε γύρους να απομένουν από το τέλος, και ενώ ο Marquez έχει ήδη δει την πινακίδα που τον ενημερώνει ότι ο Lorenzo είναι εκτός, αποφασίζει να προσπαθήσει πολύ περισσότερο. Εκείνη την στιγμή αντιλαμβάνεται ότι θα περάσει μπροστά στο πρωτάθλημα και είναι ευκαιρία να αυξήσει σημαντικά την διαφορά του, την στιγμή που κάθε πόντος μετρά!

Αυτό που είδαμε ήταν μία υπέροχη μάχη, με τον Marquez να οδηγεί στο όριο, να αλλάζει θέσεις με τον Rossi και στο τέλος να περνά μπροστά! Πήγαιναν και οι δύο οριακάιο, οδηγώντας με τα ελαστικά στο τέλος της ζωής τους στην υψηλή θερμοκρασία της ισπανικής πίστας με τους θεατές να κρατούν την αναπνοή τους! Σχεδόν έναν γύρο περίμενε ο Rossi την δική του στιγμή μετά από όλα αυτά, σημειώνοντας στο τέλος της ευθείας μία εκπληκτική προσπέραση, από αυτές που πρέπει να δεις και να ξανά δεις. Με απόλυτο έλεγχο πέρασε τον Marquez και κράτησε την γραμμή του, κάνοντας ένα μικρό θαύμα σε σημείο που ο Marquez σχεδόν παραιτήθηκε από την μάχη, ενώ με ένα μικρό γλίστρημα – που είχε πολλά στην διάρκεια του αγώνα, η διαφορά του αυξήθηκε τόσο που πλέον δεν μπορούσε να διεκδικήσει την νίκη. Ο Rossi τερμάτισε πρώτος με διαφορά ξεσηκώνοντας τους Ισπανούς.

 

Συγκρατημένοι πανηγυρισμοί, εξαιτίας της τραγικής απώλειας του Luis Salom και η ιστορική χειραψία στο τέλος με τον Marquez, έκλεισαν τον επεισοδιακό αγώνα της Catalunya.

 

Στην ερώτηση τι λέει ο «Andrea;» απάντησε «ποιος Anrea» εννοώντας φυσικά ποιον εννοεί ο δημοσιογράφος… αλλά ήταν τέτοιο το ύφος και τόσο σίγουρο πως η ερώτηση αφορούσε τον Iannone που η απάντηση:  «ποιος Anrea»  ακούστηκε πολύ διαφορετικά….  

 

Η βαθμολογία της πρώτης πεντάδας αυτή την στιγμή στο πρωτάθλημα:

Marc MARQUEZ                               125

Jorge LORENZO                               115

Valentino ROSSI                              103

Dani PEDROSA                                82

Maverick VIÑALES                           72

 

Επόμενος αγώνας στις 26 Ιουνίου στην Ολλανδία! 

Ετικέτες

MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ

H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Joan Mir
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

19/12/2025

Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.

Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.

Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.

"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.

"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".

Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.

"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.

Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.

Joan Mir

Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.

"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.

"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.

"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.

"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".

Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.

"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.

Joan Mir

"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.

"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".

Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.

Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.

"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.

"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.

"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.

"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".