Δοκιμαστικά MotoGP Sepang 2020: Η πρώτη ημέρα των εργοστασιακών!

Με άγριες διαθέσεις ο Quartararo

Από τον

Μπάμπη Μέντη

7/2/2020

Σήμερα ήταν η πρώτη μέρα που εργοστασιακοί αναβάτες καβάλησαν μοτοσυκλέτες των MotoGP μετά από πολύ καιρό. Όχι μόνο αυτό, αλλά σήμερα πήραν και την πρώτη γεύση από τις νέες μοτοσυκλέτες του 2020, κάτι που περιπλέκει ακόμα περισσότερο τα πράγματα. Σε αυτό το σκηνικό θα πρέπει να προσθέσουμε το γεγονός πως η πίστα της Sepang έχει αρκετές ιδιαιτερότητες, όχι μόνο ως προς τη σχεδίασή της αλλά και ως προς την θερμοκρασία περιβάλλοντος που επικρατεί αυτή την εποχή σε σχέση με την εποχή που γίνεται ο αγώνας του πρωταθλήματος και επηρεάζει σημαντικά τα επίπεδα της πρόσφυσης. Πέρσι η Yamaha φάνηκε πως δουλεύει θαυμάσια σε αυτή την πίστα ανεξάρτητα από τις συνθήκες, καθώς ο Vinales ήταν εντυπωσιακός στις αντίστοιχες δοκιμές και φυσικά κέρδισε τον αγώνα του 2019. Επίσης η Yamaha κατέχει το ρεκόρ ταχύτερου γύρου της πίστας στα χρονομετρημένα (το έκανε ο Quartararo με 1:58,576) αλλά και το ρεκόρ ταχύτερου γύρου μέσα στον αγώνα (το έκανε ο Rossi με 1:59,661). Τον απόλυτα ταχύτερο γύρο τον έχει η Ducati του Danilo Petrucci με 1:58,239.

Όπως βλέπουμε δηλαδή, σε αυτή την πίστα πέρσι κυριάρχησαν δύο μοτοσυκλέτες και τρεις αναβάτες που κατά την διάρκεια του πρωταθλήματος είχαν πολύ έντονες διακυμάνσεις στα αγωνιστικά αποτελέσματα. Αυτό πρέπει να το έχουμε διαρκώς στο μυαλό μας αυτές τις ημέρες, διότι είναι πολύ πιθανόν να δούμε εκπλήξεις (θετικές ή αρνητικές) που μπορεί να μην επιβεβαιωθούν στη συνέχεια του πρωταθλήματος. Επίσης η Michelin έχει φέρει νέους τύπους ελαστικών και υπάρχει πιθανότητα να δούμε εντυπωσιακούς χρόνους από όλες τις ομάδες και ίσως νέο ρεκόρ ταχύτερου γύρου. Οπότε το 1:58,945 που έκανε ο Quartararo σήμερα (με την Μ1 του 2019) και ήταν ο ταχύτερος χρόνος της ημέρας (δεύτερος ήταν ο Morbideli μια ανάσα πίσω του με Μ1 του 2020 προδιαγαφών A-Spec) είναι απλώς μια ένδειξη και αν ο καιρός το επιτρέψει τις επόμενες ημέρες θα δούμε να διαμορφώνεται άλλη εικόνα. Στα γεγονότα της ημέρας ενδιαφέρον έχει η πρώτη οδηγική εμπειρία του Johann Zarco με την Ducati GP19 της Avintia και η πρόοδος που έχει κάνει η Aprilia με την 100% καινούρια μοτοσυκλέτα του 2020 στα χέρια του Aleix Espargaro. Τα πρώτα μηνύματα ήταν θετικά για την Aprilia, καθώς Aleix Espargaro ήταν έξι δέκατα πιο αργός από τον Quartararo και μάλιστα τον ταχύτερο χρόνο τον πέτυχε μόλις στον τέταρτο γύρο με 1:59.427.

Για άλλη μια χρονιά η Honda ξεκινά με τον Marc Marquez να κάνει αποθεραπεία στον ώμο (τον δεξί αντί για τον αριστερό πέρσι) και έναν από τους δύο αναβάτες της LCR να προέρχεται από σοβαρό τραυματισμό (φέτος είναι ο Nakagami, πέρσι ήταν ο Crutchlow). Οπότε από το στρατόπεδο του HRC, το μόνο που θα έχει κάποιο ενδιαφέρον είναι να δούμε πως θα τα πάει ο Alex Marquez με την Honda ως rookie στα MotoGP. Όχι πως κι εδώ θα μπορέσουμε να βγάλουμε σίγουρα συμπεράσματα, διότι και πέρσι ο Bagnaia με την Pramac Ducati ήταν πύραυλος, αλλά στη συνέχεια του πρωταθλήματος η εικόνα άλλαξε δραματικά. Οπότε ο μόνος 100% ετοιμοπόλεμος αναβάτης του HRC είναι ο Cal Crutchlow που είχε τρεις διαφορετικές μοτοσυκλέτες για να δοκιμάσει σήμερα. Μιλώντας για την Ducati, πρέπει να θυμίσουμε πως ο Gigi Dall’lgna έχει πει ότι η μοτοσυκλέτα του 2020 έχει εντελώς νέο πλαίσιο. Μοτοσυκλέτες του 2020 θα έχουν φέτος και οι αναβάτες της Pramac, με τον Jack Miller να σημειώνει τον ταχύτερο χρόνο για την ιταλική εταιρεία την πρώτη ημέρα ανεβαίνοντας στην πέμπτη θέση, ενώ οι εργοστασιακοί αναβάτες δεν μπήκαν στην δεκάδα. Η Suzuki σήμερα ήταν η τρίτη ταχύτερη μοτοσυκλέτα στα χέρια του Alex Rins, με το Joan Mir να είναι ένατος, μια θέση πάνω από τον Rossi.

Οι καιρικές συνθήκες ήταν με το μέρος των ομάδων και των αναβατών έως τις 3:00 το μεσημέρι, όμως μιάμιση ώρα περίπου πριν την λήξη άρχισε να βρέχει, οπότε οι χρόνοι δεν κατέβηκαν. Έτσι, όσοι είχαν προγραμματίσει να βάλουν soft ελαστικά στο τέλος της ημέρας και να γράψουν μερικούς γρήγορους γύρους δεν τα κατάφεραν. Στο ημερολόγιο καταστρώματος καταγράφτηκε σήμερα η πτώση του Tito Rabat (χωρίς να επιφέρει τραυματισμό) που διέκοψε για λίγο την διαδικασία των δοκιμαστικών, καθώς και μία του Maverick Vinales. Ο Jorge Lorenzo δεν μπήκε σήμερα στην πίστα και τα κουτσομπολιά λένε πως ούτε αύριο θα τον δούμε να κάνει γύρους. Πιθανόν όμως να οδηγήσει την Κυριακή που είναι και η τελευταία ημέρα.

Αποτελέσματα

	Αναβάτης	Ομάδα	Ταχύτερος γύρος	Διαφορά	Γύροι
1	QUARTARARO, Fabio	Petronas Yamaha SRT	1:58.945		22 / 52
2	MORBIDELLI, Franco	Petronas Yamaha SRT	1:58.996	0.051	43 / 62
3	RINS, Alex	Team SUZUKI ECSTAR	1:59.195	0.250	24 / 56
4	CRUTCHLOW, Cal	LCR Honda CASTROL	1:59.234	0.289	28 / 39
5	MILLER, Jack	Pramac Racing	1:59.236	0.291	46 / 47
6	VIÑALES, Maverick	Monster Energy Yamaha MotoGP	1:59.367	0.422	33 / 49
7	ESPARGARO, Aleix	Aprilia Racing Team Gresini	1:59.427	0.482	4 / 43
8	ESPARGARO, Pol	Red Bull KTM Factory Racing	1:59.536	0.591	24 / 48
9	MIR, Joan	Team SUZUKI ECSTAR	1:59.568	0.623	46 / 51
10	ROSSI, Valentino	Monster Energy Yamaha MotoGP	1:59.569	0.624	17 / 48
11	DOVIZIOSO, Andrea	Ducati Team	1:59.666	0.721	29 / 35
12	MARQUEZ, Marc	Repsol Honda Team	1:59.676	0.731	7 / 37
13	MARQUEZ, Alex	Repsol Honda Team	1:59.918	0.973	25 / 38
14	PETRUCCI, Danilo	Ducati Team	1:59.939	0.994	23 / 42
15	PEDROSA, Dani	Red Bull KTM Factory Racing	2:00.017	1.072	5 / 45
16	OLIVEIRA, Miguel	Red Bull KTM Tech 3	2:00.131	1.186	46 / 49
17	BAGNAIA, Francesco	Pramac Racing	2:00.136	1.191	23 / 53
18	GUINTOLI, Sylvain	SUZUKI Test Team	2:00.371	1.426	11 / 48
19	ZARCO, Johann	Reale Avintia Racing	2:00.464	1.519	50 / 54
20	LECUONA, Iker	Red Bull KTM Tech 3	2:00.511	1.566	23 / 44
21	BINDER, Brad	Red Bull KTM Factory Racing	2:00.519	1.574	28 / 58
22	RABAT, Tito	Reale Avintia Racing	2:00.750	1.805	26 / 54
23	NAKAGAMI, Takaaki	LCR Honda IDEMITSU	2:00.815	1.870	25 / 31
24	TEST 1, Yamaha	Yamaha Test Team	2:01.080	2.135	47 / 50
25	TEST 2, Yamaha	Yamaha Test Team	2:01.744	2.799	21 / 22
26	SAVADORI, Lorenzo	Aprilia Racing Team Gresini	2:03.150	4.205	3 / 31

https://bit.ly/MOTO_679

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!