Casey Stoner: Δεν υπάρχει αρχηγός στην αγέλη

Ευθύς, καυστικός και απόλυτος
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/9/2020

Στην τελευταία συνέντευξη του Casey Stoner στο αυστραλιανό In the Fast Lane” υπάρχουν σχόλια και απόψεις που σίγουρα θα δημιουργήσουν πολλές αντιδράσεις, καθώς ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής με την Honda και την Ducati δεν φημίζεται για τις ικανότητες του στην… διπλωματία. Η συνέντευξη είναι πολύ μεγάλη και πιάνει όλα τα θέματα που αφορούν τα MotoGP φέτος, γι’ αυτό θα επικεντρωθούμε στα βασικά σημεία της χωρίς να χαθεί το νόημα όσων είπε:

 

Για το φετινό πρωτάθλημα:

Είναι ευχάριστο που καταφέραμε να έχουμε αγώνες φέτος, αλλά δεν μπορείς να το αποκαλείς Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Οι πίστες είναι μέσα στην Ευρώπη και υπάρχουν πολλοί αγώνες που είναι διπλοί στην ίδια πίστα ευνοώντας κάποιες ομάδες και κάποιους αναβάτες.

 

Για τις ομάδες και τις μοτοσυκλέτες:

Πιστεύω πως όλες οι μοτοσυκλέτες μπορούν να κερδίσουν αγώνες, αρκεί να εκμεταλλευτείς τα διαφορετικά πλεονεκτήματα που έχει η κάθε μία

 

Για τον Marc Marquez:

Η απουσία του Marc Marquez έχει αφήσει τους υπόλοιπους αναβάτες χωρίς αρχηγό. Δεν υπάρχει κάποιος να τους δείξει και να τους τραβήξει να ξεπεράσουν τα προσωπικά τους όρια.

 

Βιάστηκε να επιστρέψει μετά τον τραυματισμό του. Όλοι οι αναβάτες που κυνηγούν πρωταθλήματα θα αντιμετωπίσουν κάποια στιγμή έναν σοβαρό τραυματισμό και θα πρέπει να τον ξεπεράσουν μέσα στη διάρκεια του πρωταθλήματος. Αν μετά τον τραυματισμός του ο Marc είχε κάνει λίγη υπομονή, νομίζω ότι θα είχε τη δυνατότητα να διεκδικήσει το φετινό πρωτάθλημα.

 

Η Honda δεν έχει άλλον αναβάτη να δείξει τις δυνατότητες της μοτοσυκλέτας της

 

Για τον Quartararo:

Το ξέραμε πως είναι πολύ γρήγορος από πέρσι και ξεκίνησε πολύ επιθετικά το φετινό πρωτάθλημα στη Jerez. Όμως ήρθε η Αυστρία και χάθηκε κάπου στο βάθος. Δεν μπορείς να πάρεις πρωτάθλημα με τέτοιου είδους εμφανίσεις.

 

Για την Ducati και τον Dovizioso:

Η Ducati με έχει απογοητεύσει. Μετά από τόσα χρόνια νόμιζα πως έχουν μάθει να φροντίζουν τους αναβάτες που έχουν προσφέρει για εκείνους. Ο Andrea πάντα προσπαθούσε να κάνει σωστά τη δουλειά.

Ένας από τους λόγους που έφυγα από δοκιμαστής της Ducati είναι πως δεν ακούνε τους αναβάτες. Όλη η εξέλιξη της μοτοσυκλέτας στη Ducati γίνεται με βάση τα δεδομένα της τηλεμετρίας, του κινητήρα και της αεροδυναμικής. Όμως σε αυτές τις μοτοσυκλέτες η αίσθηση του αναβάτη είναι το παν. Ακόμα και μια μικρή αλλαγή στη θέση οδήγησης αλλάζει και τον τρόπο που στρίβει. Όταν έχεις έναν αναβάτη σαν τον Dovi που μπορεί να σου δώσει τα σωστά δεδομένα για να βελτιωθείς πρέπει να τον ακούς. Η Ducati είναι πολύ κοντά να φτιάξει την τέλεια μοτοσυκλέτα, αλλά πάντα τους λείπει κάτι βασικό… δεν στρίβουν και αυτό θα λυθεί όταν ακούσουν τους αναβάτες.

 

Για την ΚΤΜ και τον Dani Pedrosa:

 

Ένα 70-80% της εντυπωσιακής βελτίωσης που έχουν τα KTM φέτος είναι χάρη στη δουλειά του Dani. Σε αντίθεση με την Ducati, στην KTM ακούν και ο Dani έχει κάνει φανταστική δουλειά. Όταν είμασταν μαζί στη Honda και μας έφερναν καινούρια πλαίσια να δοκιμάσουμε, πάντα διαλέγαμε το ίδιο πλαίσιο και οι μοτοσυκλέτες μας είχαν παρόμοια συμπεριφορά.

 

Για τον Valentino Rossi:

Δεν μπορώ να καταλάβω που βρίσκει το κίνητρο και συνεχίζει. Λέει πως αγαπάει τους αγώνες, αλλά ένας τύπος σαν τον Rossi αγαπάει τις νίκες. Κρίνοντας από τον εαυτό μου, δεν θα άντεχα να τρέχω για να βγαίνω πέμπτος ή έκτος και να πανηγυρίζω τα βάθρα σαν να είναι νίκες – που δεν είναι. Με ξενίζει η εικόνα να μην τον βλέπω στις μάχες για την πρώτη θέση. Σίγουρα δεν έχει πλέον το θράσος των νέων στους πρώτους γύρους και τον βλέπουμε να ανεβαίνει θέσεις στο τέλος του αγώνα όπου μετρά η εμπειρία.

 

Για το ποιος θα πάρει το πρωτάθλημα:

Από τη στιγμή που δεν υπάρχει ο Marc Marquez να πιέζει τους υπόλοιπους να ξεπεράσουν τα όριά τους σε κάθε αγώνα και σε κάθε πίστα, τότε όποιος έχει συγκυριακά μια καλή απόδοση για μερικούς αγώνες στη σειρά, θα πάρει το πρωτάθλημα. 

MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ

H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Joan Mir
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

19/12/2025

Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.

Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.

Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.

"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.

"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".

Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.

"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.

Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.

Joan Mir

Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.

"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.

"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.

"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.

"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".

Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.

"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.

Joan Mir

"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.

"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".

Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.

Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.

"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.

"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.

"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.

"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".