Δήλωση Rossi: Δεν φταίει η μοτοσυκλέτα!

Ψάχνει ακόμα τον τρόπο να γίνει ανταγωνιστικός
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/8/2019

Πολλές κριτικές έχουν γραφτεί για τον Valentino Rossi φέτος, καθώς ο αστέρας των MotoGP φαίνεται πως για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά δεν μπορεί να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη διεκδίκηση του πρωταθλήματος. Ο κόσμος έχει συνηθίσει τον Rossi να βρίσκεται σχεδόν κάθε Κυριακή πάνω στο βάθρο για είκοσι (!!!!) χρόνια και το γεγονός πως πέρσι και φέτος έχει ανοίξει ελάχιστα μπουκάλια σαμπάνιας πυροδότησε ποικίλα αρνητικά σχόλια για αυτόν. Πέρσι οι δημοσιογράφοι του πετάγανε σπόντες για την ηλικία του και συζητούσαν ανοιχτά για την ημέρα… συνταξιοδότησης του. Παρ’ όλα αυτά, ο Rossi ήταν πρώτος σε βαθμούς ανάμεσα στους αναβάτες της Yamaha και στο μεγαλύτερο μέρος του πρωταθλήματος ήταν μέσα στην πρώτη τριάδα της βαθμολογίας, έστω κι αν η διαφορά δεν του επέτρεπε να ονειρεύεται πρωτάθλημα. Μαζί με την πολύ κακή βαθμολογική εικόνα των υπόλοιπων αναβατών της Yamaha, το φταίξιμο πήγε τελικά στην απόδοση της μοτοσυκλέτας. Πέραν του Jarco, όλοι οι άλλοι αναβάτες είχαν μόνο παράπονα από την απόδοση της M1.

Το ίδιο ακριβώς σενάριο δημιουργήθηκε και στην αρχή της χρονιάς φέτος, όπου και πάλι ο Rossi είχε τους περισσότερους βαθμούς απ’ όλους τους υπόλοιπους αναβάτες της Yamaha και ο Quartararo πήρε τη θέση του Zarco, εντυπωσιάζοντας με τους χρόνους του, αλλά όχι με τα τελικά αποτελέσματα του. Η εικόνα πως οι μοτοσυκλέτες τις Yamaha δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τις εργοστασιακές Honda και Ducati, είχε πλέον παγιωθεί στο μυαλό όλων μας. Όμως από το Jerez και μετά, ο Vinales και ο Quartararo, όχι μόνο έκαναν εντυπωσιακούς χρόνους, αλλά άρχισαν να φέρνουν και αποτελέσματα, ενώ την ίδια στιγμή ο Rossi ζούσε έναν αγωνιστικό εφιάλτη, ακόμα και στις αγαπημένες του πίστες, όπως το Mugello. Την διαφορά φέτος την κάνει η απόδοση του Vinales και όχι του Quartararo, που όπως είπαμε μας θυμίζει πάνω κάτω τις εμφανίσεις του Jarco με την δορυφορική Yamaha Tech3. Ο Vinales έχει καταφέρει να φέρει πάρα πολύ καλά αποτελέσματα με την Μ1 φέτος και μάλιστα σε πίστες που ο Rossi δυσκολευόταν να δει δεκάδα. Το γεγονός αυτό έχει αδυνατίσει πολύ τη δικαιολογία πως οι Μ1 δεν είναι ανταγωνιστικές φέτος και έχει αρχίσει να δημιουργεί ερωτηματικά για την αγωνιστική απόδοση του Rossi.

Τα διαρκή παράπονά του για την απόδοση της μοτοσυκλέτας δεν μοιάζουν πλέον δικαιολογημένα. Στη βαθμολογία βρίσκεται πίσω από τον Vinales και ο ισχυρισμός πως ο Rossi είναι “Αναβάτης της Κυριακής” δεν συμβαδίζει με τα αποτελέσματα πια.

Κάπως έτσι φτάσαμε στο Brno και στην παραδοχή του Rossi, πως τελικά δεν φταίει η Μ1 για τα κακά αποτελέσματα και τις πτώσεις. Το Brno είναι μια από τις αγαπημένες πίστες του Rossi και έχει εντυπωσιακό αριθμό νικών ο ιταλός superstar. Στη συνέντευξή του παραδέχτηκε πως τώρα πια το πρόβλημα το έχει αυτός. Μάλιστα είπε πως πιθανόν το πρόβλημα να είναι ο τρόπος που προετοιμάζει τη μοτοσυκλέτα του για τα δοκιμαστικά και τον αγώνα! Έναν τομέα δηλαδή που μέχρι σήμερα ήταν “επιστήμονας” και ως εκ τούτου τον αποκαλούσαμε “Αναβάτη της Κυριακής”. Συγκεκριμένα είπε: “Από το Jerez και μετά ο Vinales και ο Quartararo είναι πολύ δυνατοί. Αυτό σημαίνει πως η μοτοσυκλέτα είναι ανταγωνιστική. Δεν ξέρω αν η αιτία είναι ο τρόπος που προσεγγίζουμε τη ρύθμιση της μοτοσυκλέτας. Δοκιμάσαμε πολλά διαφορετικά πράγματα αλλά δεν ήμουν γρήγορος. Αυτό που ξέρω είναι πως πρέπει να βρω τον τρόπο και να αποκτήσω την αίσθηση να οδηγήσω την Μ1 στο όριο.”  Αυτό το τελευταίο μοιάζει κάπως σαν να κριτικάρει και τις οδηγηκές του ικανότητες… Όπως κι αν έχει, η Yamaha από τη μεριά της κάνει ό,τι μπορεί για να βοηθήσει τον Γιατρό. Τη Δευτέρα μετά τον αγώνα του Brno, τόσο ο Rossi, όσο και ο Vinales θα οδηγήσουν για πρώτη φορά την Μ1 του 2020. Κάποιοι λένε πως το μόνο που χρειάζεται η Yamaha είναι έναν νέο κινητήρα με πολύ γκάζι για να σταθεί δίπλα στα Ducati και τα νέα Honda. Όμως ο Rossi διαφωνεί με αυτή την άποψη, λέγοντας πως μια μοτοσυκλέτα των MotoGP θα πρέπει να είναι συνολικά καλή. Κι όπως είδαμε φέτος με τον νέο ισχυρότερο κινητήρα της Honda, η μοτοσυκλέτα έγινε πιο δύσκολη στην οδήγηση για όλους τους αναβάτες του HRC, εκτός του Marquez φυσικά…  

Ετικέτες

EICMA Speed Legends – Μια μοναδική έκθεση αφιερωμένη στις μοτοσυκλέτες και τους αναβάτες των Grand Prix [Photo]

32 αγωνιστικές μοτοσυκλέτες αφηγούνται την 77χρονη ιστορία του παγκοσμίου πρωταθλήματος ταχύτητας
EICMA 2026 MotoGP Speed Legends
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/11/2026

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας της FIM που σήμερα γνωρίζουμε ως MotoGP θεσπίστηκε για πρώτη φορά το 1949 και έκτοτε διοργανώνεται αδιαλείπτως ως ο κορυφαίος θεσμός των ασφάλτινων αγώνων ταχύτητας. Στην έκθεση που στήθηκε στα 1.400 τετραγωνικά μέτρα της σάλας 22 του εκθεσιακού κέντρου Rho Fiera Milano που παραδοσιακά φιλοξενεί την EICMA, 32 μοναδικές μοτοσυκλέτες-εκπρόσωποι αυτής της πορείας τιμούν μια ιστορία γεμάτη σπουδαίους πρωταθλητές.

EICMA 2026 MotoGP Speed Legends

Στο κέντρο της έκθεσης αυτής βρέθηκαν τρεις πολύ σημαντικές μοτοσυκλέτες. Γύρω από ένα παραπέτασμα που ανέγραφε στοιχεία για όλες τις εταιρείες που μετέχουν σήμερα στο MotoGP, στήθηκαν από τη μια πλευρά οι δύο φετινές διεκδικήτριες του τίτλου, Aprilia RS-GP26 και Ducati Desmosedici GP26 παρέα με το βαρύτιμο τρόπαιο του πρωταθλητή, ενώ στην πίσω πλευρά του βρισκόταν η AJS Porcupine (φωτό κάτω) με την οποία ο Άγγλος Leslie Graham κατέκτησε το παρθενικό πρωτάθλημα 500 κυβικών το 1949 – η οποία, παρεμπιπτόντως, παραμένει η μοναδική δικύλινδρη μοτοσυκλέτα που έχει κατακτήσει τον πολυπόθητο τίτλο.

EICMA 2026 MotoGP Speed Legends

Τριγύρω από αυτό το κεντρικό έκθεμα, απλώνονται περιμετρικά δεκάδες πρωταγωνίστριες των Grand Prix από όλες τις εποχές του. Η δεκαετία του 1950 ξεκινά με την AJS του Graham και συνοδεύεται από τη μοναδική οκτακύλινδρη Guzzi του Ken Kavanagh (1955), η εξακύλινδρη MV Agusta του John Hartle (1958) και η Norton Manx του Malcolm Uphill (1960).

Οι επόμενες δύο δεκαετίες έχουν λαμπρές και πασίγνωστες εκπροσώπους στην έκθεση Speed Legends: η τετρακύλινδρη Gilera του Derek Minter (1963), η Benelli Quattro του τεράστιου Mike Hailwood (1969), η Kawasaki H1-R του Christian Ravel (1970), η Ducati 500 Bicilindrica του Bruno Spaggiari (1971) και η Paton 500 του Armando Toracca (1973).

EICMA 2026 MotoGP Speed Legends

Την εποχή αυτή ολοκληρώνουν κάποιες αξέχαστες κυρίες που διέπρεψαν με εξίσου θρυλικούς πρωταθλητές: η MV Agusta που καβάλησε ο Giacomo Agostini το 1971 και ο Phil Read το 1974, μαζί με την ιστορική Yamaha OW23 του Agostini από το 1975 που έγραψε διπλή ιστορία ως η πρώτη δίχρονη πρωταθλήτρια GP αλλά και η πρώτη της Yamaha.

Στα εκθέματα των δεκαετιών αυτών συγκαταλέγεται και η Suzuki XR22 του αείμνηστου Barry Sheene από το 1977.

EICMA 2026 MotoGP Speed Legends

Οι δεκαετίες του 1980 και 1990 δεν στερούνται θρυλικών αγωνιστικών, με πρώτη τη Suzuki XR40 (φωτό πάνω) του Franco Uncini (1982), ο οποίος μάλιστα ήταν παρών στα εγκαίνια της έκθεσης στα 71 του χρόνια, μαζί με τον 84χρονο Agostini.

Δίπλα της η Elf 3 (με τρικύλινδρο δίχρονο κινητήρα Honda NS500) του Ron Haslam και η Yamaha OW86 του Eddie Lawson, αμφότερες από το 1986, η Suzuki RGV του Kevin Schwantz από το 1990, η Honda NSR του Mick Doohan (1992) και η Cagiva C593 του John Kocinski (1993).

EICMA 2026 MotoGP Speed Legends

Μπαίνοντας στη νέα χιλιετία και την επιστροφή στις τετράχρονες αγωνιστικές, θυμόμαστε την Aprilia RS Cube του Colin Edwards από το 2003, τις Yamaha YZF-M1 του Valentino Rossi από τις σεζόν του 2004 και του 2009, τη Ducati Desmosedici GP6 (2006) του Loris Capirossi και την Ilmor X3 του βασιλιά του ντριφτ Garry McCoy, επίσης από το 2006, καθώς και την Kawasaki ZX-RR του Olivier Jacque (2007) και τη Ducati Desmosedici GP8 του Casey Stoner από το 2008.

Η ερχόμενη δεκαετία ξεκινά με τη Yamaha YZF-M1 του Jorge Lorenzo (2010) και συνεχίζει με τη Honda RC213V του Marc Márquez (2013), την KTM RC16 του Pol Espargaró (2018), τη Yamaha YZF-M1 του Fabio Quartararo (2021) και ολοκληρώνεται με τη Ducati Desmosedici GP22 του Pecco Bagnaia από τον πρώτο του τίτλο το 2022.

EICMA 2026 MotoGP Speed Legends

Η έκθεση Speed ​​​​Legends εντάσσεται στο πλαίσιο δράσεων της συνεργασίας MotoGP και EICMA, δηλαδή το πρόγραμμα SHIFT UP που επίσης εκπροσωπήθηκε στον χώρο MotoGP Gaming Arena με διάφορα παιχνίδια, κληρώσεις για εισιτήρια και paddock passes για τους αγώνες σε Mugello και Misano το 2027, καθώς και τον προσομοιωτή οδήγησης Moto Trainer που λειτουργεί με το επίσημο ηλεκτρονικό παιχνίδι του MotoGP και τον οποίο έχουμε αποκτήσει μόνιμα στο ΜΟΤΟ εδώ και μερικούς μήνες.

Απολαύστε τη μοναδική αυτή έκθεση στη γκαλερί 75 φωτογραφιών που ακολουθεί.

Πηγή φωτογραφιών: EICMA