Davide Brivio - Αποχωρεί από την Alpine F1, το HRC καραδοκεί...
Ένας από τους πιο επιτυχημένους Team Manager των GP, σε νέες περιπέτειες
Από τον
Κώστα Γκαζή
13/12/2023
Μετά από τρία χρόνια θητείας του στην ομάδα Alpine της F1, ένας από τους πλέον επιτυχημένους Team Manager στην ιστορία των αγώνων μοτοσυκλέτας, ο χαρισματικός Davide Brivio, που τον είχαμε γνωρίσει από τη δουλειά του τόσο στη Yamaha, όπου η συμβολή του στην αποχώρηση του Rossi από τη Honda για να ενταχθεί στην ομάδα της Iwata ήταν καθοριστική, κερδίζοντας με τους Ιάπωνες 5 τίτλους αναβατών και 4 κατασκευαστών, όσο και στη Suzuki, με το Hamamatsu να κερδίζει τίτλο κατασκευαστών και αναβατών το 2020 -ο πρώτος για τη Suzuki μετά το 2000. Τώρα, ο Brivio ανακοίνωσε πως αποχωρεί από τους 4 τροχούς, χωρίς να έχει δώσει ακόμα στίγμα για το πού θα καταλήξει, όμως οι πρώτες πληροφορίες τον θέλουν να επιστρέφει στο MotoGP, πιθανώς μάλιστα στην δοκιμαζόμενη ομάδα του HRC.
Το γερμανικό Speedweek.com είχε ανακοινώσει στις 24 Νοεμβρίου πως ο Brivio θα εντασσόταν στο HRC, με τον Ιταλό να διαψεύδει -χλιαρά όπως τονίζουν οι Γερμανοί- την είδηση.
Η μεταπήδηση του Brivio από τους 2 στους 4 τροχούς έγινε το 2021, με την ένταξη του στην ομάδα Alpine της Formula 1, όμως όπως φαίνεται η συνεργασία με τους Γάλλους δεν έφτασε ποτέ στα επίπεδα που θα ήθελε ο Brivio, με την πρώην εργοστασιακή ομάδα της Renault να τον υποβιβάζει μάλιστα το 2022, απομακρύνοντας τον από την F1, για να επικεντρωθεί στο φυτώριο οδηγών της ομάδας…
Κάπως έτσι, τελείωσε άδοξα η τετράτροχη καριέρα του Brivio στην F1, με την πρόσφατη αποχώρηση του από την ομάδα. Και τώρα; Ακόμα δεν υπάρχει καμία ανακοίνωση που να συνδέει τον Ιταλό με επιστροφή του στον κόσμο του MotoGP, όμως οι ενδείξεις και οι πληροφορίες του ειδικού τύπου δείχνουν την ομάδα του HRC, που δοκιμάζεται εδώ και χρόνια απέναντι στην επέλαση των ευρωπαϊκών εργοστασίων, με τελευταία πράξη του δράματος την αποχώρηση από τις τάξεις του του 8 φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή Marc Marquez.
Για το 2024 η Honda έχει στις τάξεις της 3 εξαιρετικά ταλαντούχους αναβάτες -με 4ο τον Takaaki Nakagami που παραμένει στα δρώμενα μόνο και μόνο λόγο εντοπιότητας-, τους Luca Marini, Joan Mir και Johann Zarco, και η προσθήκη του Brivio στη σύνθεση του ιαπωνικού εργοστασίου ίσως να είναι ο χαμένος κρίκος στην αλματώδη εξέλιξη που απαιτούν οι συνθήκες.
Όμως υπάρχει ένα πρόβλημα. Ο Alberto Puig έχει πλέον επιβεβαιωθεί εκ νέουως Team Manager στην ομάδα τουHRC για το 2024. Μπορεί να υπήρχαν διαφωνίες μεταξύ Honda και Puig, ειδικά όταν ο τελευταίος είχε υποστηρίξει την έλευση στην ομάδα του Digia για ένα έτος, με τελική επικράτηση της θέσης των Ιαπώνων για διετές συμβόλαιο με τον Marini, όμως ο Puig παραμένει κραταιός και θα είναι δύσκολο να μετακινηθεί -μεταξύ άλλων νοικιάζει και υποδομές στο HRC για το WorldSBK! Κι αν ο Brivio προσληφθεί σε διαφορετικό ρόλο; Για παράδειγμα ως Διευθυντής Μηχανοκίνητου Αθλητισμού του HRC;
Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην εξίσωση, το γεγονός πως πέρα από τον πρώην Πρταθλητή με τη Suzuki, Joan Mir, στο HRC εργάζεται επίσης και ο πρώην τεχνικός διευθυντής της Suzuki Ken Kawauchi. Η ίντριγκα όμως εντείνεται και από την ιδέα ότι ο Rossi συμφώνησε στη μετακίνηση του Marini στο HRC ακριβώς επειδή η Honda θα προσλάμβανε τον παλιόφιλοBrivio...
Ωραίες οι πληροφορίες, οι ιδέες και οι ίντριγκες, για έναν καφέ τουλάχιστον, ενώ τώρα περιμένουμε τις ανακοινώσεις τόσο από τον ίδιο τον Brivio, όσο και από κάποια ομάδα, για να δούμε τι μέλλει γενέσθαι με το μέλλον ενός από τους πιο εμβληματικούς Team Managers στο MotoGP. Και θα ήταν μεγάλο κρίμα να μην τον δούμε ξανά στα “μέρη μας”.
MotoGP, Le Mans Race: Σαρωτικός Martin, στον βαθμό το πρωτάθλημα - Ιστορικό 1ο lockout Aprilia στο βάθρο με Ogura
Από όγδοος πρώτος και “ηγετική” προσπέραση 3 γύρους πριν το τέλος στον Bezzecchi που οδηγούσε απ’ την αρχή
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
10/5/2026
Απόντος του Marc Marquez, που είχε ήδη χειρουργηθεί από το πρωί σε πόδι και ώμο στο Ruber Internacional Hospital της Μαδρίτης, ο αγώνας του Γαλλικού GP ξεκίνησε ως αναμενόταν, με σκοτεινό ουρανό και απειλή για βροχή ανά πάσα ώρα και στιγμή.
Λίγο μετά το πρωινό warm up της μεγάλης κατηγορίας οι ουρανοί άνοιξαν και δεν σταμάτησαν μέχρι την προετοιμασία για την εκκίνηση της Moto3, ο αγώνας της οποίας άρχισε και τελείωσε βρόχινος, παρότι στη διάρκειά του δεν έπεσε σταγόνα. Η Moto2 όμως λίγο αργότερα πήρε εκκίνηση με σλικ λάστιχα σε μια πίστα που είχε πια στεγνώσει και, όσο η βροχή δεν επανερχόταν, τόσο ελπίζαμε για ένα στεγνό grand prix ως το τέλος της ημέρας.
Με τους αναβάτες να έχουν προπονηθεί στις γρήγορες αλλαγές μοτοσυκλέτας γνωρίζοντας την πρόγνωση του καιρού, ο αγώνας ξεκίνησε με τον Marco Bezzecchi να κάνει μία εκπληκτική εκκίνηση και να φεύγει κατευθείαν πρώτος.
Πίσω του οι Pedro Acosta, Fabio Di Giannantonio, Fabio Quartararo και Pecco Bagnaia (από 1ος στην εκκίνηση) ακολούθησαν αμέσως, με τον Γάλλο της Yamaha γρήγορα δεύτερο ενθουσιάζοντας το κοινό στις εξέδρες. Την ίδια ώρα ο Jorge Martin είχε μπλοκαριστεί στην εκκίνηση φτάνοντας την πρώτη στροφή της πίστας 8ος όπως ξεκίνησε.
Με την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου ο Bezzecchi οδηγεί από τον Quartararo και πίσω του ακολουθούν απειλητικοί οι Acosta και Di Giannantonio, ενώ όχι πολύ μακριά είναι οι Bagnaia, Ai Ogura και Alex Marquez.
Σε αυτόν τον γύρο ο Alex έχει μία πτώση από μπροστινό από την οποία μάλιστα έδειξε να έχει χτυπήσει λίγο, ενώ ο Acosta πέρασε δεύτερος μπροστά από τον Quartararo.
O Fabio Quartararo αγωνίστηκε στον κυριακάτικο αγώνα του Le Mans με μοναδικά χρώματα στη V4 Yamaha του
Σταδιακά ωστόσο αρχίζει η άνοδος του Martin, ο οποίος μετά τον δεύτερο γύρο ανεβαίνει φτάνοντας γρήγορα έκτος, την ώρα που μπροστά ο Bagnaia προσπαθούσε να πλησιάσει τους δύο πρώτους, δείχνοντας απειλητικός για τον Acosta και τραβώντας μαζί του τον Quartararo.
Στην αρχή του 7ου γύρου ο Bagnaia πέρασε τον Acosta και μετά από μια-δυο αψιμαχίες άρχισε να δείχνει πιο άνετα στη δεύτερη θέση, την ώρα που Quartararo άρχιζε να υποχωρεί στην πίεση των Di Giannantonio και Martin.
Ο Bezzecchi μπροστά κάλπαζε μόνος του προς τη νίκη, ωστόσο δεν είχε αρκετά γρήγορο ρυθμό ώστε να ανοίξει μεγάλη διαφορά, έχοντας πίσω του αναβάτες σε απόσταση μικρότερη του δευτερολέπτου με πρώτο και καλύτερο τον Bagnaia.
Στη μέση του αγώνα ο Bezzecchi προηγείται για 6 δέκατα του Bagnaia, με τον Acosta πολύ κοντά και από κει μεσολαβούν 1,5 δευτερόλεπτα ως τον Martin. Αυτή η απόσταση είχε μειωθεί σε σε λιγότερα από 7 δέκατα μέσα σε 5 γύρους και, έχοντας άλλους 12 ως το τέλος, είναι μάλλον σαφές πως ο Martin έρχεται με φόρα.
Και ξαφνικά στην αρχή του 16ου γύρου, μόλις στη δεύτερη στροφή ο Bagnaia χάνει το μπροστινό του, πέφτει και βγαίνει από τον αγώνα, ο Acosta που ακολουθούσε ελάχιστα πίσω είναι πλέον δεύτερος και ο Martin έχει προαχθεί στο βάθρο.
Χρειάστηκαν δύο γύροι για τον Martin να φτάσει και να περάσει δεύτερος έχοντας μπροστά του 1,6 δευτερόλεπτα απόσταση από τον πρωτοπόρο και 9 γύρους για τον τερματισμό. Το σκηνικό για τους επόμενους γύρους περιελάμβανε τον Martin να μειώνει συνεχώς την απόσταση από τον Bezzecchi, ο οποίος γυρνούσε σε εμφανώς αργόγερο ρυθμό.
Στον 22ο γύρο ο Martin πλέον βλέπει τον ομόσταυλό του σε απόσταση μικρότερη του δευτερολέπτου, ενόσω λίγο πιο πίσω ο Acosta έχει αρχίσει να έχει πρόβλημα από τον Ai Ogura, ο οποίος καθάρισε με τον Di Giannantonio και, πιστός στην προσωπική του παράδοσή να πηγαίνει πολύ καλά στο κλείσιμο των αγώνων, έχει αρχίσει να πλησιάζει τον αναβάτη της ΚΤΜ απειλώντας πλέον ανοιχτά με Aprilia lockout στο βάθρο.
Η προσπέραση που ανέβασε τρίτο τον Ogura ήρθε στον 23ο γύρο και αμέσως άνοιξε διαφορά της τάξης του ενός δευτερολέπτου από τον Acosta που και αυτός πλέον δεν είχε τα λάστιχα για να ακολουθήσει, ο Ιάπωνας πήρε έτσι το πρώτο του βάθρο στη μεγάλη κατηγορία. Είχε επίσης ένα κενό 1,6 δευτερολέπτων από τους δύο πρωτοπόρους, όπου η μονομαχία έχει γίνει πλέον ρόδα με ρόδα.
Ο Martin πιέζει αφόρητα τον Bezzecchi που καταφεύγει συνεχώς σε αμυντικές γραμμές, αλλά με το ξεκίνημα του 25ου γύρου και στο ίδιο σημείο που χτες είχε κάνει την προσπέραση από την εξωτερική για τη νίκη στο Sprint, εδώ βούτηξε στην εσωτερική του Bezzecchi, έστριψε πρώτος στην είσοδο του “S” και δεν ξανακοίταξε πίσω του. Μέσα σε λίγες στροφές είχε ήδη ανοίξει αρκετή διαφορά ώστε να μην ανησυχεί και έβλεπε μπροστά του σκάρτους τρεις γύρους για να πανηγυρίσει ένα σπουδαίο διπλό στο Le Mans.
Όπερ και εγένετο, ο Martin δεν αντιμετώπισε κανένα πρόβλημα ως τον τερματισμό και πανηγύρισε μία πολύ σπουδαία νίκη που τον φέρνει στον έναν βαθμό στο πρωτάθλημα από τον Bezzecchi που παραμένει πρώτος.
Στο τρίτο σκαλί του βάθρου ο Ogura επίσης δεν είχε κανένα πρόβλημα να πανηγυρίσει ένα πολύ σπουδαίο βάθρο για διάφορους λόγους. Πρώτον διότι είναι το πρώτο του στη μεγάλη κατηγορία και επιπλέον διότι έγινε ο πρώτος Ιάπωνας αναβάτης που ανεβαίνει στο βάθρο στη μεγάλη κατηγορία από το 2012.
Πολύ καλή εμφάνιση από τον Fabio Quartararo, που ισχυρίζεται πως βρήκε καλή αίσθηση με τη Yamaha του και τερμάτισε έκτος χωρίς να πιεστεί από πίσω. Ο Γάλλος έκανε τον πρώτο γύρο ως δεύτερος, ξεσήκωσε τους συμπατριώτες του και έμεινε κοντά στις θέσεις του βάθρου για περίπου 7 γύρους, ωστόσο όταν τον πέρασαν και οι Ogura και Di Giannantonio άρχισε σταδιακά να τους χάνει από το οπτικό του πεδίο για να τερματίσει έναν μοναχικό αγώνα σχεδόν πέντε δευτερόλεπτα πίσω από τον πέμπτο.
Αυτό το βάθρο ωστόσο είναι ιστορικό και για την Aprilia, καθώς για πρώτη φορά στα χρόνια της στη μεγάλη κατηγορία MotoGP καταλαμβάνει με μοτοσυκλέτες της και τις τρεις θέσεις των νικητών.
Το πρωτάθλημα εξελίσσεται σε ακόμη πιο αμφίρροπο, καθώς ο Martin έφτασε στον ένα βαθμό από τον Bezzecchi, ενώ οι δυο τους έχουν αφήσει 44 βαθμούς πίσω την τρίτη θέση. Αυτή πέρασε ξανά στα χέρια του Di Giannantonio για έναν μόλις βαθμό από τον Acosta, τον οποίο κατάφερε να προσπεράσει λίγες στροφές πριν την καρό σημαία για την 4η θέση του αγώνα.