Απονέμεται ο τίτλος του «Θρύλου» των MotoGP στον Randy Mamola

MotoGP Legend – Randy Mamola
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/2/2018

Ο τίτλους του «Θρύλου» θα απονεμηθεί στον Randy Mamola κατά την φετινή σεζόν, όταν τα MotoGP φτάσουν στο Austin Texas. Πρόκειται για τις περιπτώσεις που ο τίτλος ακολουθεί εθιμοτυπικά, καθώς ο Mamola είναι ένας παγκόσμιος θρύλος, γνωστός ανά την υφήλιο, ακόμα και στις νεότερες γενιές, παρόλο που δεν έχει στεφθεί πρωταθλητής.

Απεναντίας, ανάμεσα στους αναβάτες που έχουν περάσει από τα MotoGP χωρίς πρωτάθλημα, ο Mamola κατέχει μία υψηλότατη βαθμολογία με 13 νίκες και 57 φορές στο βάθρο, πράγμα που στα μάτια του κόσμου τον καθιστά πρωταθλητή, όπως δηλαδή του αξίζει.

Κύριο χαρακτηριστικό του για το οποίο έμεινε στην ιστορία, ήταν το επιθετικό στιλ οδήγησης, και γενικά το επιθετικό του στιλ εντός και εκτός πίστας, ακόμα και σε συνεντεύξεις. Τελευταία φορά που συναντήσαμε τον Mamola ήταν μόλις το περασμένο καλοκαίρι, όταν ζήτησε το XSR700 της YAMAHA ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ για μία βόλτα.. μόνο που πλέον δεν ήταν XSR, αλλά το “The Slider” φτιαγμένο από τον Πέτρο Χατζηροδέλη, και βαφτισμένο από εσάς, τρομάζοντας με αυτό, τον κόσμο στην παραλία του Wheels & Waves…

Θυμηθείτε το video του ελληνικού "The Slider" όπου ο Randy Mamola ξεσηκώνει τον κόσμο στην παραλία του Wheels & Waves 

Ο Mamola αποσύρθηκε από τους αγώνες το 1992, όμως όλοι θα θυμούνται εκτός από την κόντρα του με τους υπόλοιπους θρύλους, Freddie Spencer και Kenny Roberts, και την συνεργασία του με τα MotoGP κάνοντας δικάβαλους γύρους πριν την έναρξη…

Η καριέρα του Mamola άρχισε το 1979 με το ’83 να είναι μία από τις πιο δυνατές του καθώς τερμάτισε τρίτος ενώ μέχρι την απόσυρσή του από τους αγώνες ήταν πάντα σε κάποιο βάθρο, ανεξάρτητα από την εταιρία με την οποία έτρεχε. Από τότε δεν έχει φύγει ποτέ από τα paddock, συμπληρώνοντας 39 χρόνια παρουσίας.

Ο ίδιος είπε πως δεν το περίμενε: "Όταν το είπα στην γυναίκα και τον γιό μου, μου έδωσαν τα συγχαρητήρια, αλλά αμέσως μετά άρχισαν τα σχόλια, ότι πλέον πρέπει να ζουν με έναν θρύλο… Τα MotoGP είναι η ζωή μου, τα μάτια μου έχουν δει τόσα πολλά από όταν ήμουν 19.. είναι μεγάλη τιμή να συγκαταλέγομαι ανάμεσα σε τόσο σπουδαία ονόματα. Νομίζω ότι είμαι ο πρώτος MotoGP Legend χωρίς να είμαι πρωταθλητής! Πιστεύω πως η δουλειά που έχω κάνει με το φιλανθρωπικό έργο, είναι εξίσου σημαντική.. Μπορείς να είσαι πρεσβευτής του σπορ χωρίς να κατέχεις τίτλο. Είναι προνόμιο να συγκαταλέγομαι ανάμεσα στους καλύτερους και είναι κάτι στο οποίο δίνω μεγάλη αξία…"

 

Ο Mamola θα είναι «MotoGP Legend» ανάμεσα σε όλους τους παρακάτω θρύλους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli and the late Nicky Hayden.

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες