GP Qatar – Moto2 / Moto3: Καθολική επικράτηση ΚΤΜ

Το θέαμα δεν έλειψε και στις δύο κατηγορίες
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

9/3/2020

Μπορεί τα φώτα της πίστας του Losail να μην έπεσαν πάνω στις μοτοσυκλέτες των MotoGP, μιας και ο αγώνας της μεγάλης κατηγορίας ακυρώθηκε λόγω των μέτρων που παίρνει η κυβέρνηση του Qatar για την εξάπλωση του κορονωϊού, αλλά η μεσαία και η μικρή κατηγορία προσέφεραν μπόλικο θέαμα, αντισταθμίζοντας την απώλεια.

Στην Moto2, ο Tetsuta Nagashima έγραψε ιστορία, παίρνοντας την παρθενική του νίκη στα GP με την ομάδα της Red Bull KTM Ajo. Στα δοκιμαστικά πριν τον αγώνα, ο Ιάπωνας δεν είχε τα αποτελέσματα που ήθελε, αλλά κατά την διάρκεια του αγώνα πάλεψε σκληρά, κερδίζοντας διαρκώς θέσεις, ενώ ο Luca Marini που είχε τεθεί από νωρίς επικεφαλής του αγώνα, με τα μισά είχε μια δραματική κάμψη στην απόδοσή του, εξαιτίας των φθαρμένων ελαστικών, που τον οδήγησε και σε πτώση λίγο πριν το τέλος. Τρεις γύρους πριν το τέλος ο Nagashima έκανε την κίνησή του και πέρασε μπροστά από τους αντιπάλους του με ένα εξαιρετικά γρήγορο γυρολόγιο, με τους Ena Bastianini και Lorenzo Baldassarri να τον καταδιώκουν. Ο Nagashima όμως δεν άφησε περιθώρια και είδε πρώτος την καρό σημαία, κατακτώντας όχι μόνο την πρώτη του νίκη, αλλά και τον πρώτο του τερματισμό σε βάθρο. Είναι πλέον και ο πρώτος Ιάπωνας που παίρνει νίκη στην μεσαία κατηγορία, μετά τον αδικοχαμένο Shoya Tomizawa ο οποίος είχε νικήσει στον πρώτο αγώνα που έγινε ποτέ για την Moto2, πίσω στο 2010. Μάλιστα, η συγκίνησή του ήταν τέτοια, που ξέσπασε σε κλάματα στον γύρο μετά τον τερματισμό.

Πίσω από τον Nagashima τερμάτισε ο Baldassari με διαφορά 1,3 δευτερόλεπτα, αλλά η διαφορά του από τον τρίτο αναβάτη, τον Enea Bastianini, ήταν ελάχιστη. Ο Joe Roberts, o πρώτος Αμερικανός αναβάτης που ήταν κάτοχος της pole position, τερμάτισε τέταρτος σημειώνοντας μια εξαιρετική επίδοση, καθώς μέχρι τον αγώνα του Qatar δεν είχε τερματίσει ποτέ μέσα στην πρώτη δεκάδα. Πίσω του τερμάτισε ο Remi Gardner, ο Jorge Navarο και ο Marcel Schrotter (με αυτή τη σειρά), ενώ στην όγδοη θέση βρέθηκε ο Aron Canet που έκανε το ντεμπούτο του στην κατηγορία. Την πρώτη δεκάδα συμπλήρωσαν ο Xavi Vierge και ο Thomas Luthi.

Στην Moto3, ο Albert Arenas έδωσε ένα πραγματικό ρεσιτάλ οδήγησης στον τελευταίο γύρο και κατάφερε να πάρει τη νίκη από τον John McPhee. Στο, τυπικό για την κατηγορία της Moto3, φινάλε όπου ένα σμήνος αναβατών αλλάζει διαρκώς θέσεις οδηγώντας όλοι μαζί σε έναν φρενήρη ρυθμό, μια σύγκρουση στα φρένα μεταξύ των Darryn Binder και Tony Arbolino, που είχε σαν αποτέλεσμα να βγει εκτός ο Binder, σκόρπισε το γκρουπ των πρωτοπόρων κι έδωσε την ευκαιρία στον Arbolino να μπει μπροστά από τον McPhee. Ο Σκωτσέζος αναβάτης ρίσκαρε στα φρένα της τελευταίας στροφής για να ξαναπάρει την πρωτιά, αλλά ο Arbolino είχε φροντίσει να επιλέξει την σωστή γραμμή και να διατηρήσει την κατάλληλη απόσταση, για να πάρει αυτός την καρό σημαία.

Αυτή ήταν και η 100η νίκη της ΚΤΜ στα GP και η πρώτη του αυστριακού εργοστασίου στην συγκεκριμένη πίστα. Το δράμα όμως δεν περιορίστηκε στους δύο πρώτους, καθώς ο Jaume Masia πήρε ποινή λόγω υπέρβασης των ορίων της πίστας, κάτι που αυτομάτως τον έθεσε εκτός βάθρου με τον Ai Ogura να παίρνει την θέση του. Ο Masia που τερμάτισε τέταρτος, δεν ήταν ο μοναδικός αναβάτης που τιμωρήθηκε με αντίστοιχη ποινή. Οι Rodrigo, Arbolino, Fernandez και Alcoba έχασαν όλοι από μία θέση, με τον Tatsuki Suzuki να ανεβαίνει στην πέμπτη θέση και τον Alcoba την έβδομη. Ο Salac τερμάτισε όγδοος μπροστά από τον Foggia, με τον Fernandez να κλείνει την δεκάδα.

 

Αποτελέσματα Moto2
1
Tetsuta Nagashima
Red Bull KTM Ajo
(Kalex)
2
Lorenzo Baldassarri
Flexbox HP 40
(Kalex)
3
Enea Bastianini
Italtrans Racing Team
(Kalex)
4
Joe Roberts
American Racing
(Kalex)
5
Remy Gardner
Onexox TKKR SAG Team
(Kalex)
6
Jorge Navarro
Beta Tools Speed Up
(Speed Up)
7
Marcel Schrotter
Liqui Moly Intact GP
(Kalex)
8
Aron Canet
Aspar Team
(Speed Up)
9
Xavi Vierge
Petronas Sprinta Racing
(Kalex)
10
Thomas Luthi
Liqui Moly Intact GP
(Kalex)
11
Bo Bendsneyder
NTS RW Racing GP
(NTS)
12
Marco Bezzecchi
SKY Racing Team VR46
(Kalex)
13
Fabio Di Giannantonio
Beta Tools Speed Up
(Speed Up)
14
Jake Dixon
Petronas Sprinta Racing
(Kalex)
15
Stefano Manzi
MV Agusta Forward Racing
(MV Agusta)
16
Edgar Pons
Federal Oil Gresini Moto2
(Kalex)
17
Hector Garzo
Flexbox HP 40
(Kalex)
18
Nicolo Bulega
Federal Oil Gresini Moto2
(Kalex)
19
Hafizh Syahrin
Aspar Team
(Speed Up)
20
Jorge Martin
Red Bull KTM Ajo
(Kalex)
21
Simone Corsi
MV Agusta Forward Racing
(MV Agusta)
22
Andi Farid Izdihar
IDEMITSU Honda Team Asia
(Kalex)
23
Jesko Raffin
NTS RW Racing GP
(NTS)
24
Lorenzo Dalla Porta
Italtrans Racing Team
(Kalex)
25
Somkiat Chantra
IDEMITSU Honda Team Asia
(Kalex)

 

Αποτελέσματα Moto3
1
Albert Arenas
Aspar Team Gaviota
(KTM)
2
John McPhee
Petronas Sprinta Racing
(HONDA)
3
Ai Ogura
Honda Team Asia
(HONDA)
4
Jaume Masia
Leopard Racing
(HONDA)
5
Tatsuki Suzuki
SIC58 Squadra Corse
(HONDA)
6
Gabriel Rodrigo
Kömmerling Gresini Moto3
(HONDA)
7
Jeremy Alcoba
Kömmerling Gresini Moto3
(HONDA)
8
Filip Salac
Rivacold Snipers Team
(HONDA)
9
Dennis Foggia
Leopard Racing
(HONDA)
10
Raul Fernandez
Red Bull KTM Ajo
(KTM)
11
Sergio Garcia
Estrella Galicia 0,0
(HONDA)
12
Deniz Öncü
Red Bull KTM Tech 3
(KTM)
13
Alonso Lopez
Sterilgarda Max Racing Team
(HUSQVARNA)
14
Kaito Toba
Red Bull KTM Ajo
(KTM)
15
Tony Arbolino
Rivacold Snipers Team
(HONDA)
16
Andrea Migno
SKY Racing Team VR46
(KTM)
17
Romano Fenati
Sterilgarda Max Racing Team
(HUSQVARNA)
18
Yuki Kunii
Honda Team Asia
(HONDA)
19
Ayumu Sasaki
Red Bull KTM Tech 3
(KTM)
20
Ryusei Yamanaka
Estrella Galicia 0,0
(HONDA)
21
Carlos Tatay
Reale Avintia Racing
(KTM)
22
Stefano Nepa
Aspar Team Gaviota
(KTM)
23
Davide Pizzoli
BOE Skull Rider Facile Energy
(KTM)
24
Riccardo Rossi
BOE Skull Rider Facile Energy
(KTM)
25
Jason Dupasquier
CarXpert PruestelGP
(KTM)
26
Khairul Idham Pawi
Petronas Sprinta Racing
(HONDA)
27
Maximilian Kofler
CIP Green Power
(KTM)
28
Celestino Vietti
SKY Racing Team VR46
(KTM)
29
Dirk Geiger
CarXpert PruestelGP
(KTM)

 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.