Claudio Domenicali: “Kάνει εχθρούς ο Lorenzo”

Πέντε αναβάτες για μία θέση στην εργοστασιακή ομάδα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/6/2019

Όπως όλοι είδαμε στον πρόσφατο αγώνα του Mugello, o Claudio Domenicali είναι από τους ελάχιστους προέδρους εταιρειών που δεν έχει κανένα πρόβλημα να πέσει στα γόνατα και να πανηγυρίζει ουρλιάζοντας μπροστά στις κάμερες της τηλεόρασης. Όπως επίσης δεν έχει κανένα πρόβλημα να πει ξεκάθαρα την άποψή του, ακόμα και στις περιπτώσεις που θα είχε συμφέρον να μην πει τίποτα. Αυτό ακριβώς έκανε και στην συνέντευξή του στην ισπανική Marca, όπου μίλησε με ευθύτητα, τόσο για το μέλλον του Petrucci, όσο και για τον πρώην αναβάτη της Ducati, τον Jorge Lorenzo, ο οποίος δείχνει να ξαναπερνά τα ίδια προβλήματα στη Honda, που είχε και με τους Ιταλούς.

Σε ό,τι αφορά τον Petrucci και το μέλλον του ως εργοστασιακός αναβάτης της Ducati (έχει μονοετές συμβόλαιο), ο Domenicali δεν έκρυψε πως αυτή τη στιγμή εξετάζονται οι περιπτώσεις πέντε αναβατών! Γνωρίζουμε πως η Ducati σκέφτεται σοβαρά να δώσει μία θέση στον Alex Marquez στην δορυφορική Pramac την επόμενη χρονιά. Επίσης ξέρουμε πως η μεταγραφή του Bagnaia έχει ορίζοντα τριετίας και πως κρυφός πόθος της Ducati είναι να ετοιμάσει τον μαθητή του Rossi για να πάρει τη θέση του Dovisiozo στο άμεσο μέλλον. Αν συμβούν αυτά στην Pramac το 2020, τότε ο Jack Miller και ο Petrucci θα πρέπει να κερδίσουν τη μία και μοναδική θέση που απομένει στην εργοστασιακή ομάδα.

Όπως έχουμε καταλάβει, ο Dovisiozo θέλει δίπλα του τον Petrucci, όμως η Ducati δεν θέλει να γίνουν σιγά-σιγά τα box της οικογενειακή ταβέρνα και δεν έχει αποφασίσει ακόμα τι θα κάνει με τη δεύτερη εργοστασιακή μοτοσυκλέτα για το 2020. Μάλιστα ο Domenicali ξεκαθάρισε, πως ούτε μετά τον αγώνα της Βαρκελώνης δεν πρόκειται να αποφασίσουν οριστικά. Επίσης η αναφορά του σε πέντε αναβάτες, ουσιαστικά επιβεβαιώνει τις φήμες για τον Alex Marquez. Προφανώς η νίκη του Petrucci στο Mugello απέδειξε πως ο Ιταλός αναβάτης έχει την ταχύτητα που απαιτείται για να κάθεται σε σέλα εργοστασιακής μοτοσυκλέτας, όμως ο Domenicali έδειξε να εκτιμά περισσότερο την συμπεριφορά του Petrucci στον αγώνα του Le Mans (είχε την ευκαιρία να περάσει τον Dovisiozo και να του πάρει 5 βαθμούς), χαρακτηρίζοντάς την “έξυπνη”. Σε αυτό το σημείο τον ρώτησε ο Ισπανός δημοσιογράφος της Marca να πει την άποψή του για τον Jorge Lorenzo.

Ο Domenicali ξεκίνησε λέγοντας πως ο γάμος της Ducati με τον Jorge δεν εξελίχθηκε όπως θα θέλανε οι δύο πλευρές, κυρίως λόγω του γεγονότος πως τα καλά αποτελέσματα ήρθαν όταν πλέον είχαν παρθεί οι αποφάσεις. Χαρακτήρισε ως “καλό παιδί” τον Jorge και συμπλήρωσε πως τον στεναχωρεί που αυτή τη στιγμή δείχνει να έχει μείνει μόνος του. Βέβαια συμπλήρωσε πως ο ίδιος ο Jorge φροντίζει να δημιουργεί μόνος του εχθρούς και αναφέρθηκε συγκεκριμένα στο σύνθημα που είχε στο κράνος του και έγραφε: “Δεν είμαι ένας πολύ καλός αναβάτης. Είμαι Πρωταθλητής”. Η αυτοπεποίθηση και ο ναρκισσισμός δεν είχαν ποτέ διακριτά όρια… ιδιαίτερα στην εποχή της εύκολης κριτικής στα κοινωνικά δίκτυα, όπου ο κόσμος δεν ακολουθεί τους ίδιους κανόνες με την κατά πρόσωπο επικοινωνία...

Αυτή την στιγμή βέβαια, ο Lorenzo βρίσκεται στην Ιαπωνία, όπου ο στόχος είναι να βρεθεί λύση στα προβλήματα προσαρμογής που αντιμετωπίζει

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.