Δήλωση Rossi: Δεν φταίει η μοτοσυκλέτα!

Ψάχνει ακόμα τον τρόπο να γίνει ανταγωνιστικός
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/8/2019

Πολλές κριτικές έχουν γραφτεί για τον Valentino Rossi φέτος, καθώς ο αστέρας των MotoGP φαίνεται πως για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά δεν μπορεί να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη διεκδίκηση του πρωταθλήματος. Ο κόσμος έχει συνηθίσει τον Rossi να βρίσκεται σχεδόν κάθε Κυριακή πάνω στο βάθρο για είκοσι (!!!!) χρόνια και το γεγονός πως πέρσι και φέτος έχει ανοίξει ελάχιστα μπουκάλια σαμπάνιας πυροδότησε ποικίλα αρνητικά σχόλια για αυτόν. Πέρσι οι δημοσιογράφοι του πετάγανε σπόντες για την ηλικία του και συζητούσαν ανοιχτά για την ημέρα… συνταξιοδότησης του. Παρ’ όλα αυτά, ο Rossi ήταν πρώτος σε βαθμούς ανάμεσα στους αναβάτες της Yamaha και στο μεγαλύτερο μέρος του πρωταθλήματος ήταν μέσα στην πρώτη τριάδα της βαθμολογίας, έστω κι αν η διαφορά δεν του επέτρεπε να ονειρεύεται πρωτάθλημα. Μαζί με την πολύ κακή βαθμολογική εικόνα των υπόλοιπων αναβατών της Yamaha, το φταίξιμο πήγε τελικά στην απόδοση της μοτοσυκλέτας. Πέραν του Jarco, όλοι οι άλλοι αναβάτες είχαν μόνο παράπονα από την απόδοση της M1.

Το ίδιο ακριβώς σενάριο δημιουργήθηκε και στην αρχή της χρονιάς φέτος, όπου και πάλι ο Rossi είχε τους περισσότερους βαθμούς απ’ όλους τους υπόλοιπους αναβάτες της Yamaha και ο Quartararo πήρε τη θέση του Zarco, εντυπωσιάζοντας με τους χρόνους του, αλλά όχι με τα τελικά αποτελέσματα του. Η εικόνα πως οι μοτοσυκλέτες τις Yamaha δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τις εργοστασιακές Honda και Ducati, είχε πλέον παγιωθεί στο μυαλό όλων μας. Όμως από το Jerez και μετά, ο Vinales και ο Quartararo, όχι μόνο έκαναν εντυπωσιακούς χρόνους, αλλά άρχισαν να φέρνουν και αποτελέσματα, ενώ την ίδια στιγμή ο Rossi ζούσε έναν αγωνιστικό εφιάλτη, ακόμα και στις αγαπημένες του πίστες, όπως το Mugello. Την διαφορά φέτος την κάνει η απόδοση του Vinales και όχι του Quartararo, που όπως είπαμε μας θυμίζει πάνω κάτω τις εμφανίσεις του Jarco με την δορυφορική Yamaha Tech3. Ο Vinales έχει καταφέρει να φέρει πάρα πολύ καλά αποτελέσματα με την Μ1 φέτος και μάλιστα σε πίστες που ο Rossi δυσκολευόταν να δει δεκάδα. Το γεγονός αυτό έχει αδυνατίσει πολύ τη δικαιολογία πως οι Μ1 δεν είναι ανταγωνιστικές φέτος και έχει αρχίσει να δημιουργεί ερωτηματικά για την αγωνιστική απόδοση του Rossi.

Τα διαρκή παράπονά του για την απόδοση της μοτοσυκλέτας δεν μοιάζουν πλέον δικαιολογημένα. Στη βαθμολογία βρίσκεται πίσω από τον Vinales και ο ισχυρισμός πως ο Rossi είναι “Αναβάτης της Κυριακής” δεν συμβαδίζει με τα αποτελέσματα πια.

Κάπως έτσι φτάσαμε στο Brno και στην παραδοχή του Rossi, πως τελικά δεν φταίει η Μ1 για τα κακά αποτελέσματα και τις πτώσεις. Το Brno είναι μια από τις αγαπημένες πίστες του Rossi και έχει εντυπωσιακό αριθμό νικών ο ιταλός superstar. Στη συνέντευξή του παραδέχτηκε πως τώρα πια το πρόβλημα το έχει αυτός. Μάλιστα είπε πως πιθανόν το πρόβλημα να είναι ο τρόπος που προετοιμάζει τη μοτοσυκλέτα του για τα δοκιμαστικά και τον αγώνα! Έναν τομέα δηλαδή που μέχρι σήμερα ήταν “επιστήμονας” και ως εκ τούτου τον αποκαλούσαμε “Αναβάτη της Κυριακής”. Συγκεκριμένα είπε: Από το Jerez και μετά ο Vinales και ο Quartararo είναι πολύ δυνατοί. Αυτό σημαίνει πως η μοτοσυκλέτα είναι ανταγωνιστική. Δεν ξέρω αν η αιτία είναι ο τρόπος που προσεγγίζουμε τη ρύθμιση της μοτοσυκλέτας. Δοκιμάσαμε πολλά διαφορετικά πράγματα αλλά δεν ήμουν γρήγορος. Αυτό που ξέρω είναι πως πρέπει να βρω τον τρόπο και να αποκτήσω την αίσθηση να οδηγήσω την Μ1 στο όριο.”  Αυτό το τελευταίο μοιάζει κάπως σαν να κριτικάρει και τις οδηγηκές του ικανότητες… Όπως κι αν έχει, η Yamaha από τη μεριά της κάνει ό,τι μπορεί για να βοηθήσει τον Γιατρό. Τη Δευτέρα μετά τον αγώνα του Brno, τόσο ο Rossi, όσο και ο Vinales θα οδηγήσουν για πρώτη φορά την Μ1 του 2020. Κάποιοι λένε πως το μόνο που χρειάζεται η Yamaha είναι έναν νέο κινητήρα με πολύ γκάζι για να σταθεί δίπλα στα Ducati και τα νέα Honda. Όμως ο Rossi διαφωνεί με αυτή την άποψη, λέγοντας πως μια μοτοσυκλέτα των MotoGP θα πρέπει να είναι συνολικά καλή. Κι όπως είδαμε φέτος με τον νέο ισχυρότερο κινητήρα της Honda, η μοτοσυκλέτα έγινε πιο δύσκολη στην οδήγηση για όλους τους αναβάτες του HRC, εκτός του Marquez φυσικά…  

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.