Dunlop ForeverForward: Βραβείο για τις περισσότερες κερδισμένες θέσεις

Θα κριθεί στην Valencia
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

15/11/2019

Στη Valencia θα πέσει η αυλαία του φετινού πρωταθλήματος και παρότι οι πρωταθλητές έχουν ήδη αναδειχθεί, το βραβείο ForeverForward της Dunlop δεν έχει απονεμηθεί ακόμη. Πρόκειται για το βραβείο που δίνεται στους αναβάτες των Moto2 και Moto3 με τις περισσότερες κερδισμένες θέσεις (δηλαδή πόσες θέσεις παραπάνω τερμάτισε κάποιος σε σχέση με την θέση που ξεκίνησε). Σε περίπτωση ισοπαλίας, το βραβείο απονέμεται στον αναβάτη που κέρδισε τις περισσότερες θέσεις σε έναν αγώνα της φετινής χρονιάς.

Ο Dennis Foggia, της Moto3 ηγείται της βαθμολογίας με 114 κερδισμένες θέσεις, ενώ ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος με τους Jakub Kornfeil και Darryn Binder να τον ακολουθούν κατά πόδας έχοντας 106 και 101 αντίστοιχα. Πιο πίσω βρίσκεται και ο Ricardo Rossi με 96, ενώ στη Moto2, που έχει λιγότερη δράση συγκριτικά με τη μικρότερη κατηγορία, ο Dominique Aegerter ηγείται της βαθμολογίας με 101.

Ο Andrea Mingo είχε κερδίσει το βραβείο της Dunlop το 2017 και 2018 στην Moto3, ενώ οι Philipp Oettl και Fabio Di Giannantonio είχαν κάνει το ίδιο το 2015 και το 2016 αντίστοιχα. Ο Oettl, μαθηματικά μπορεί να τα καταφέρει και τώρα, αλλά τα πράγματα είναι αρκετά δύσκολα καθώς θα ξεκινήσει απ’ την τελευταία σειρά του grid της Moto2 και για να το πετύχει θα πρέπει να τερματίσει στο βάθρο.

Ο Motorsport Manger της Dunlop του τμήματος των ελαστικών για μοτοσυκλέτες, Wim Van Achter είπε: “Τόσο η Moto2 όσο και η Moto3 είναι κατηγορίες που μας προσφέρουν μπόλικο θέαμα. Κάθε αναβάτης έχει αποδείξει πως έχει το θάρρος, την αποφασιστικότητα και το σθένος να κάνει πάρα πολλές προσπεράσεις μέσα στη σεζόν. Η Dunlop θέλει να είναι παρούσα σε πρωταθλήματα που κρίνονται στη κόψη του ξυραφιού και μέσα στη δράση. Το βραβείο της Dunlop αντιπροσωπεύει τις ικανότητες και το ταλέντο τους.

Ετικέτες

MotoGP: Η Pirelli διατηρεί τον αμφιλεγόμενο κανονισμό για πιέσεις ελαστικών - Πότε και γιατί μπορεί να αλλάξει

Ο κανονισμός που κόστισε τον Joan Mir το μοναδικό του φετινό βάθρο ως τώρα δεν πρόκειται να αλλάξει το 2027
Pirelli
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/8/2026

Είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς κανόνες του MotoGP και εντάχθηκε στη “νομοθεσία” της μεγάλης κατηγορίας τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για κανονισμό που προβλέπει πως τα λάστιχα της μοτοσυκλέτας πρέπει να διατηρούνται σε πίεση πάνω από 1.80 bar (26,1 psi) το μπροστινό και 1.68 (24,4) το πίσω για το 60% των γύρων ενός κανονικού αγώνα ή για το 30% του sprint race. Παραβίαση αυτής της διάταξης μεταφράζεται σε ποινή 16 δευτερολέπτων για τον πλήρη αγώνα και 8 για τον σύντομο.

Αυτό ακριβώς έπαθε ο Mir στο Grand Prix της Καταλονίας πριν μερικούς μήνες, όταν τερμάτισε δεύτερος – στη μοναδική του εμφάνιση σε βάθρο φέτος – στη μάχη της Κυριακής, αλλά εκ των υστέρων (και αφότου είχε τιμήσει το Prosecco του στο βάθρο) τιμωρήθηκε με 16 επιπλέον δευτερόλεπτα λόγω παράβασης του κανονισμού αυτού και τελικώς κατατάχθηκε 13ος στον αγώνα! Κάτι ανάλογο είχε πάθει πέρυσι και ο Maverick Vinales, σε αγώνα που είχε τερματίσει επίσης δεύτερος.

Η αλλαγή προμηθευτή ελαστικών στη μεγάλη κατηγορία γέννησε την απορία αν ο κανονισμός αυτός θα συνεχίσει και το 2027 ή αν αφορούσε συγκεκριμένα τα ελαστικά της Michelin. Έτσι τέθηκε το ερώτημα στον Giorgio Barbier, αγωνιστικό διευθυντή της Pirelli, προκειμένου να διερευνηθεί η σκέψη των Ιταλών επί του κανονισμού αυτού ενόψει της ερχόμενης χρονιάς.

Giorgio Barbier

"Πρέπει να έχουμε μεγάλο σεβασμό προς τον τρέχοντα προμηθευτή του MotoGP (Michelin). Αν μετά από 11 χρόνια έχει θεσπίσει αυτόν τον κανόνα σε συνεργασία με τη Dorna, είναι γιατί πιστεύει πως το να τρέχει κανείς με πολύ χαμηλές πιέσεις μπορεί να συνιστά κίνδυνο και δεν μπορώ να ισχυριστώ πως τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζω ακόμη αρκετά καλά τα αγωνιστικά του MotoGP.

"Από πού προέρχεται η υπερθέρμανση των μπροστινών ελαστικών; Πιθανότατα από την αεροδυναμική, τους ανθρακονημάτινους δίσκους, όταν έχουμε πολλές μοτοσυκλέτες να κρύβονται στο slipstream με την αεροδυναμική να θερμαίνει πολύ το μπροστινό λάστιχο του αναβάτη που είναι πίσω.

“Αυτή είναι μια κατάσταση που δεν έχουμε στα Superbikes, ούτε στη Moto2, έτσι δεν μπορώ να ισχυριστώ πως η Pirelli δεν αντιμετωπίζει καθόλου τέτοιο πρόβλημα.

"Είναι σαφές πως έχουμε διαφορετική κατασκευή, άλλα υλικά και θερμοκρασίες λειτουργίας και δεν πιστεύω πως ένα Pirelli θα δουλεύει καλύτερα στα 1.4 bar από όσο στα 2.0. Γι’ αυτό εκτιμώ πως δεν θα έχουμε το ίδιο πρόβλημα.

"Αν όμως λάβουμε υπόψη ποιες είναι οι σωστές πιέσεις για τα Pirelli, θα πρέπει να δούμε στην πράξη αν θα συνιστά πρόβλημα όταν πέφτουμε κάτω από αυτό το εύρος. Έτσι προς το παρόν θα κρατήσουμε τον κανόνα ως έχει, ελπίζοντας να μη χρειαστεί ποτέ να τον εφαρμόσουμε. Στη συνέχεια θα αποφασίσουμε αν χρειάζεται να τον τροποποιήσουμε ή να τον καταργήσουμε."

"Υπάρχει πάντως ένα δεδομένο που παρατηρώ: ο τρέχων προμηθευτής ελαστικών έχει μεγάλη ευαισθησία στις μεταβολές πίεσης. Όταν περάσει ένα συγκεκριμένο όριο, προκύπτει μεγάλος κίνδυνος.

"Στα δικά μας λάστιχα έχουμε σχετικά μεγάλο λειτουργικό εύρος πίεσης και ο κάθε κατασκευαστής μπορεί να επιλέξει. Η συμπεριφορά των ελαστικών μας δεν αλλάζει τόσο δραματικά με τις μεταβολές στην πίεση.

“Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να βλέπουμε αναβάτες να στερούνται το μετάλλιό τους μια ώρα αφότου το έχουν πανηγυρίσει στο βάθρο.”