Δήλωση Rossi: Δεν φταίει η μοτοσυκλέτα!

Ψάχνει ακόμα τον τρόπο να γίνει ανταγωνιστικός
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/8/2019

Πολλές κριτικές έχουν γραφτεί για τον Valentino Rossi φέτος, καθώς ο αστέρας των MotoGP φαίνεται πως για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά δεν μπορεί να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη διεκδίκηση του πρωταθλήματος. Ο κόσμος έχει συνηθίσει τον Rossi να βρίσκεται σχεδόν κάθε Κυριακή πάνω στο βάθρο για είκοσι (!!!!) χρόνια και το γεγονός πως πέρσι και φέτος έχει ανοίξει ελάχιστα μπουκάλια σαμπάνιας πυροδότησε ποικίλα αρνητικά σχόλια για αυτόν. Πέρσι οι δημοσιογράφοι του πετάγανε σπόντες για την ηλικία του και συζητούσαν ανοιχτά για την ημέρα… συνταξιοδότησης του. Παρ’ όλα αυτά, ο Rossi ήταν πρώτος σε βαθμούς ανάμεσα στους αναβάτες της Yamaha και στο μεγαλύτερο μέρος του πρωταθλήματος ήταν μέσα στην πρώτη τριάδα της βαθμολογίας, έστω κι αν η διαφορά δεν του επέτρεπε να ονειρεύεται πρωτάθλημα. Μαζί με την πολύ κακή βαθμολογική εικόνα των υπόλοιπων αναβατών της Yamaha, το φταίξιμο πήγε τελικά στην απόδοση της μοτοσυκλέτας. Πέραν του Jarco, όλοι οι άλλοι αναβάτες είχαν μόνο παράπονα από την απόδοση της M1.

Το ίδιο ακριβώς σενάριο δημιουργήθηκε και στην αρχή της χρονιάς φέτος, όπου και πάλι ο Rossi είχε τους περισσότερους βαθμούς απ’ όλους τους υπόλοιπους αναβάτες της Yamaha και ο Quartararo πήρε τη θέση του Zarco, εντυπωσιάζοντας με τους χρόνους του, αλλά όχι με τα τελικά αποτελέσματα του. Η εικόνα πως οι μοτοσυκλέτες τις Yamaha δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τις εργοστασιακές Honda και Ducati, είχε πλέον παγιωθεί στο μυαλό όλων μας. Όμως από το Jerez και μετά, ο Vinales και ο Quartararo, όχι μόνο έκαναν εντυπωσιακούς χρόνους, αλλά άρχισαν να φέρνουν και αποτελέσματα, ενώ την ίδια στιγμή ο Rossi ζούσε έναν αγωνιστικό εφιάλτη, ακόμα και στις αγαπημένες του πίστες, όπως το Mugello. Την διαφορά φέτος την κάνει η απόδοση του Vinales και όχι του Quartararo, που όπως είπαμε μας θυμίζει πάνω κάτω τις εμφανίσεις του Jarco με την δορυφορική Yamaha Tech3. Ο Vinales έχει καταφέρει να φέρει πάρα πολύ καλά αποτελέσματα με την Μ1 φέτος και μάλιστα σε πίστες που ο Rossi δυσκολευόταν να δει δεκάδα. Το γεγονός αυτό έχει αδυνατίσει πολύ τη δικαιολογία πως οι Μ1 δεν είναι ανταγωνιστικές φέτος και έχει αρχίσει να δημιουργεί ερωτηματικά για την αγωνιστική απόδοση του Rossi.

Τα διαρκή παράπονά του για την απόδοση της μοτοσυκλέτας δεν μοιάζουν πλέον δικαιολογημένα. Στη βαθμολογία βρίσκεται πίσω από τον Vinales και ο ισχυρισμός πως ο Rossi είναι “Αναβάτης της Κυριακής” δεν συμβαδίζει με τα αποτελέσματα πια.

Κάπως έτσι φτάσαμε στο Brno και στην παραδοχή του Rossi, πως τελικά δεν φταίει η Μ1 για τα κακά αποτελέσματα και τις πτώσεις. Το Brno είναι μια από τις αγαπημένες πίστες του Rossi και έχει εντυπωσιακό αριθμό νικών ο ιταλός superstar. Στη συνέντευξή του παραδέχτηκε πως τώρα πια το πρόβλημα το έχει αυτός. Μάλιστα είπε πως πιθανόν το πρόβλημα να είναι ο τρόπος που προετοιμάζει τη μοτοσυκλέτα του για τα δοκιμαστικά και τον αγώνα! Έναν τομέα δηλαδή που μέχρι σήμερα ήταν “επιστήμονας” και ως εκ τούτου τον αποκαλούσαμε “Αναβάτη της Κυριακής”. Συγκεκριμένα είπε: “Από το Jerez και μετά ο Vinales και ο Quartararo είναι πολύ δυνατοί. Αυτό σημαίνει πως η μοτοσυκλέτα είναι ανταγωνιστική. Δεν ξέρω αν η αιτία είναι ο τρόπος που προσεγγίζουμε τη ρύθμιση της μοτοσυκλέτας. Δοκιμάσαμε πολλά διαφορετικά πράγματα αλλά δεν ήμουν γρήγορος. Αυτό που ξέρω είναι πως πρέπει να βρω τον τρόπο και να αποκτήσω την αίσθηση να οδηγήσω την Μ1 στο όριο.”  Αυτό το τελευταίο μοιάζει κάπως σαν να κριτικάρει και τις οδηγηκές του ικανότητες… Όπως κι αν έχει, η Yamaha από τη μεριά της κάνει ό,τι μπορεί για να βοηθήσει τον Γιατρό. Τη Δευτέρα μετά τον αγώνα του Brno, τόσο ο Rossi, όσο και ο Vinales θα οδηγήσουν για πρώτη φορά την Μ1 του 2020. Κάποιοι λένε πως το μόνο που χρειάζεται η Yamaha είναι έναν νέο κινητήρα με πολύ γκάζι για να σταθεί δίπλα στα Ducati και τα νέα Honda. Όμως ο Rossi διαφωνεί με αυτή την άποψη, λέγοντας πως μια μοτοσυκλέτα των MotoGP θα πρέπει να είναι συνολικά καλή. Κι όπως είδαμε φέτος με τον νέο ισχυρότερο κινητήρα της Honda, η μοτοσυκλέτα έγινε πιο δύσκολη στην οδήγηση για όλους τους αναβάτες του HRC, εκτός του Marquez φυσικά…  

Ετικέτες

Isle of Man TT: Τα Sidecars επιστρέφουν με νέους κινητήρες και κανονισμούς – Διαμαρτυρίες και αποχωρήσεις ομάδων

Νέοι κανονισμοί για την κατηγορία των Sidecars εξασφαλίζουν τα επόμενα 3 χρόνια του θεσμού, αλλά διώχνουν κορυφαίες ομάδες
IoMTT-Sidecar
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/11/2026

Μετά τα όσα θλιβερά συνέβησαν στο Isle of Man Tourist Trophy του 2026 στην κατηγορία των Sidecars, με σοβαρούς τραυματισμούς για τη Maria Costello και τον συνεπιβάτη της Shaun Parker που οδήγησαν στη ματαίωση της κατηγορίας πριν καν ολοκληρωθούν οι δοκιμές της φέτος, οι διοργανωτές του ΤΤ παρουσίασαν τους νέους κανονισμούς με τους οποίους θα πορευτεί η κατηγορία τα επόμενα τρία χρόνια, ως και το 2029.

Αυτοί φέρνουν αρκετές αναμενόμενες αλλαγές σε ζητήματα αεροδυναμικής, σημείο που θεωρήθηκε μεταξύ των βασικών υπαιτίων για τα ατυχήματα που σημάδεψαν φέτος την κατηγορία, αλλά η κυριότερη διαφορά συνιστά μια κίνηση-έκπληξη.

Από του χρόνου οι κινητήρες των Sidecars πρέπει να υπακούν τους κανόνες της κατηγορίας Sportbike, δηλαδή θα χρησιμοποιούν κινητήρες μοτοσυκλετών όπως οι Aprilia RS660, Suzuki GSX-8R, Yamaha YZF-R7. Πρόκειται για την κατηγορία που από το ΤΤ του 2027 θα αντικαταστήσει επίσης τη Supertwin.

Η μετάβαση στους νέους κινητήρες ωστόσο έφερε άμεσες αντιδράσεις από αρκετές ομάδες, όπως είναι η Team ARC – Crawford Racing, ομάδα που ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο του Sidecar TT το 2025 με τους Lee Crawford και Scott Hardie (συνεπιβάτης).

Με μια μακροσκελή ανακοίνωση δηλώνουν πως δεν θα δώσουν το παρών στο επόμενο ΤΤ και παράλληλα θέτουν μερικά σοβαρά ζητήματα.

“Η κατεύθυνση προς την οποία κινούμαστε τώρα, ειδικά η μετάβαση σε κινητήρες Sportbike προδιαγραφών και ελεγχόμενα ηλεκτρονικά, δεν είχε διερευνηθεί ως πιθανή επιλογή στις ως τώρα συζητήσεις ούτε προτάθηκε από κάποιον αγωνιζόμενο, εξ όσων μπορούμε να γνωρίζουμε.

“Η απόφαση αυτή συνιστά μια θεμελιώδη αλλαγή από τους δεδομένους τεχνικούς κανονισμούς, πάνω στους οποίους οι αγωνιζόμενοι έχουν επενδύσει σημαντικό χρόνο, τεχνογνωσία και οικονομικούς πόρους.

“Η αφαίρεση της υπάρχουσας φόρμουλας κινητήρων 600 κ.εκ., σε συνδυασμό με την εισαγωγή ομολογκαρισμένων κινητήρων, ελεγχόμενων ηλεκτρονικών, προκαθορισμένη αρχιτεκτονική καλωδιώσεων και τους σχετικούς περιορισμούς, θα έχουν ενδεχόμενα μεγάλες συνέπειες για τις ομάδες.

“Αυτό δεν οφείλεται μόνο στην αλλαγή κινητήρα. Πιθανώς απαιτεί σημαντικό επανασχεδιασμό ή αντικατάσταση του υπάρχοντος εξοπλισμού, όπως εξατμίσεις, φιλτροκούτια, βάσεις κινητήρων, ηλεκτρονικά και άλλα σχετιζόμενα εξαρτήματα.

“Μας ανησυχεί επίσης η άμεση εφαρμογή αυτών των νέων κανονισμών και η απουσία μιας λογικής μεταβατικής περιόδου για ομάδες που έχουν επενδύσει σε μηχανές φτιαγμένες πάνω στους τρέχοντες κανονισμούς.

“Το ενδιαφέρον μας πέφτει στην προσέγγιση άλλων μεγάλων αγώνων road-racing. Το Southern 100, για παράδειγμα, είναι διατεθειμένο να συνεχίσει με τους κανονισμούς του 2025, ενσωματώνοντας σχετικά μικρές διορθώσεις κυρίως γύρω από το θέμα της ασφάλειας.”

Εδώ η ανακοίνωση της Team ARC χτυπά ένα ευαίσθητο σημείο που προφανώς δεν ήταν αποκλειστικά δικό της, καθώς και άλλες ομάδες εξετάζουν το ενδεχόμενο να απέχουν από το Sidecar TT του 2027, με τη Gibson Racing να έχει ήδη ανακοινώσει την απόφασή της.

Όντως η αλλαγή στους κανονισμούς ήρθε ξαφνικά στα τέλη Σεπτέμβρη και αφορά το επόμενο ΤΤ του 2027, οπότε όλες οι ομάδες που επιθυμούν να συμμετάσχουν θα πρέπει σε λιγότερο από έξι μήνες να έχουν εντελώς νέα sidecars γύρω από τους προβλεπόμενους κινητήρες.

Το πρόβλημα μάλιστα γίνεται ακόμη εντονότερο καθώς άλλοι αγώνες στο καλεντάρι του Road Racing δεν έχουν υιοθετήσει ανάλογους κανονισμούς, κάτι που σημαίνει πως μια ομάδα που θέλει να αγωνιστεί σε όλη τη σεζόν θα πρέπει είτε να τρέχει με ένα πολύ διαφορετικό sidecar σε κάθε αγώνα πλην του Isle of Man TT – και μάλιστα με μάλλον λιγότερη ισχύ από τα τετρακύλιδρα 600άρια που είχαν ως τώρα – ή να έχει δύο διαφορετικά αγωνιστικά, κάτι που οικονομικά δεν είναι βιώσιμο για τους περισσότερους.

Πιθανώς οι ιθύνοντες του Isle of Man TT να πιστεύουν πως, ως διοργανωτές του πιο διάσημου αγώνα Road Racing, έχουν τη δύναμη να καθορίζουν τις αγωνιστικές εξελίξεις σε γενικότερο επίπεδο, μα έτσι ίσως δημιουργήσουν σοβαρότερα προβλήματα στην ίδια τους τη διοργάνωση αν όλοι οι υπόλοιποι αγώνες διατηρήσουν το τρέχον σχήμα, ενσωματώνοντας μόνο τις αλλαγές στην αεροδυναμική που θα αποτρέψουν τα σοβαρά ατυχήματα του 2026.

Γιατί η αλήθεια είναι πως τόσα χρόνια με τους κινητήρες που είχαν τα Sidecars δεν είχαν περισσότερα ατυχήματα από τις υπόλοιπες κατηγορίες. Η αλλαγή που έκανε τη διαφορά ήταν η έλευση αεροδυναμικών βοηθημάτων από τον χώρο των αυτοκινήτων, με σχέδια που “βεντούζωναν” το όχημα στην άσφαλτο για να μπορεί να στρίβει με πολλά περισσότερα. Αυτό ωστόσο είχε και μια άσχημη πλευρά: αν σε αυτό το σχέδιο περάσει αέρας κάτω από το πάτωμα για οποιονδήποτε λόγο, λ.χ. μια επιφανειακή ανωμαλία στο οδόστρωμα, τότε αυτή η ταχύτητα δεν θα βοηθήσει να στρίψει ταχύτερα, αλλά να πετάξει ψηλότερα και αυτό ακριβώς έπαθε το sidecar της Maria Costello, όπως και αυτό των αδελφών Crowe που είχε προηγηθεί με ελαφρύτερες συνέπειες για τους επιβαίνοντες και επίσης συνέβαλλε στη ματαίωση της κατηγορίας φέτος.

Η ξαφνική και απροειδοποίητη (κατά την Team ARC) απόφαση να αλλάξουν εντελώς κινητήρες, βάζει δύσκολα στις ομάδες που πιθανώς θα πρέπει να αλλάξουν τα πάντα. Και, αν δεν χρειάζεται να το κάνουν για τους υπόλοιπους αγώνες της χρονιάς, τότε ίσως είναι πιο συμφέρον για κάποιους απλά να μην πάνε στο Isle of Man.

Ετικέτες