Απολογισμός κινητήρων MotoGP

Ποιος έχει χρησιμοποιήσει πόσους!

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/7/2019

Βρισκόμαστε στο μέσον της σεζόν και πιο συγκεκριμένα, έχουν ολοκληρωθεί οι εννέα από τους 19 αγώνες της φετινής χρονιάς. Ως γνωστόν, οι ομάδες και οι αναβάτες και οι ομάδες έχουν στην διάθεσή τους εφτά κινητήρες που μπορούν να χρησιμοποιήσουν (εννέα για τις νεοφερμένες ομάδες ή για τις ομάδες που δεν έχουν κερδίσει στεγνό αγώνα την προηγούμενη χρονιά), ενώ από εκεί και πάνω θα επιβάλλονται ποινές. Όπως καταλαβαίνετε, η σωστή διαχείριση και η τακτική για την χρήση των κινητήρων είναι ζωτικής σημασίας για το πρωτάθλημα που αποτελείται από τόσους πολλούς αγώνες, οπότε είναι ιδιαίτερα χρήσιμο να κάνουμε έναν… απολογισμό, έναν λογαριασμό αν θέλετε, για το πόσους κινητήρες έχουν χρησιμοποιήσει μέχρι τώρα οι αναβάτες και κατά συνέπεια να δούμε πόσους έχουν διαθέσιμους μέχρι τον τελευταίο αγώνα του Νοεμβρίου στην Valencia. Να υπενθυμίσουμε, για να γίνει πλήρως κατανοητός ο παρακάτω πίνακας, ότι ένας κινητήρας που αποσύρεται σημαίνει ότι δεν μπορεί να ξαναχρησιμοποιηθεί σε αγώνα, είτε γιατί έφτασε το όριο της ζωής του, είτε γιατί έπαθε ζημιά από κάποια πτώση ή κάποιο τεχνικό πρόβλημα:

Ducati
Andrea Dovizioso (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Danilo Petrucci (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Jack Miller (Pramac Ducati): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Francesco Bagnaia (Pramac Ducati): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Karel Abraham (Avintia Ducati): Έχει χρησιμοποιήσει τρεις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Tito Rabat (Avintia Ducati): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και έχει αποσύρει έναν

Yamaha
Maverick Vinales (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Valentino Rosii (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Fabio Quartararo (Petronas Yamaha): Έχει χρησιμοποιήσει τρεις και δεν έχει αποσύρει κανέναν*
Franco Morbidelli (Petronas Yamaha): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
* Το χαμηλότερων προδιαγραφών Μ1 του Quartararo σημαίνει μάλλον πως έχει πέντε κινητήρες για όλη την χρονιά, αντί για το μέγιστο των εφτά που επιτρέπει ο κανονισμός

Honda
Marc Marquez: (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Jorge Lorenzo: (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τρεις και έχει αποσύρει έναν
Takaaki Nakagami (LCR Honda): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και έχει αποσύρει έναν
Cal Crutchlow LCR Honda): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν

Suzuki
Joan Mir: (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Alex Rins: (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν

Ακολουθούν ομάδες και αναβάτες της Aprilia και της ΚΤΜ, που έχουν το προνόμιο των εννέα κινητήρων βάσει των κανονισμών, ενώ μπορούν να κάνουν και βελτιώσεις κατά τη διάρκεια της χρονιάς

ΚΤΜ
Johann Zarco: (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Pol Espargaro: (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει πέντε και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Hafizh Syahrin (Tech3 KTM): Έχει χρησιμοποιήσει πέντε και έχει αποσύρει έναν
Miguel Oliveira (Tech3 KTM): Έχει χρησιμοποιήσει πέντε και δεν έχει αποσύρει κανέναν

Aprilia
Andrea Iannone (Aprilia Gresini): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Aleix Espargaro (Aprilia Gresini): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και έχει αποσύρει έναν

https://bit.ly/MOTO_680

Race News

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.