Εξαιρετικός Rossi! Επιδεικτική κατάκτηση της Jerez!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/4/2016

Μια μαγική νίκη από την πρώτη θέση της εκκίνησης και βασικότατη για την βαθμολογία, σημείωσε ο Valentino Rossi, κάνοντας μοναχικό αγώνα στην κορυφή! Μετά την χθεσινή ημέρα, όλοι περίμεναν ότι θα είναι το φαβορί αλλά θα χρειαστεί να παλέψει με την δεύτερη Yamaha για την πρώτη θέση. Πράγματι η εκκίνηση έδειξε ότι έτσι ακριβώς θα εξελιχθεί και ο αγώνας, μέχρι την στιγμή που ο Lorenzo έκανε την επίθεσή του περνώντας μπροστά, για να χάσει αμέσως την θέση.

Αυτό ήταν το έναυσμα.

Από εκείνη την στιγμή, ο Valentino Rossi πείσμωσε πέρα από κάθε φαντασία και έδειξε τον καλύτερο του εαυτό και την αναμφισβήτητη ανωτερότητά του. Άνοιξε αμέσως την διαφορά στο μισό δευτερόλεπτο και με τον ίδιο ρυθμό ξεκίνησε να εξαφανίζεται μπροστά! Ήταν σαν να αγωνιζόταν σε άλλη κατηγορία, καθώς η διαφορά του σκαρφάλωσε πάνω από τα 4,3 δευτερόλεπτα στους 4 γύρους πριν το τέλος, και μόνο μία φορά από την στιγμή που πέρασε τα 3 δευτερόλεπτα μειώθηκε ξανά στα 2,5. Ο Rossi ήταν μονίμως εκτός πεδίου από τους υπόλοιπους Ισπανούς με το πρώτο τρίτο του αγώνα ο Marquez να προσπαθεί να κρατηθεί κοντά, και όχι να περάσει, τον Lorenzo. Ακριβώς στην αρχή του αγώνα είχε μία πολύ σύντομη και ήπια μάχη με τον Pedrosa, κάνοντας τον αγώνα να είναι: Yamaha vs Yamaha και Honda vs Honda. Όλα αυτά, μέχρι ο Lorenzo να μπει στο μάτι του Rossi και εκείνος να εξαφανιστεί κάνοντας έναν μαγικό, αλάνθαστο αγώνα!

Τελικά το θέαμα απουσίαζε από αυτόν τον αγώνα, αλλά για κάποιο λόγο ήταν απίστευτα ευχάριστος και ο λόγος είναι πάρα πολύ απλός, ο Valentino Rossi που ακόμα και όσοι δεν είναι οπαδοί του, θέλουν να τον δουν να κερδίζει μετά τα γεγονότα της προηγούμενης σεζόν. Μπορεί να μην υπήρχε θέαμα αλλά υπήρχε αγωνία, αν θα πάνε όλα καλά. Κι αυτό γιατί η Michelin έφερε ελαστικό με νέο σκελετό, κι όταν κάτι είναι νέο υπάρχουν πάντα πιθανότητες να μην αποδώσει στο μέγιστο βαθμό. Ιδιαίτερα μετά το περιστατικό του Dovizioso, που εγκατάλειψε από λόγο που ακόμα η ομάδα δεν κατάφερε να συγκεκριμενοποιήσει. Άρχισε να γλιστρά το πίσω ελαστικό ενώ διατηρούσε την πίεση και την ομοιομορφία του, ενώ μέχρι και ο Laverty του έκανε νόημα για κάτι που είδε στον πίσω τροχό.

Με ένα σερί ατυχίας που δεν έχει προηγούμενο, ο Dovizioso εγκατέλειψε βγαίνοντας στα πιτ, καθώς δεν ήθελε να ρισκάρει με άλλη μία, άδικη, πτώση.

Πιο πίσω ο Iannone μετά από μία πολύ άσχημη εκκίνηση πάλευε να κρατήσει τη θέση του, σε μία πίστα που όπως είπε χθες, δεν βολεύει την Ducati.

Με τον Marquez να μένει πίσω από τον Lorenzo με μεγαλύτερη διαφορά, απ’ ότι η 2^η Yamaha από την 1^η, ο μοναχικός αγώνας του Rossi στην κορυφή τελείωσε εν μέσω προσευχών μην γίνει κάποια ατυχία!

Και θα μπορούσε να γίνει. Αν ακούσουμε τον Lorenzo που απέδωσε τον ρυθμό του στο πίσω ελαστικό. Χαρακτηριστικά είπε ότι κάτι γινόταν με το ελαστικό στο κέντρο της γόμας, καθώς στην ευθεία σπινάριζε σαν να οδηγεί στο βρεγμένο χωρίς να μπορεί να επιταχύνει. Είναι όμως επίσης πιθανό, ο νέος τύπος ελαστικού να ευνοεί το στιλ του Rossi, έναντι του Lorenzo.

Ο Rossi σημείωσε σήμερα την 113^η νίκη της καριέρας του και 87^η για την κορυφαία κατηγορία, μπροστά από τους Ισπανούς σε μία από τις πιο δημοφιλείς ισπανικές πίστες!

Πλέον ο Marquez προηγείται με 82 βαθμούς, ακολουθεί ο Lorenzo με 65 και ο Rossi με 58, έχοντας μειώσει στους 24 την διαφορά του από την πρώτη θέση, έναντι 33ών πριν το πρωτάθλημα έρθει στην Ευρώπη.

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_675

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!