Φωτιά άναψαν οι χρόνοι του Lorenzo στα MotoGP

Για επιστροφή στην αγωνιστική δράση μιλούν τώρα στα paddock
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/2/2020

Η χθεσινή ημέρα στην Sepang ήταν η πρώτη που ο Jorge Lorenzo καβάλησε τη σέλα της Yamaha. Τα μάτια της κλειστής κοινωνίας των MotoGP ήταν διακριτικά πάνω του, καθώς ήθελαν να δουν τι θα κάνει ο Ισπανός πολυπρωταθλητής με την M1 σε σχέση με την καταστροφική χρονιά που είχε προηγηθεί με την Honda. Κυρίως όμως ήθελαν να δουν αν ο Jorge Lorenzo είναι τόσο γρήγορος με την Yamaha που να του μπουν οι σκέψεις για επιστροφή στην ενεργό δράση, αφού ηλικιακά δεν είναι “τελειωμένος” και θα μπορούσε άνετα να έχει δύο χρόνια ακόμα ενεργή δράση στους αγώνες. Και αυτή η απορία ήταν τόσο έντονη, που έγιναν πολλές ερωτήσεις στους ανθρώπους της Yamaha, για το αν σκέπτονται να δώσουν μοτοσυκλέτα στον Lorenzo για να τρέξει ως Wild Card σε μερικούς αγώνες. Από την μεριά της η Yamaha δήλωσε πως δεν έχει στον προγραμματισμό της κάτι τέτοιο, αλλά αν προκύψει στο μέλλον τέτοια δυνατότητα ή ανάγκη για την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας, τότε δεν αποκλείει τη συμμετοχή του test rider να συμμετάσχει σε κάποιον αγώνα μέσα στο 2020. Όλα αυτά πριν ο Jorge Lorenzo καβαλήσει την M1, διότι στο τέλος της ημέρας και κάνοντας συνολικά 54 γύρους, η απορίες μετατράπηκαν σε βεβαιότητα.

Ο Lorenzo έκανε με το καλημέρα ταχύτερο χρόνο 2:00.506 με την M1, όταν στην ίδια πίστα πέρσι είχε κάνει στα χρονομετρημένα του αγώνα με την Honda 2:00.478!!!! Με άλλα λόγια, ο χρόνος που έκανε εχθές στην πρώτη του βόλτα-γνωριμίας με την M1 θα τον έβαζε στην 8η θέση της εκκίνησης στον περσινό αγώνα!!! Για να έχετε ένα σημείο αναφοράς, το ρεκόρ πίστας σε αγώνα είναι 1:59.661, το ρεκόρ στα χρονομετρημένα είναι 1:58.303 (με soft ελαστικά) και το απόλυτο ρεκόρ πίστας σε επίσημες δοκιμές είναι 1:58.239. Ο Pol Espargaro  που ήταν ταχύτερος όλων αυτές τις τρεις ημέρες δοκιμών έκανε 1:59.661. και στον περσινό αγώνα που κέρδισε η Yamaha με τον Vinales, τον ταχύτερο χρόνο τον είχε κάνει ο Rossi με 1:59.661. Από εχθές το βράδυ, όλα αυτά πυροδότησαν έναν νέο κύκλο συζητήσεων γύρο από το αγωνιστικό μέλλον του Lorenzo. Η La Gazzetta dello sport ισχυρίζεται ήδη πως θα δούμε τον Lorenzo ως Wild Card στον αγώνα της Catalunya, ενώ ο ίδιος ο Lorenzo δήλωσε πως θα είναι πολύ πιο γρήγορος τις επόμενες ημέρες μόλις… ξεπιαστεί από το καθισιό τόσων μηνών. Ακόμα και ο Marc Marquez ρωτήθηκε για το πώς σχολιάζει την ταχύτητα του Lorenzo από την πρώτη ημέρα, αλλά αρκέστηκε να πει πως η Yamaha είναι πιο εύκολη μοτοσυκλέτα από την Honda. Το μόνο σίγουρο είναι πως αν από την Παρασκευή έως το Σάββατο κάνει ίδιους χρόνους με τους υπόλοιπος αναβάτες της Yamaha και της Petronas, τα σενάρια επιστροφής του Lorenzo στην ενεργό δράση θα φουντώσουν. Τα πράγματα θα γίνουν ακόμα πιο περίπλοκα, αν ο Lorenzo είναι πιο γρήγορος από τον Rossi ή τον Vinales! Ειδικά αν είναι πιο γρήγορος από τον Rossi, τότε να είστε σίγουροι πως το σήριαλ θα πάρει άλλες διαστάσεις…    

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.