Αποσύρεται το "69" από τα MotoGP

Φόρος τιμής στο "Kentucky Kid"
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/1/2019

Οι πληγές απ’ τον θάνατο του Nicky Hayden, το “Kentucky Kid” όπως ήταν το παρατσούκλι του, παραμένουν ακόμη ανοιχτές για την οικογένειά του και κανένας φόρος τιμής δεν θα είναι ποτέ αρκετός ώστε να καλύψει το κενό που άφησε πίσω του. Παρ’ όλα αυτά οι τιμές που έχουν δοθεί απ’ τις αγωνιστικές αρχές μετά το θάνατό του (πιο πρόσφατη αυτή της εισαγωγής του ονόματός του στο AMA Hall Of Fame) είναι λόγω του ήθους που χαρακτήριζε τον Hayden και είναι κάτι που θέλουν να παραμείνει ανεξίτηλο στο πέρασμα του χρόνου ώστε όλοι να θυμούνται πως παρά τον σκληρό ανταγωνισμό που υπάρχει, η ευγενής άμιλλα πρέπει να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο.
Ο Nicky, ξεκίνησε την αγωνιστική του καριέρα από πολύ μικρή ηλικία συμμετέχοντας σε dirt track αγώνες μέχρι που το 1998 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην πίστα. Το 2002 έλαβε μέρος ως wild cart στον αγώνα των WorldSBK, ενώ το 2003 πέρασε στα MotoGP με την Honda. Στο ντεμπούτο του κατάφερε να ανέβει αρκετές φορές στο βάθρο, ενώ δύο χρόνια αργότερα -το 2005- πήρε την πρώτη του νίκη στα MotoGP, προετοιμάζοντας κατάλληλα τη σκήνη για αυτό που θα ακολουθούσε αργότερα. Το 2006 βγήκε νικητής από ένα πρωτάθλημα που κρινόταν μέχρι τον τελευταίο αγώνα αφήνοντας πίσω του τον Rossi, ενώ το ήθος του ήταν ξεκάθαρο καθώς μετά τον τερματισμό, όπως είχε δηλώσει και ο Ιταλός αναβάτης, έσφιξαν τα χέρια και αγκαλιάστηκαν. Το 2015 όπου αποχώρησε απ’ τα MotoGP για να συνεχίσει την καριέρα του στα WorldSBK η οργάνωση τον τίμησε χρίζοντάς τον MotoGP Legend.

Τώρα η Dorna αποφάσισε να αποσύρει τον αριθμό που χρησιμοποιούσε το “Kentucky Kid” σε μια εκδήλωση που θα γίνει κατά τη διάρκεια του αμερικάνικου γύρου του πρωταθλήματος στις 14 Απριλίου στο Austin, καθώς ήταν η αγαπημένη του πίστα. Σε δηλώσεις του ο Carmelo Ezpeleta ανέφερε: “Είμαι περήφανος για την απόφαση που πήραμε να αποσύρουμε τον αριθμό "69" απ’ τους αγώνες. Ο Nicky ήταν μια σημαντική προσωπικότητα για τους αγώνες και ήταν ένα εξαιρετικό παράδειγμα ως αναβάτης, τόσο εντός όσο και εκτός της πίστας. Είναι μεγάλη μου ευχαρίστηση που θα τιμήσω την ιστορία του γι’ άλλη μια φορά, διασφαλίζοντας πως το "69" θα παραμείνει συνώνυμο με το πρόσωπό του και τον θρύλο του.”

Ο πατέρας του δέχτηκε τον φόρο τιμής απ’ την Dorna δηλώνοντας: “Είναι μεγάλη τιμή για τον Nicky που ο αριθμός του θα αποσυρθεί στο Austin. Ταιριάζει πάρα πολύ το ότι θα γίνει στον αμερικάνικο γύρο, καθώς αυτό ο αγώνας είχε μεγάλη σημασία για τον Nicky και πάντοτε ανυπομονούσε να έρθει η ώρα να αγωνιστεί σε αυτόν κάθε χρόνο. Για μένα, είναι μια ξεχωριστή εκδήλωση αφού χρησιμοποιούσα τον ίδιο αριθμό όταν αγωνιζόμουν και είμαι πολύ περήφανος που είδα τον Nicky να τον χρησιμοποιεί σ’ όλη του την καριέρα. Εκ μέρους μου και της οικογένειάς μου θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την Dorna που θα τιμήσει τον Nicky με αυτόν τον ξεχωριστό τρόπο, καθώς και με τις άλλες ευγενικές κινήσεις που έχει κάνει για να μας υποστηρίξει τις δύσκολες στιγμές.”

Ετικέτες

Marc Marquez: Τα κοινωνικά δίκτυα με εκνευρίζουν - Ξέρω ότι θα αποσυρθώ λόγω του σώματός μου και όχι λόγω του μυαλού μου

“Είναι οι άσχημες πτώσεις που σε σφυρηλατούν πραγματικά”
marc
Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Ο Ισπανός Παγκόσμιος Πρωταθλητής έδωσε συνέντευξη στην Ισπανία, τονίζοντας ότι νιώθει Ισπανός και Καταλανός και μίλησε για το MotoGP, τον Valentino Rossi, τον αδερφό του, για τα χρήματα που βγάζει και πολλά άλλα που αξίζει να ακουστούν.

Όσον αφορά τους τραυματισμούς του είπε πως έχει μεγάλη αντοχή στον πόνο και πως αυτό τον έχει βοηθήσει σε πολλές περιπτώσεις, αλλά σε άλλες τον έχει βλάψει, αφού μπορεί να υποτιμούσε κάποιον τραυματισμό, μέχρι το σημείο που όλοι γνωρίζουμε και ήταν καταστροφικό για την καριέρα του, ένα στάδιο πριν την κόψει και οριστικά. Πλέον έχει μάθει να ζει με τον τραυματισμένο του δεξί ώμο που συνεχίζει να πονάει αν τύχει και κοιμηθεί από εκείνη την πλευρά.

Είναι οι άσχημες πτώσεις που σε σφυρηλατούν πραγματικά. Πολλοί αναβάτες φτάνουν στο MotoGP και πέφτουν μία ή δύο φορές, και φαίνεται ότι δεν ξέρουν να οδηγούν μοτοσυκλέτα. Οι πτώσεις σου μαθαίνουν τα όρια, αν ξεπεράσεις τα όρια, τραυματίζεσαι, διακινδυνεύεις τη ζωή σου. Σε κάθε τραυματισμό υπάρχουν τρεις φάσεις. Στην πρώτη δεν θέλεις να ξέρεις τίποτα για κανέναν, είσαι συντετριμμένος: φέτος κέρδισα τον τίτλο και πέρασα τρεις εβδομάδες στο σπίτι χωρίς να βλέπω κανέναν. Σε αυτή τη φάση ο πόνος σε κάνει να θυμώνεις και να τα βάζεις με τους αγαπημένους σου. Στη δεύτερη φάση, όλοι προσπαθούν να σε κατευνάσουν και επειδή έχεις περάσει από την πρώτη, τους αφήνεις παρόλο που δεν το νιώθεις. Η τελευταία φάση είναι να δείξεις την υπομονή που δεν είχες πριν, να μην προσπαθείς να κάνεις περισσότερα από όσα πρέπει να κάνεις εκείνη τη στιγμή. Θέλεις να ανέβεις στη μοτοσυκλέτα, αλλά δεν πρέπει”, δήλωσε ο Ισπανός.

Στην συνέχεια είπε πως υπάρχει κατανόηση με τον αδερφό του και αλλά στον αγώνα είναι ελεύθεροι οικογενειακών δεσμών. Θυμήθηκε πως όταν ήταν 8 χρονών είχε πει στον πατέρα του πως θέλει να παίξει ποδόσφαιρο και εκείνος του απάντησε να διαλέξει ανάμεσα στην μπάλα και την μοτοσυκλέτα. Έκανε τότε μια συνειδητή επιλογή προς την μοτοσυκλέτα, όμως για τον Alex ήταν πιο σύνθετη η πορεία αυτή. Δεν είναι πλέον!

Και συνέχισε λέγοντας: “Όταν στον αγώνα είσαι πίσω από κάποιον, είσαι συγκεντρωμένος στο πού να επιτεθείς. Με τον Alex ήταν πολύ δύσκολο γιατί ήμουν πιο συγκεντρωμένος στον κίνδυνο: ίσως να τον έριχνα και να τον τραυμάτιζα, ανησυχούσα. Τότε, ως μεγαλύτερος αδελφός, τον έβαλα να καθίσει και του είπα: Φέτος φαίνεται ότι θα παλέψουμε σε πολλούς αγώνες, και τη Δευτέρα θα είμαστε αδέλφια. Σφίξαμε τα χέρια. Αν συμβεί, θα συμβεί. Αλλά είναι αδελφός μου, μοιραζόμαστε τα πάντα από πάντα και μπορούμε να μοιραζόμαστε πολλές πληροφορίες. Όταν ήμουν στην Honda, δεν το κάναμε γιατί δεν ήταν επαγγελματικό. Αλλά τώρα τρέχουμε και οι δύο για τη Ducati, αν έχουμε αμφιβολίες για ένα ελαστικό ή μια στροφή, το συζητάμε”.

Επίσης, είπε πως του αρέσει η πίεση ενώ διαφορετικά βαριέται. Όταν δεν είναι στρεσαρισμένος κάνει λάθη, όχι το αντίθετο! Δεν ήταν πάντα έτσι, νεότερος δεν άντεχε την πίεση, τώρα έχει μάθει να διαχειρίζεται το άγχος και σε αυτό συμβάλλει το γεγονός πως δεν είναι προσκολλημένος στα χρήματα και δεν φοβάται να πάρει αποφάσεις που θα αποφέρουν λιγότερα.

Όσον αφορά την Ισπανία και την Καταλονία, δήλωσε: “Πληρώνω φόρους στην Ισπανία, είχα σπίτι στην Ανδόρρα όπου η Cervera είναι δίπλα, μόλις μία ώρα οδήγηση, και στην Ανδόρρα πηγαίναμε πολύ συχνά με τους γονείς μου. Όταν άρχισα να οδηγώ στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, είπα να κάνω ότι όλοι και αγόρασα ένα σπίτι εκεί. Άντεξα μόλις δύο μήνες και αποφάσισα να γυρίσω στην Ισπανία. Δεν το κάνω για να στείλω κάποιο μήνυμα, αλλά γιατί απλά αυτά νιώθω. Όταν έχω χρόνο πηγαίνω στην Μαδρίτη ή επιστρέφω στην Cervera. Θέλω να κάνω ότι αποφασίζω, έχω μάθει ότι τα καλά πράγματα έρχονται όταν δεν ψάχνεις για εκείνα και τα άσχημα ξαφνικά και απότομα".
Για το ζήτημα που εκεί είναι φλέγον, σχετικά με την καταγωγή του, ο Marc επικαλέστηκε την ελευθερία της έκφρασης και δήλωση Καταλανός και πως αγαπά την Καταλονία. Όμως αγαπά και την Ισπανία, ιδιαίτερα τον Νότο και πως αυτά τα δύο δεν είναι και δεν πρέπει ναι είναι ασυμβίβαστα. "Υψώνω τη σημαία που νιώθω ότι με εκπροσωπεί εκείνη τη στιγμή.”

Για τον Valentino Rossi και τα κοινωνικά δίκτυα είπε, “Όλοι με ρωτούν, αλλά είναι φυσιολογικό. Εγώ λέω ότι είναι πολύ δύσκολο να ζεις με κακία και δεν θέλω οι οπαδοί μου να κρατούν κακία: θέλω να κρατάνε ενέργεια για να με χειροκροτούν. Όταν τραυματίστηκα, ήταν ένας άλλος αναβάτης που ενεπλάκη: έκανε ένα λάθος, αλλά κανείς δεν το κάνει σκόπιμα και μερικές φορές οι άνθρωποι δεν το καταλαβαίνουν”. Τα κοινωνικά δίκτυα τα χρησιμοποιεί όσο πιο λίγο μπορεί - το ελάχιστο απαραίτητο και διαβεβαιώνει: οι άνθρωποι τείνουν να επικεντρώνονται στο αρνητικό, είναι ανθρώπινο. Τον ενοχλεί, όμως και όποιος λέει ότι οι προσβολές δεν τον επηρεάζουν, λέει ψέματα.

Για τον Marc, οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων θα πρέπει να έχουν ονόματα, αριθμούς ταυτότητας και προφίλ.

Για το αν σκέφτεται να αποσυρθεί, δηλώνει: “Το πιο δύσκολο για έναν αθλητή είναι να ξέρει πότε και πώς να σταματήσει. Όσο υπάρχει πάθος... Ξέρω ότι θα αποσυρθώ λόγω του σώματός μου και όχι λόγω του μυαλού μου. Είμαστε σε ένα άθλημα όπου οι τραυματισμοί είναι πολλοί. Τελευταία, οι άλλοι αναβάτες δεν ήταν πολύ ευγενικοί μαζί μου, αλλά δεν ήταν και πριν”.

Τέλος σε ερώτηση που του έγινε, αν θα ήθελε να έχει ένα γιο που να ασχοληθεί με το ίδιο άθλημα είπε “Δεν θα μου άρεσε. Μου αρέσει να είμαι πολύ προστατευτικός, αλλά η κληρονομιά, το να φέρει το όνομα της οικογένειας, δεν θα τον βοηθούσε καθόλου. Ο κόσμος θα έλεγε ότι έφτασε εκεί εξαιτίας αυτού και δεν θα είχε την ίδια όρεξη. Όχι, καλύτερα μια μπάλα ποδοσφαίρου, μια ρακέτα ή οτιδήποτε άλλο”.

Ετικέτες