GP Ταϊλάνδης - Η προεπισκόπηση της Michelin

Πολύ σκληρός ασφαλτοτάπητας που αναπτύσσει μεγάλη θερμοκρασία στα ελαστικά
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/9/2022

Η ομάδα της Michelin Motorsport και οι υπόλοιπες ομάδες MotoGP κατευθύνονται προς τη διεθνή πίστα Chang στο Buriram της Ταϊλάνδης για τον τελευταίο από τους τρεις διαδοχικούς αγώνες MotoGP, μετά τους αγώνες των Aragon και Motegi.

Ακολουθεί η προεπισκοπιση της Michelin για το Grand Prix OR Thailand:

“Η συγκεκριμένη πίστα βρίσκεται στην περιοχή Isan στη βορειοανατολική Ταϊλάνδη, περίπου 480 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της χώρας, την Μπανγκόκ. Όσο αφορά στις καιρικές συνθήκες,  αυτή η εποχή χαρακτηρίζεται ως κρύα για τα δεδομένα της χώρας, με τη μέση θερμοκρασία να φθάνει πάνω από τους 30ο Κελσίου, συνθήκες όχι τόσο κρύες αν τις συγκρίνουμε με άλλες χώρες στο ημερολόγιο των αγώνων MotoGP.

Το αγώνας OR Thailand GP θα είναι ο 17ος αγώνας για τη σεζόν 2022 και αυτή είναι η πρώτη επίσκεψη στο Buriram για το MotoGP από το 2019, λόγω της πανδημίας. Ως πρόδρομος των δύο τελευταίων αγώνων σε Ασία-Ειρηνικό, στην Αυστραλία και τη Μαλαισία, όλοι πρέπει να εργαστούν εντατικά για τους συγκεκριμένους αγώνες,  λόγω της μεταφοράς του εξοπλισμού από τη μία χώρα στην άλλη. Η Michelin έχει φροντίσει, ώστε η μεταφορά των ελαστικών της, μέσω ακτοπλοϊκών και αεροπορικών συγκοινωνιών, να γίνει μέσα σε ειδικά κατασκευασμένα κοντέινερ που έχουν ελεγχόμενη θερμοκρασία με στόχο να φθάσουν στην κάθε μία από τις πίστες σε ιδανική κατάσταση για χρήση για τους αγώνες του Σαββατοκύριακου.

Η συγκεκριμένη πίστα έχει μήκος 4.554χλμ  και διακρίνεται για την ιδιαίτερη τεχνική της σχεδίαση λόγω των στροφών της, με πέντε αριστερές και επτά δεξιές στροφές. Διαθέτει δυο κύριες ευθείες, η μεγαλύτερη από τις οποίες είναι 1 χλμ. Οι σύγχρονες εγκαταστάσεις της πίστας έχουν χωρητικότητα 100.000 θεατών  και παρέχουν φανταστικές ευκαιρίες θέασης.

Λόγω των υψηλών θερμοκρασιών και ταχυτήτων, η συγκεκριμένη πίστα απαιτεί ένα ειδικά σχεδιασμένο πίσω τροχό για τη σωστή διαχείριση της θερμοκρασίας που αναπτύσσεται. Για το λόγο αυτό διαθέτουμε ένα διαφορετικό σκελετό από όλα τα πίσω ελαστικά που σχεδιάζονται για τις υπόλοιπες πίστες, με εξαίρεση την πίστα του Spielberg στην Αυστρία. Οι δύο συγκεκριμένες πίστες φέρουν παρόμοια χαρακτηριστικά στη σχεδίασή τους και απαιτούν ειδικά ελαστικά. Κατά συνέπεια, χρησιμοποιούμε αυτή την ειδική κατασκευή σκελετού για να διαχειριστούμε σωστά τη θερμοκρασία που αναπτύσσεται, ώστε οι αναβάτες να έχουν τη μέγιστη σταθερότητα και ακρίβεια. Τα μαλακά και μεσαία μείγματα γόμας των ελαστικών MICHELIN Power Slicks για τον πίσω τροχό θα είναι ασύμμετρης σχεδίασης με σκληρότερο μείγμα γόμας στο δεξί τμήμα πέλματος σε αντίθεση με το πίσω σκληρό μείγμα γόμας που θα είναι συμμετρικής σχεδίασης. Τα πίσω ελαστικά συνοδεύονται από τα ελαστικά MICHELIN Power Slick για τον μπροστινό τροχό που είναι συμμετρικής σχεδίασης και θα είναι διαθέσιμα σε μαλακό, μεσαίο και σκληρό μείγμα γόμας. Όλα τα μείγματα έχουν επιλεχθεί με βάση τα δεδομένα  που είχαν συλλεχθεί και αναλυθεί από τον αγώνα της περσινής χρονιάς καθώς επίσης από τις χειμερινές δοκιμές.

Από τα τέλη Αυγούστου μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου, το φαινόμενο βροχοπτώσεων στην περιοχή είναι αρκετά έντονο, συνεπώς θα υπάρχουν διαθέσιμα τα ελαστικά MICHELIN Power Rain με στόχο να τονώσουν την εμπιστοσύνη των οδηγών για να μπορέσουν να πιέσουν τα όρια τους σε περίπτωση βροχής. Θα είναι διαθέσιμα σε μαλακό και μεσαίο μείγμα γόμας και για τους δύο τροχούς, τα δε πίσω ελαστικά θα είναι ασύμμετρης σχεδίασης με σκληρότερο μείγμα γόμας στο δεξί τμήμα πέλματος για να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις των δεξιών στροφών της πίστας.

Ο Piero Taramasso – Διευθυντής Michelin Two Wheel Motorsport, δήλωσε: «Αυτή είναι η τέταρτη επίσκεψή μας στο Buriram, συμπεριλαμβανομένης μιας δοκιμής, επομένως έχουμε συγκεντρώσει κάποια καλά δεδομένα σχετικά με το τι απαιτείται από την γκάμα των ελαστικών μας. Ωστόσο, με τόσο μεγάλο κενό από την τελευταία μας επίσκεψη το 2019, θα είναι ενδιαφέρον να δούμε αν τα επίπεδα πρόσφυσης της ασφάλτου έχουν αλλάξει καθόλου. Ως αποτέλεσμα, η ομάδα μου και όλες οι ομάδες του MotoGP, αναμφίβολα θα περιμένουν με ανυπομονησία τις πρώτες ελεύθερες δοκιμές του Σαββατοκύριακου. Όπως έχω αναφερθεί πολλές φορές στο παρελθόν, η  συγκεκριμένη πίστα είναι πολύ σκληρή και αναπτύσσει αρκετή θερμοκρασία στα ελαστικά. Για το λόγο αυτό, έχουμε σχεδιάσει ένα κατάλληλο σκελετό –που το χρησιμοποιούμε και στην Αυστρία- για να ανταπεξέλθουμε σε αυτές τις συνθήκες.  Τα προηγούμενα χρόνια, η προσέλευση των επισκεπτών  ήταν μεγάλη από τότε που έφτασε το MotoGP στην πίστα του Buriram το 2018 και οι ντόπιοι οπαδοί είναι εξαιρετικά παθιασμένοι. Είμαι βέβαιος ότι θα είναι το ίδιο και φέτος, ειδικά μετά το διάλειμμα και είμαστε αποφασισμένοι για άλλη μία φορά να παίξουμε το δικό μας ρόλο ώστε να δώσουμε ένα συναρπαστικό αγώνα σε όλους».

Η έναρξη των αγώνων θα γίνει την Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου με τα δυο σκέλη των ελεύθερων δοκιμών. Περισσότερες δοκιμές θα διεξαχθούν την επόμενη ημέρα πριν ξεκινήσουν οι κατατακτήριες του απογεύματος που θα καθορίσουν τη θέση των αναβατών στη σχάρα της εκκίνησης. Τα φώτα για την  εκκίνηση του αγώνα των 26 γύρων θα σβήσουν στις 14:00 το μεσημέρι (τοπική ώρα) την Κυριακή 2  Οκτωβρίου.”

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.