Περισσότερες από 600 νίκες έχουν κατακτήσει οι αναβάτες οι αναβάτες που βασίστηκαν στα συστήματα φρένων της Brembo
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
25/2/2026
Η φετινή χρονιά σηματοδοτεί μια σημαντική επέτειο για το MotoGP, καθώς το 2002 η κατηγορία των 500 κυβικών άλλαξε ταυτότητα και πήρε το σημερινό της όνομα. Έκτοτε όλα τα παγκόσμια πρωταθλήματα κατακτήθηκαν από αναβάτες με φρένα της Brembo, η οποία από το 2016 προμηθεύει το σύνολο του πρωταθλήματος. Στη σεζόν του 2026 και 25η χρονιά ως MotoGP, η Brembo θα εξοπλίζει και τους 22 αναβάτες του.
Ωστόσο η αρχή της Brembo στα Grand Prix δεν ήταν αυτή, καθώς το 1976 ήταν η πρώτη χρονιά που προμήθευσε με δαγκάνες φρένων μοτοσυκλέτες στη σχάρα εκκίνησης των 500 κυβικών.
Πλέον η συνεισφορά της Brembo δεν περιορίζεται σε συστήματα φρένων, αλλά και σε πιρούνια, αμορτισέρ, συμπλέκτες και τροχούς, χάρη σε μια σειρά στρατηγικών εξαγορών στη διάρκεια αυτών των 25 ετών.
- Öhlins: 9 στις 11 ομάδες του πρωταθλήματος θα φορούν τα δικά της ανθρακονημάτινα πιρούνια και αλουμινένια αμορτισέρ,
- AP Racing: συμπλέκτες από ανθρακόνημα για 5 από τις 11 ομάδες,
- Marchesini: οι 9 από τις 11 ομάδες θα κυλούν τις μοτοσυκλέτες τους σε σφυρήλατες ζάντες μαγνησίου.
Από το 2023 η εταιρεία με έδρα στο Bergamo έχει αναλάβει επίσης τον ρόλο του Braking Inspiration Partner του MotoGP, ενώ κατέχει θέση κεντρικής χορηγού στο Ιταλικό GP στο Mugello.
Συνολικά το σύστημα φρένων της Brembo για το MotoGP ζυγίζει περίπου 2.3 kg. Οι αναβάτες έχουν επιλογές διάφορων ανθρακονημάτινων δίσκων ανάλογα με το οδηγικό τους στυλ. Μια από τις δημοφιλέστερες λύσεις είναι ο δίσκος με ψήκτρες που επιτρέπει καλύτερη απαγωγή θερμότητας, ζυγίζει 1.4 kg και πρέπει να διατηρείται σε ένα εύρος θερμοκρασίας λειτουργίας μεταξύ 250 και 850 βαθμών Κελσίου.
Όλοι οι αναβάτες θα χρησιμοποιήσουν τις γνωστές δαγκάνες GP4 που παρουσιάστηκαν το 2020.
Παράλληλα, η Brembo έχει ισχυρή παρουσία και στις άλλες δύο κατηγορίες του πρωταθλήματος, Moto2 και Moto3.
Στις 14 ομάδες Moto2 και 13 ομάδες Moto3 που θα αγωνιστούν φέτος στο πρωτάθλημα, η Brembo θα εξοπλίσει το 100% τους με δαγκάνες φρένων, περίπου 30% εξ αυτών με ατσάλινους δίσκους, 80% με τακάκια φρένων, 90% με τρόμπες φρένων και άλλο ένα 30% με ζάντες Marchesini.
Εξίσου σημαντική παρουσία θα έχει και η Öhlins, με τις αναρτήσεις της να κοσμούν περίπου το 70% των συμμετοχών της Moto2 και 50% της Moto3.
Όσον αφορά στα φρένα, αμφότερες οι ομάδες Moto2 και Moto3 θα έχουν επιλογή μεταξύ δύο τύπων δίσκων, ανάλογα με τις απαιτήσεις της πίστας, με τη θερμοκρασία λειτουργίας να πρέπει να διατηρείται κάτω από 650 βαθμούς Κελσίου για το βέλτιστο αποτέλεσμα.
Οι δισκόπλακες της Moto3 έχουν διάμετρο 218 mm και ζυγίζουν περίπου 0.5 kg έκαστη, ενώ αυτές της Moto2 με διάμετρο 305 mm ζυγίζουν 1.3 kg.
Οι δαγκάνες των δύο μικρότερων κατηγοριών έχουν επίσης ψήκτρες για καλύτερη ψύξη και βασίζονται σχεδιαστικά στις GP4 του MotoGP. Συνολικά το σύστημα φρένων μιας μοτοσυκλέτας Moto2 ζυγίζει περίπου 6 kg, ενώ αυτό μιας Moto3 μετρά σχεδόν 4.5 kg.
MotoGP: Προσπάθεια να περιοριστεί ο αριθμός Ισπανών αναβατών - "Χρειαζόμαστε ισορροπημένη σύνθεση"
Εννιά Ισπανοί ήδη έχουν συμβόλαια για το 2027 στη μεγάλη κατηγορία, όσοι είναι και φέτος
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
24/9/2026
Η εθνική προέλευση των αναβατών και η εμπορική στρατηγική του πρωταθλήματος στο επίκεντρο, με τον Manuel González να μένει εκτός παρά την κυριαρχία του στη Moto2
Εννέα Ισπανοί αναβάτες αναμένεται να αγωνιστούν στα MotoGP το 2027, ενώ ο Manuel González, πρωταγωνιστής της φετινής Moto2, δεν θα βρει θέση στη μεγάλη κατηγορία. Σύμφωνα κάποιες φωνές, η εθνική ισορροπία του grid αποτελεί πλέον ζήτημα που συνδέεται άμεσα με τα εμπορικά συμφέροντα του πρωταθλήματος.
Ο αριθμός των Ισπανών ως επιχειρηματικό ζήτημα
Πολλοί φίλοι των MotoGP αναρωτιούνται γιατί ο πρωτοπόρος της Moto2 Manuel González δεν θα μπορέσει να ανέβει στη μεγάλη κατηγορία μετά από μια τόσο επιτυχημένη σεζόν, ενώ στο παρελθόν αναβάτες με σαφώς λιγότερο εντυπωσιακές επιδόσεις στη Moto2 είχαν εξασφαλίσει θέση στο MotoGP.
Η εξήγηση σχετίζεται με τη στρατηγική του διοργανωτή του πρωταθλήματος, MotoGP Sports Entertainment Group, ο οποίος δεν επιθυμεί να αυξηθεί περαιτέρω η ήδη καθαρή πλειοψηφία των Ισπανών αναβατών. Η ανησυχία αφορά τις πιθανές επιπτώσεις στα τηλεοπτικά έσοδα και τα δικαιώματα των διοργανωτών, αλλά και στη δυνατότητα ανάδειξης τοπικών ηρώων σε σημαντικές αγορές.
Η Μεγάλη Βρετανία, για παράδειγμα, δεν έχει αναβάτη στα MotoGP από την εποχή του Cal Crutchlow, ενώ από το 2025 η Γερμανία δεν διαθέτει αναβάτη σε καμία από τις τρεις κατηγορίες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι οι αγώνες σε Assen, Sachsenring και Spielberg βρίσκονται σε σχετικά κοντινή απόσταση από τη μεγάλη γερμανική βάση φιλάθλων. Η εποχή των Stefan Bradl, Sandro Cortese και Jonas Folger, με δύο παγκόσμιους πρωταθλητές και δύο αναβάτες που έφτασαν στο MotoGP, έχει πλέον περάσει.
Στο grid του MotoGP για το 2027 περιλαμβάνονται οι Ισπανοί Marc και Alex Márquez, Jorge Martín, Raúl Fernández, Fermín Aldeguer, Joan Mir, Izan Guevara και Daniel Holgado, καθώς και ο David Alonso, ο οποίος διαθέτει διπλή ισπανική και κολομβιανή υπηκοότητα. Ο Alonso γεννήθηκε στη Μαδρίτη στις 25 Απριλίου 2006. Πολύ πρόσφατα μάλιστα, στο Misano οι Ισπανοί αναβάτες κατέλαβαν και τις έξι πρώτες θέσεις στον αγώνα MotoGP.
Η ιταλική παρουσία για το 2027 είναι επίσης σημαντική, με έξι αναβάτες: Marco Bezzecchi, Francesco Bagnaia, Nicolo Bulega, Fabio Di Giannantonio, Luca Marini και Enea Bastianini.
Από τους Ισπανούς, οι Alex Rins και Maverick Viñales δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν συμβόλαιο για το 2027, ενώ από την ιταλική πλευρά ο Franco Morbidelli έμεινε χωρίς θέση. Οι Holgado και Guevara θα κάνουν το ντεμπούτο τους ως Ισπανοί rookies το 2027, μια εξέλιξη που, σύμφωνα με δημοσιεύματα, δεν αντιμετωπίστηκε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό από τις Liberty Media και MotoGP Sports Entertainment Group (MPSEG).
Ο διοργανωτής του πρωταθλήματος εκφράζει την απογοήτευσή του για την αποχώρηση έμπειρων και δημοφιλών αναβατών, αλλά και νικητών αγώνων, όπως ο Brad Binder από τη Νότια Αφρική και ο Jack Miller από την Αυστραλία. Από την άλλη, ο 21χρονος Αυστραλός Senna Agius θα ανέβει στη μεγάλη κατηγορία.
Η περίπτωση του Ai Ogura
Στο paddock του MotoGP αποτελεί κοινό μυστικό ότι η Trackhouse Aprilia είχε σκοπό να υπογράψει τον Ισπανό Sergio Garcia για το 2026. Ωστόσο, ο CEO της MPSEG, Carmelo Ezpeleta, υποστήριξε την επιλογή του Ai Ogura, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι τέσσερα Grand Prix διεξάγονται στην Ασία: Buriram, Motegi, Lombok και Sepang.
Οι μελλοντικοί σχεδιασμοί του MotoGP αναμένεται να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στην ποικιλομορφία ως προς την προέλευση των αναβατών, χωρίς ωστόσο να υποβαθμιστεί το επίπεδο των αγώνων.
Η ισπανική υπεροχή και τα πλεονεκτήματα της γεωγραφίας
Η ισπανική κυριαρχία στις μικρότερες κατηγορίες, Moto3 και Moto2, αποτελεί έναν από τους παράγοντες που δυσκολεύουν την προσπάθεια για μεγαλύτερη εθνική εκπροσώπηση.
Η Ισπανία φιλοξενεί πέντε Grand Prix, διαθέτει τουλάχιστον δώδεκα κατάλληλες πίστες με ευνοϊκές καιρικές συνθήκες κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ενώ το JuniorGP διεξάγεται κυρίως στην Ισπανία και την Πορτογαλία. Ως αποτέλεσμα, αναβάτες από την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη και χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Ολλανδία, οι σκανδιναβικές χώρες και η Γερμανία ενδέχεται να συνεχίσουν να βρίσκονται σε μειονεκτική θέση όσον αφορά την ανταγωνιστικότητά τους.
Ένας ακόμη παράγοντας, είναι ότι οι αναβάτες από αυτές τις χώρες συχνά διαθέτουν μεγαλύτερη σωματική διάπλαση, γεγονός που μπορεί να λειτουργεί εις βάρος τους στις μικρότερες κατηγορίες.
Παρά τα παραπάνω, δεν υπάρχουν συγκεκριμένες ποσοστώσεις αναβατών βάσει της παγκόσμιας κατάταξης όπως συμβαίνει, για παράδειγμα, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Σκι ή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδηλασίας. Οι ομάδες και οι χορηγοί διατηρούν παραδοσιακά την ελευθερία να επιλέγουν τους αναβάτες τους, τουλάχιστον εντός συγκεκριμένων ορίων.
Ο Carmelo Ezpeleta αναφέρθηκε στο ζήτημα κατά τη διάρκεια του αυστριακού Grand Prix. "Πρέπει να διασφαλίσουμε μια ισορροπημένη σύνθεση αναβατών. Ο όμιλος MotoGP επενδύει σημαντικά στο άθλημα, επειδή θέλουμε και πρέπει να αναπτυχθούμε. Είναι δική μας δουλειά να πείσουμε τους συνεργάτες μας για τον τρόπο λειτουργίας της επιχείρησής μας."
Οι ισπανικοί τίτλοι στη μεγάλη κατηγορία
Ο Alex Crivillé κατέκτησε το 1999 τον πρώτο παγκόσμιο τίτλο της Ισπανίας στην κορυφαία κατηγορία, οδηγώντας τη Repsol Honda στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα των 500cc.
Από την έναρξη της νέας εποχής των τετράχρονων κινητήρων, το 2002, οι Ισπανοί αναβάτες έχουν κυριαρχήσει στα MotoGP. Ο Marc Márquez έχει κατακτήσει επτά τίτλους, ο Jorge Lorenzo τρεις, ο Joan Mir έναν και ο Jorge Martín άλλον έναν, ανεβάζοντας το ισπανικό σύνολο στους δώδεκα παγκόσμιους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία.
Η Ιταλία ακολουθεί με οκτώ τίτλους, εκ των οποίων έξι ανήκουν στον Valentino Rossi και δύο στον Francesco "Pecco" Bagnaia. Οι υπόλοιποι τίτλοι της τετράχρονης εποχής κατακτήθηκαν από τον Casey Stoner το 2007 και το 2011, καθώς και από τον αμερικανό Nicky Hayden το 2006.
