Δοκιμές MotoGP Ινδονησία – 1η μέρα: Honda και Espargaro στην κορυφή!

Πρόβα τζενεράλε στην Mandalika circuit
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/2/2022

Σήμερα έγιναν οι πρώτοι γύροι με μοτοσυκλέτα grand prix στην Ινδονησία met;a to 1997, στην ολοκαίνουργια πίστα της Mandalika, στα πλαίσια των επίσημων δοκιμών πριν την έναρξη της σεζόν του 2022.

Η αυλαία ήταν με βροχή και με αρκετή λάσπη –είναι χαρακτηριστικά τα πλάνα των ανθρώπων από τις ομάδες να σκουπίζουν τους… αναβάτες τους με καθαριστικό- με τον Johann Zarco να είναι ο γρηγορότερος όλων με την συμπλήρωση μιας ώρας. Λίγο αργότερα η βροχή σταμάτησε, αλλά είχαν βγει οι κόκκινες σημαίες προκειμένου να καθαριστεί η πίστα, με τα πιτς να ξανανοίγουν λίγο πριν το μεσημέρι.

Σιγά-σιγά οι συνθήκες βελτιώθηκαν και παράλληλα άρχισαν να πέφτουν και οι χρόνοι. Ο Bagnaia φορώντας πλέον σλικ ελαστικά, ήταν ο ταχύτερος από τα τρία Ducati που έκαναν κατάληψη της κορυφής μέχρι τις 13:00. Μία ώρα αργότερα ήταν η Honda που είχε το 1-2 στους χρόνους, με τον Marc Marquez να ηγείται. Στις τρεις το μεσημέρι ήταν η σειρά της Yamaha με τον παγκόσμιο πρωταθλητή Fabio Quartararo να γράψει τον ταχύτερο χρόνο, και μετά από μία ώρα το πρώτο όνομα στην λίστα με τους γύρους ήταν αυτό του Maverick Vinales μαζί με της Aprilia.

Σε μια τρομερή εναλλαγή στην κορυφή –για να μην μείνει κανείς παραπονεμένος- ήταν η σειρά του Brad Binder και της KTM να γίνουν πρώτοι, έστω και για λίγο, ενώ θα μπορούσε να είναι και ο ταχύτερος της ημέρας, αν δεν δινόταν μια μικρή παράταση χρόνου μέχρι τις 17:45 λόγω της πρωινής καθυστέρησης.

Αυτό το διάστημα το εκμεταλλεύτηκαν τα αδέρφια Espargaro που πέρασαν μπροστά από τον Binder, με τον Pol να γράφει χρόνο 1:32.466. Αυτός ήταν και ο μοναδικός ταχύτερος χρόνος από την pole position που είχε πετύχει στα Motul WSBK ο Toprak Razgatlioglu, πέρσι τον Νοέμβριο στην ίδια πίστα.

Είναι εντυπωσιακό και ενδιεκτικό της φετινής κατάστασης, ότι στις πρώτες έξι θέσεις ο κάθε κατασκευαστής είχε και από μία μοτοσυκλέτα με την εξής σειρά: Honda, Aprilia KTM, Suzuki, Yamaha και Ducati.

Οι δοκιμές στην πίστα της Mandalika θα διαρκέσουν τρεις ημέρες και είναι οι τελευταίες επίσημες δοκιμές πριν την έναρξη της σεζόν στο Qatar στον επόμενο μήνα. Ο αγώνας στην Mandalika θα πραγματοποιηθεί στις 18-20 Μαρτίου και τα δεδομένα που συλλέγουν οι αναβάτες και οι ομάδες είναι κάτι παραπάνω από πολύτιμα, μιας και οι καιρικές συνθήκες είναι απρόβλεπτες στην περιοχή.

Αποτελέσματα πρώτης ημέρας

1

Pol Espargaro

Repsol Honda (RC213V)

1m 32.466s

2

Aleix Espargaro

Aprilia Racing (RS-GP)

+0.471s

3

Brad Binder

Red Bull KTM (RC16)

+0.477s

4

Alex Rins

Suzuki Ecstar (GSX-RR)

+0.592s

5

Fabio Quartararo

Monster Yamaha (YZR-M1)

+0.642s

6

Jack Miller

Ducati Lenovo (GP22)

+0.648s

7

Maverick Viñales

Aprilia Racing (RS-GP)

+0.681s

8

Joan Mir

Suzuki Ecstar (GSX-RR)

+0.778s

9

Andrea Dovizioso

WithU Yamaha RNF (YZR-M1)

+0.779s

10

Jorge Martin

Pramac Ducati (GP22)

+0.892s

11

Takaaki Nakagami

LCR Honda (RC213V)

+0.928s

12

Franco Morbidelli

Monster Yamaha (YZR-M1)

+1.052s

13

Johann Zarco

Pramac Ducati (GP22)

+1.126s

14

Fabio Di Giannantonio

Gresini Ducati (GP21)*

+1.217s

15

Alex Marquez

LCR Honda (RC213V)

+1.234s

16

Miguel Oliveira

Red Bull KTM (RC16)

+1.282s

17

Marc Marquez

Repsol Honda (RC213V)

+1.393s

18

Enea Bastianini

Gresini Ducati (GP21)

+1.488s

19

Raul Fernandez

KTM Tech3 (RC16)*

+1.500s

20

Luca Marini

Mooney VR46 Ducati (GP22)

+1.699s

21

Marco Bezzecchi

Mooney VR46 Ducati (GP21)*

+1.707s

22

Francesco Bagnaia

Ducati Lenovo (GP22)

+1.852s

23

Darryn Binder

WithU Yamaha RNF (YZR-M1)*

+2.029s

24

Remy Gardner

KTM Tech3 (RC16)*

+2.137s

* Rookies αναβάτες

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.