Fantic - Ετοιμάζει σπορ μοτοσυκλέτες για τον δρόμο

Από τον

Κώστα Γκαζή

1/9/2022

Στις αρχές Αυγούστου του 2022, η Fantic ξεκίνησε συνεργασία με την Mooney VR46 Racing Team στη Moto2, ανακοινώνοντας ταυτόχρονα πως έχει αποφασίσει να εξελίξει μια γκάμα σπορ μοτοσυκλετών για τον δρόμο!

Η σημαντική αυτή ανακοίνωση έγινε κατά τη σύναψη συμφωνίας των δυο εταιρειών, όπου οι δυο ισχυροί άντρες των δυο πλευρών, ο CEO της Fantic Mariano Roman και ο Διευθυντής VR46 Racing Team, Alessio ‘Uccio’ Salucci έδωσαν τα χέρια.

Με τη νέα αυτή συνεργασία το λογότυπο της Fantic κοσμεί από το GP του Silverstone τις μοτοσυκλέτες και τον τεχνικό ρουχισμό των Celestino Vietti Ramus & Niccolo Antonelli της VR46, ενώ δεν ανακοινώνεται λεπτομερώς η τεχνική πλευρά της συνεργασίας.

Τα σχέδια των δυο πλευρών αφορούν ήδη και το 2023, με τον Claudio Giovanardi, μάνατζερ του αγωνιστικού τμήματος της Fantic να έχει επιλέξει τον Stefano Bedon ως Team Manager με την Milena Koerner που είναι συντονίστρια των αγωνιστικών Off-Road ομάδων της Fantic, να είναι υπεύθυνη για την τεχνική πλευρά της ομάδας, που θα απορροφήσει την υπάρχουσα δομή της VR46 Racing Team. Τα γραφεία του αγωνιστικού τμήματος θα είναι στις νέες εγκαταστάσεις της Fantic στη Santa Maria di Sala στη Βενετία.

Η συμφωνία των δυο ιταλικών εταιρειών δεν περιορίζεται στον κόσμο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος MotoGP, αλλά θα επεκταθεί σε διάφορα project και event όπως την αναζήτηση νέων ταλέντων για τους αγώνες, την εκπαίδευση και την εξέλιξη τους.

Το ζουμί για εμάς τώρα, βρίσκεται στην ανακοίνωση της Fantic, που κάνει λόγο για την απόφαση της εταιρείας “να επεκτείνει το know-how της σε έναν νέο τομέα, που θεωρείται από τις κορυφαίες εκφράσεις της μηχανολογίας: την ταχύτητα. Όπως στο Enduro και στο MX, όπου οι Off-Road μοτοσυκλέτες μας εξελίχθηκαν παράλληλα, η Fantic σκοπεύει να εξελίξει μια σειρά μοτοσυκλετών δρόμου που θα έχουν τους αγώνες στο DNA τους: ένας στόχος που είναι σίγουρα στις δυνατότητες αυτής της ιταλικής εταιρείας, που επεκτείνεται χρησιμοποιώντας ιταλικό κεφάλαιο, και που η αποστολή της είναι να βελτιώσει την οικονομία και την απασχόληση σε τοπικό επίπεδο.“

Θα δούμε άραγε μια σειρά μεγάλων Supermoto μοτοσυκλετών από τη Fantic στο άμεσο μέλλον (η εταιρεία έχει ήδη μοντέλα σε 50 και 125 κ.εκ.), ή οι δηλώσεις αφορούν σε Supersport μοτοσυκλέτες; Το πρώτο θα ήταν σίγουρα πιο εύκολο, καθώς η εταιρεία έχει ήδη τη βάση με τα MX / Enduro μοντέλα της, ενώ το δεύτερο θέλει μεγαλύτερο κεφάλαιο, και εκτενέστερη εξέλιξη.

Mariano Roman: “Είμαστε ενθουσιασμένοι για τη συμφωνία με την VR46 Racing Team. Ακολουθούμε ένα σημαντικό μονοπάτι για να δημιουργήσουμε μια πιο ‘αγωνιστικά προσανατολισμένη’ Fantic και αυτό είναι ένα θεμελιώδες βήμα. Οι εταιρείες μας μοιράζονται τις ίδιες αξίες και έχουμε το ίδιο πάθος και όραμα για τους μηχανοκίνητους αγώνες. Επιπλέον έχουμε σημαντική σχέση με τα νέα ταλέντα του χώρου.”

Alessio ‘Uccio’ Salucci: “Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος για αυτή τη συνεργασία με τη Fantic, μια ιστορική μάρκα του χώρου και μια γνωστή ιταλική εταιρεία, μια επιπρόσθετη πηγή περηφάνειας για τους υποστηρικτές μας. Είναι μια σημαντική στιγμή, και για το μέλλον ολόκληρης της Moto2 δομής μας. Έχουμε διαφορετικές εμπειρίες, που εκτείνονται σε όλες τις κατηγορίες αγώνων μοτοσυκλέτας: στο ένα χέρι η Fantic ανήκει στους ηγέτες της Off-Road σκηνής, και στο άλλο η VR46 Racing Team, που μέσα στα χρόνια έχει γίνει σημείο αναφοράς για τις Moto2 ομάδες. Η συνεργασία μας είναι κρίσιμη και για την ακαδημία VR46 Riders Academy, καθώς θα έχουμε έναν νέο τεχνικό συνεργάτη να μας υποστηρίξει στην αναζήτηση και στην εξέλιξη των νέων ταλέντων.”

Να θυμίσουμε εδώ πως το 2019 Fantic & Yamaha υπέγραψαν συμφωνία συνεργασίας με τους Ιάπωνες να προμηθεύουν τους Ιταλούς με την τεχνολογία των δίχρνονων 125 & 250 Off-Road μοντέλων τους, ώστε να εισέλθει ξανά η Fantic στον χώρο δίχως να χρειάζεται να ξοδέψει πόρους και χρόνο στην εξέλιξη της γκάμας της από το μηδέν. Στη συνέχεια, τον Ιανουάριο του 2021 η Fantic αγόρασε από τη Yamaha το 100% της Motori Minarelli, ενισχύοντας ακόμα περισσότερο τη θέση της, όσον αφορά στους κινητήρες. Κι απ’ ότι φαίνεται τώρα, η Fantic δεν προτίθεται να κάτσει στα Off-Road αυγά της, ούτε και στα διπλής χρήσης μοντέλα της (βλ. Caballero) παρά στοχεύει να ολοκληρώσει τη γκάμα της και με σπορ ασφάλτινα μοντέλα.

Και κάτι ακόμα. Πριν από 17 χρόνια, το 2005, η Fantic είχε προσπαθήσει ξανά να εισέλθει στα ασφάλτινα GP με το R250, ένα δίχρονο 250 για την κατηγορία των 250GP, με αναβάτες τον 17χρονο Gabriele Ferro και τον Πρωταθλητή 125 του 2002, Arnaud Vincent.

Η κατασκευή της δίχρονης δικύλινδρης μοτοσυκλέτας έγινε με τη συνεργασία με το τεχνικό τμήμα της επίσης ιταλικής CRP Technology, ενώ στόχος ήταν η δημιουργία μιας 100% ιταλικής μοτοσυκλέτας, με το μόνο μη-ιταλικό εξάρτημα να είναι τα ελαστικά.

Δυστυχώς τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα ήθελε η Fantic, με την εταιρεία να αποσύρεται μετά από μία μόλις χρονιά στους αγώνες, λόγω αμέτρητων μηχανικών προβλημάτων με την R250. Χαρακτηριστικά να αναφέρουμε πως το 2005 ο Ferro είχε δεκαπέντε DNQ (Did not Qualify) αποτελέσματα σε 16 αγώνες, ενώ ο Arnaud είχε 12 εγκαταλείψεις και ένα DNQ στους ίδιους 16 αγώνες! Καλύτερο αποτέλεσμα ήταν μια 18η θέση, ενώ ο κινητήρας των μοτοσυκλετών έσπασε σχεδόν… πενήντα φορές μέσα στη χρονιά.

Οι καιροί άλλαξαν, και η Fantic έχει δείξει πως έχει ωριμάσει σε τεράστιο βαθμό, τόσο με τις μοτοσυκλέτες παραγωγής της όσο και με τις αγωνιστικές επιδόσεις της, κι έτσι κανείς δεν περιμένει από τους Ιταλούς να επαναλάβουν τα λάθη του παρελθόντος.

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

27/4/2025

Με την παρθενική του νίκη στη μεγάλη κατηγορία ο Alex Marquez έγραψε ιστορία στη Jerez τερματίζοντας μπροστά από έναν εξαιρετικό Fabio Quartararo, έπειτα από πτώση του αδερφού του νωρίς στον αγώνα.

Μπροστά στο κοινό της πατρίδας του ο Alex Marquez έκανε ντεμπούτο το 2020 με την εργοστασιακή ομάδα της Honda και τώρα έξι χρόνια μετά κατάφερε να ανέβει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου για πρώτη φορά στην καριέρα του. Έτσι ο Ισπανός έβαλε αυτόν και τον αδερφό του στα βιβλία της ιστορίας ως τους πρώτους αδερφούς με νίκη στο MotoGP.

Σταθερά 2ος φέτος πίσω από τον αδερφό του ο Alex, που βελτιώνεται διαρκώς, έδειχνε ότι αν του δινόταν η ευκαιρία για μία νίκη θα την άρπαζε από τα μαλλιά και αυτό ακριβώς έγινε στη Jerez έπειτα από το λάθος που έκανε ο Marc (Ducati Lenovo Team) νωρίς στον αγώνα, στον τρίτο γύρο, με πτώση που τον έθεσε εκτός διεκδίκησης της νίκης σε ένα σημείο που θα μπορούσε να κάνει υπομονή και να μην πιέσει στον βαθμό που το έκανε και του στοίχισε τόσο ακριβά.

Πριν από την πτώση είχαμε παραλίγο εμβολισμό τόσο του Marquez όσο και του Fransesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) από τον Alex (!), ενώ ακόμη νωρίτερα στην εκκίνηση, εκείνος που τα κατάφερε καλύτερα από όλους και έθεσε τον εαυτό του επικεφαλής ήταν ο Fabio Quartararo ξεκινώντας εξαιρετικά. Ο Γάλλος δεν έκανε το χθεσινό λάθος και οδήγησε από την αρχή μέχρι και το τέλος του αγώνα οριακά και με αυτοπεποίθηση και αυτό φυσικά θα θέλαμε να το δούμε ακόμη περισσότερο στους επόμενους αγώνες.

Ο Quartararo έδειξε με αυτό το αποτέλεσμα η Yamaha έχει όντως βελτιωθεί και μπορεί να έχει σταθερά υψηλή απόδοση σε έναν ολόκληρο αγώνα, αν και ακόμη απέχει πολύ από τις Ducati, ενώ στη δεύτερη θέση που κατέκτησε βοήθησε σίγουρα και το γεγονός ότι αυτή είναι μια πίστα που του αρέσει πάρα πολύ και νιώθει άνετα εκεί.

Την πρωτοπορία του αγώνα ο εργοστασιακός αναβάτης της Yamaha την έχασε στην αρχη του 11ου γύρου από τον Alex, ο οποίος έπειτα και από το λάθος στα φρένα που είχε νωρίτερα και παραλίγο να πέσει πάνω στους δύο εργοστασιακούς αναβάτες της Ducati, βρέθηκε στην πέμπτη θέση. Στον 4ο γύρο ωστόσο είχε ανακάμψει περνώντας ξεκάθαρα τον Bagnaia στα φρένα για τη δεύτερη θέση. Έπειτα ξεκίνησε να κλείνει την απόσταση που το χώριζε από τον Quartararo και αφού τον "μελέτησε" για μερικούς γύρους, τον πέρασε επίσεης καθαρά στα φρένα στον 11ο γύρο. Μετά από αυτό άνοιξε σχεδόν άμεσα διαφορά ενός δευτερολέπτου, η οποία έφτασε έως και τα 2,7 δευτερόλεπτα.

Ο Quartararo οδήγησε εξαιρετικά και κράτησε πίσω του τον Bagnaia που αρχικά έδειχνε ότι και αυτός θα προσπαθούσε να τον περάσει. Έχοντας μια μοτοσυκλέτα σαφώς ανώτερη από εκείνη του Γάλλου -και του A. Marquez- ο δις παγκόσμιος πρωταθλητής προσπάθησε να κάνει κάτι αντίστοιχο με εκείνο που έκανε ο Alex προσπαθώντας να βρει το καλύτερο σημείο για να τον περάσει. Όμως τελικά συμβιβάστικε σχετικά νωρίς και μη θέλοντας να ρισκάρει να ανέβει τουλάχιστον στο δεύτερο σκαλί του βάθρου κρατήθηκε πίσω από τον Quartararo δείχνοντας έτσι έλλειψη αυτοπεποίθησης και περισσότερη ψυχραιμία από όσο ίσως χρειαζόταν -είχε και τον M.Marquez που προσπαθούσε να ανακάμψει με μια τραυματισμένη μοτοσυκλέτα πολύ πίσω του.

Ετσι φτάσαμε στο τέλος με τον Alex Marquez να παίρνει την πρώτη του καρό σημαία στην μεγάλη κατηγορία αλλά και την πρωτοπορία στο πρωτάθημα, τον Quartararo να επιστρέφει στο βάθρο δεύτερος έπειτα από 560 ημέρες (!) και τον Bagnaia να το συμπληρώνει.

Στην 4η θέση βρέθηκε ο M.Vinales (Red Bull KTM Tech3), με το πρώτο από τα τέσσερα συνολικά KTM που βρέθηκαν στην πρώτη δεκάδα, έχοντας πίσω του τον Fabio Di Giannantonio (Pertamina Enduro VR46 Racing Team), ο οποίος τερμάτισε μπροστά από τον 6o Brad Binder (Red Bull KTM Factory Racing). Στην 7η θέση ο P. Acosta (Red Bull KTM Factory Racing), ενώ ο rookie Ai Ogura ήταν για ακόμη φορά ο ταχύτερος μεταξύ των Aprilia (Trackhouse MotoGP Team), αφήνοντας ποολύ πίσω του τους Enea Bastianini (Red Bull KTM Tech3) και Luca Marini (Honda HRC Castrol).

Ο M.Marquez κατάφερε τελικά να συμμαζέψει ελαφρώς την κατάσταση και να φτάσει έως την 12η -από 21η θέση- με το αριστερό μέρος του φαίρινγκ της GP25 τραυματισμένο και έτσι η διαφορά από τον πρώτο στη βαθμολογία αδερφό του περιορίστηκε μόλις στον έναν βαθμό.

Κατάταξη Top 10 (Συνολικός χρόνος/διαφορά)

1. A. Marquez, (BK8 Gresini Racing MotoGP) 40:56.374
2. F. Quartararo, (Monster Energy Yamaha MotoGP) +1.561 δλ.
3. F. Bagnaia, (Ducati Lenovo) +2.217 δλ.
4. M. Vinales, (Red Bull KTM Tech3) +3.678 δλ.
5. F. Di Giannantonio, (Pertamina Enduro VR46 Racing Team) +7.267 δλ.
6. B.Binder (Red Bull KTM Factory Racing) +8.529 δλ.
7. P. Acosta (Red Bull KTM Factory Racing) +9.764 δλ.
8. A. Ogura (Trackhouse MotoGP Team) +10.923 δλ.
9. E. Bastianini (Red Bull KTM Tech3) +15.879 δλ.
10. L. Marini (Honda HRC Castrol) +17.239 δλ.