Απολογισμός κινητήρων MotoGP

Ποιος έχει χρησιμοποιήσει πόσους!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/7/2019

Βρισκόμαστε στο μέσον της σεζόν και πιο συγκεκριμένα, έχουν ολοκληρωθεί οι εννέα από τους 19 αγώνες της φετινής χρονιάς. Ως γνωστόν, οι ομάδες και οι αναβάτες και οι ομάδες έχουν στην διάθεσή τους εφτά κινητήρες που μπορούν να χρησιμοποιήσουν (εννέα για τις νεοφερμένες ομάδες ή για τις ομάδες που δεν έχουν κερδίσει στεγνό αγώνα την προηγούμενη χρονιά), ενώ από εκεί και πάνω θα επιβάλλονται ποινές. Όπως καταλαβαίνετε, η σωστή διαχείριση και η τακτική για την χρήση των κινητήρων είναι ζωτικής σημασίας για το πρωτάθλημα που αποτελείται από τόσους πολλούς αγώνες, οπότε είναι ιδιαίτερα χρήσιμο να κάνουμε έναν… απολογισμό, έναν λογαριασμό αν θέλετε, για το πόσους κινητήρες έχουν χρησιμοποιήσει μέχρι τώρα οι αναβάτες και κατά συνέπεια να δούμε πόσους έχουν διαθέσιμους μέχρι τον τελευταίο αγώνα του Νοεμβρίου στην Valencia. Να υπενθυμίσουμε, για να γίνει πλήρως κατανοητός ο παρακάτω πίνακας, ότι ένας κινητήρας που αποσύρεται σημαίνει ότι δεν μπορεί να ξαναχρησιμοποιηθεί σε αγώνα, είτε γιατί έφτασε το όριο της ζωής του, είτε γιατί έπαθε ζημιά από κάποια πτώση ή κάποιο τεχνικό πρόβλημα:

Ducati
Andrea Dovizioso (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Danilo Petrucci (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Jack Miller (Pramac Ducati): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Francesco Bagnaia (Pramac Ducati): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Karel Abraham (Avintia Ducati): Έχει χρησιμοποιήσει τρεις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Tito Rabat (Avintia Ducati): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και έχει αποσύρει έναν

 

Yamaha
Maverick Vinales (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Valentino Rosii (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Fabio Quartararo (Petronas Yamaha): Έχει χρησιμοποιήσει τρεις και δεν έχει αποσύρει κανέναν*
Franco Morbidelli (Petronas Yamaha): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
* Το χαμηλότερων προδιαγραφών Μ1 του Quartararo σημαίνει μάλλον πως έχει πέντε κινητήρες για όλη την χρονιά, αντί για το μέγιστο των εφτά που επιτρέπει ο κανονισμός

 

Honda
Marc Marquez: (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Jorge Lorenzo: (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τρεις και έχει αποσύρει έναν
Takaaki Nakagami (LCR Honda): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και έχει αποσύρει έναν
Cal Crutchlow LCR Honda): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν

 

Suzuki
Joan Mir: (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Alex Rins: (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν

Ακολουθούν ομάδες και αναβάτες της Aprilia και της ΚΤΜ, που έχουν το προνόμιο των εννέα κινητήρων βάσει των κανονισμών, ενώ μπορούν να κάνουν και βελτιώσεις κατά τη διάρκεια της χρονιάς

ΚΤΜ
Johann Zarco: (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Pol Espargaro: (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει πέντε και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Hafizh Syahrin (Tech3 KTM): Έχει χρησιμοποιήσει πέντε και έχει αποσύρει έναν
Miguel Oliveira (Tech3 KTM): Έχει χρησιμοποιήσει πέντε και δεν έχει αποσύρει κανέναν

Aprilia
Andrea Iannone (Aprilia Gresini): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Aleix Espargaro (Aprilia Gresini): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και έχει αποσύρει έναν
 

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.