GP Ταϊλάνδης - Η προεπισκόπηση της Michelin

Πολύ σκληρός ασφαλτοτάπητας που αναπτύσσει μεγάλη θερμοκρασία στα ελαστικά
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/9/2022

Η ομάδα της Michelin Motorsport και οι υπόλοιπες ομάδες MotoGP κατευθύνονται προς τη διεθνή πίστα Chang στο Buriram της Ταϊλάνδης για τον τελευταίο από τους τρεις διαδοχικούς αγώνες MotoGP, μετά τους αγώνες των Aragon και Motegi.

Ακολουθεί η προεπισκοπιση της Michelin για το Grand Prix OR Thailand:

“Η συγκεκριμένη πίστα βρίσκεται στην περιοχή Isan στη βορειοανατολική Ταϊλάνδη, περίπου 480 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της χώρας, την Μπανγκόκ. Όσο αφορά στις καιρικές συνθήκες,  αυτή η εποχή χαρακτηρίζεται ως κρύα για τα δεδομένα της χώρας, με τη μέση θερμοκρασία να φθάνει πάνω από τους 30ο Κελσίου, συνθήκες όχι τόσο κρύες αν τις συγκρίνουμε με άλλες χώρες στο ημερολόγιο των αγώνων MotoGP.

Το αγώνας OR Thailand GP θα είναι ο 17ος αγώνας για τη σεζόν 2022 και αυτή είναι η πρώτη επίσκεψη στο Buriram για το MotoGP από το 2019, λόγω της πανδημίας. Ως πρόδρομος των δύο τελευταίων αγώνων σε Ασία-Ειρηνικό, στην Αυστραλία και τη Μαλαισία, όλοι πρέπει να εργαστούν εντατικά για τους συγκεκριμένους αγώνες,  λόγω της μεταφοράς του εξοπλισμού από τη μία χώρα στην άλλη. Η Michelin έχει φροντίσει, ώστε η μεταφορά των ελαστικών της, μέσω ακτοπλοϊκών και αεροπορικών συγκοινωνιών, να γίνει μέσα σε ειδικά κατασκευασμένα κοντέινερ που έχουν ελεγχόμενη θερμοκρασία με στόχο να φθάσουν στην κάθε μία από τις πίστες σε ιδανική κατάσταση για χρήση για τους αγώνες του Σαββατοκύριακου.

Η συγκεκριμένη πίστα έχει μήκος 4.554χλμ  και διακρίνεται για την ιδιαίτερη τεχνική της σχεδίαση λόγω των στροφών της, με πέντε αριστερές και επτά δεξιές στροφές. Διαθέτει δυο κύριες ευθείες, η μεγαλύτερη από τις οποίες είναι 1 χλμ. Οι σύγχρονες εγκαταστάσεις της πίστας έχουν χωρητικότητα 100.000 θεατών  και παρέχουν φανταστικές ευκαιρίες θέασης.

Λόγω των υψηλών θερμοκρασιών και ταχυτήτων, η συγκεκριμένη πίστα απαιτεί ένα ειδικά σχεδιασμένο πίσω τροχό για τη σωστή διαχείριση της θερμοκρασίας που αναπτύσσεται. Για το λόγο αυτό διαθέτουμε ένα διαφορετικό σκελετό από όλα τα πίσω ελαστικά που σχεδιάζονται για τις υπόλοιπες πίστες, με εξαίρεση την πίστα του Spielberg στην Αυστρία. Οι δύο συγκεκριμένες πίστες φέρουν παρόμοια χαρακτηριστικά στη σχεδίασή τους και απαιτούν ειδικά ελαστικά. Κατά συνέπεια, χρησιμοποιούμε αυτή την ειδική κατασκευή σκελετού για να διαχειριστούμε σωστά τη θερμοκρασία που αναπτύσσεται, ώστε οι αναβάτες να έχουν τη μέγιστη σταθερότητα και ακρίβεια. Τα μαλακά και μεσαία μείγματα γόμας των ελαστικών MICHELIN Power Slicks για τον πίσω τροχό θα είναι ασύμμετρης σχεδίασης με σκληρότερο μείγμα γόμας στο δεξί τμήμα πέλματος σε αντίθεση με το πίσω σκληρό μείγμα γόμας που θα είναι συμμετρικής σχεδίασης. Τα πίσω ελαστικά συνοδεύονται από τα ελαστικά MICHELIN Power Slick για τον μπροστινό τροχό που είναι συμμετρικής σχεδίασης και θα είναι διαθέσιμα σε μαλακό, μεσαίο και σκληρό μείγμα γόμας. Όλα τα μείγματα έχουν επιλεχθεί με βάση τα δεδομένα  που είχαν συλλεχθεί και αναλυθεί από τον αγώνα της περσινής χρονιάς καθώς επίσης από τις χειμερινές δοκιμές.

Από τα τέλη Αυγούστου μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου, το φαινόμενο βροχοπτώσεων στην περιοχή είναι αρκετά έντονο, συνεπώς θα υπάρχουν διαθέσιμα τα ελαστικά MICHELIN Power Rain με στόχο να τονώσουν την εμπιστοσύνη των οδηγών για να μπορέσουν να πιέσουν τα όρια τους σε περίπτωση βροχής. Θα είναι διαθέσιμα σε μαλακό και μεσαίο μείγμα γόμας και για τους δύο τροχούς, τα δε πίσω ελαστικά θα είναι ασύμμετρης σχεδίασης με σκληρότερο μείγμα γόμας στο δεξί τμήμα πέλματος για να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις των δεξιών στροφών της πίστας.

Ο Piero Taramasso – Διευθυντής Michelin Two Wheel Motorsport, δήλωσε: «Αυτή είναι η τέταρτη επίσκεψή μας στο Buriram, συμπεριλαμβανομένης μιας δοκιμής, επομένως έχουμε συγκεντρώσει κάποια καλά δεδομένα σχετικά με το τι απαιτείται από την γκάμα των ελαστικών μας. Ωστόσο, με τόσο μεγάλο κενό από την τελευταία μας επίσκεψη το 2019, θα είναι ενδιαφέρον να δούμε αν τα επίπεδα πρόσφυσης της ασφάλτου έχουν αλλάξει καθόλου. Ως αποτέλεσμα, η ομάδα μου και όλες οι ομάδες του MotoGP, αναμφίβολα θα περιμένουν με ανυπομονησία τις πρώτες ελεύθερες δοκιμές του Σαββατοκύριακου. Όπως έχω αναφερθεί πολλές φορές στο παρελθόν, η  συγκεκριμένη πίστα είναι πολύ σκληρή και αναπτύσσει αρκετή θερμοκρασία στα ελαστικά. Για το λόγο αυτό, έχουμε σχεδιάσει ένα κατάλληλο σκελετό –που το χρησιμοποιούμε και στην Αυστρία- για να ανταπεξέλθουμε σε αυτές τις συνθήκες.  Τα προηγούμενα χρόνια, η προσέλευση των επισκεπτών  ήταν μεγάλη από τότε που έφτασε το MotoGP στην πίστα του Buriram το 2018 και οι ντόπιοι οπαδοί είναι εξαιρετικά παθιασμένοι. Είμαι βέβαιος ότι θα είναι το ίδιο και φέτος, ειδικά μετά το διάλειμμα και είμαστε αποφασισμένοι για άλλη μία φορά να παίξουμε το δικό μας ρόλο ώστε να δώσουμε ένα συναρπαστικό αγώνα σε όλους».

Η έναρξη των αγώνων θα γίνει την Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου με τα δυο σκέλη των ελεύθερων δοκιμών. Περισσότερες δοκιμές θα διεξαχθούν την επόμενη ημέρα πριν ξεκινήσουν οι κατατακτήριες του απογεύματος που θα καθορίσουν τη θέση των αναβατών στη σχάρα της εκκίνησης. Τα φώτα για την  εκκίνηση του αγώνα των 26 γύρων θα σβήσουν στις 14:00 το μεσημέρι (τοπική ώρα) την Κυριακή 2  Οκτωβρίου.”

MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC

Ο χαμένος κρίκος σε μία ανοικτή αλυσίδα
MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/8/2024

Ο Nakagami έχει ήδη μπει στον νέο του ρόλο από τώρα, καθώς έδωσε την δική του εξήγηση για την στιγμή που η Honda πήρε τον κατήφορο. Ταυτόχρονα φάνηκε πως το πλάνο του HRC να ενδυναμώσει την ομάδα δοκιμών στην Ιαπωνία με έναν αναβάτη που έχει πολύ μεγάλη εμπειρία στην αγωνιστική ομάδα που εδρεύει στην Ευρώπη, θα γεφυρώσει ένα χάσμα που αυτή την στιγμή δημιουργεί τεράστια προβλήματα.

Αρχικά να θυμίσουμε πως έχει ανακοινωθεί εδώ, η απόφαση του Nakagami να σταματήσει την αγωνιστική του καριέρα και να γίνει δοκιμαστής του HRC, αφήνοντας την θέση ανοικτή για τον Somkiat Chantra, τον πρώτο Ταϊλανδό που θα ανέβει στην μεγάλη κατηγορία. Όπως γράφαμε και στο άρθρο από την στιγμή που χάθηκε η ευκαιρία του Ai Ogura που επέλεξε την Aprilia, δεν γινόταν για την Honda να ανεβάσει κάποιον άλλο στην δεύτερη σέλα της LCR καθώς αυτή καλύπτεται από την Idemitsu και αφορά αποκλειστικά Ασιάτη αναβάτη.

Από την επόμενη σεζόν ο Nakagami θα βοηθά τον Chantra να προσαρμοστεί στη μεγάλη κατηγορία και ταυτόχρονα θα έχει ενεργό ρόλο μέσα στο HRC με την έδρα του να είναι στην Ιαπωνία. Θα ταξιδεύει συχνά και θα βρίσκεται στην παλιά ομάδα, ενώ όπως έχουμε ήδη γράψει θα στοχεύει σε wildcart συμμετοχές, πάντα με στόχο μεγαλύτερες ευκαιρίες δοκιμών.

Εδώ τώρα είναι που το HRC θα έχει την ευκαιρία να κάνει κάτι νέο. Μπορεί να είναι αδιανόητο όμως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν οι εταιρείες αυτού του μεγέθους και αντίστοιχα τα πολυμελή αγωνιστικά τμήματα, είναι η λιγότερο άμεση επικοινωνία έως και η παντελής έλλειψή της. Συμβαίνει σε όλους, όχι μόνο στη Honda και έχω παραδείγματα που αυτό επηρεάζει την κατασκευή των μοτοσυκλετών που καταλήγουν σε εμάς, καθώς και την εξέλιξή τους. Θέλω να επεκταθώ στην αναγνώριση του προβλήματος που ανέφερε ο Nakagami πως θέλει να λύσει, καθώς αντιλαμβάνομαι πως το ευρύ κοινό δεν μπορεί να διανοηθεί ότι ένα μάτσο μηχανολόγοι-μηχανικοί στην Ιαπωνία δεν μιλάνε με τους αναβάτες και τους μηχανικούς στα MotoGP για να φτιάξει άμεσα ο ένας, εκείνο που θέλει ο άλλος. Μου περιέγραφε με μία δόση κομπασμού, ο υπεύθυνος εξέλιξης της BMW Motorrad, πριν από μία ντουζίνα χρόνια μέσα στις εγκαταστάσεις της BMW Motorrad που μόλις είχαν παραλάβει από την αποχώρηση της ομάδας της F1, το πώς κατάφερε να πάρει τεχνολογία από την αγωνιστική ομάδα του αυτοκινήτου για να κατασκευάσει τον ενιαίο εξακύλινδρο στρόφαλο για τον νέο κινητήρα τότε κινητήρα της σειράς Κ. Ήταν δηλαδή κατόρθωμα, όχι κάτι δεδομένο. Ο υπεύθυνος εξέλιξης των WR της Yamaha που στην συνέχεια ανέλαβε το νέο On-Off, μου είχε αναλύσει τον κόπο του να δημιουργήσει ένα πρωτόκολλο συνεργασίας της ομάδας που είχαν στο Rally Dakar με το τμήμα σχεδιασμού στην πορεία για την δημιουργιά του T7 που μετέπειτα έγινε το Yamaha Tenere, το οποίο είχε ξεκινήσει για κάτι σαν Tracer7 και άλλαξε στην πορεία. Όσο περίεργο και αν ακούγεται, δεν υπήρχε πρωτόκολλο επικοινωνίας μέχρι εκείνη την στιγμή. Τώρα δεν υπάρχει και ομάδα της Yamaha στο Dakar, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία. Στα MotoGP αυτό το πρόβλημα το έλυσε για την Ducati ο Dall’Igna ενώ αντίστοιχα στην KTM ο Pedrosa. Να σημειωθεί πως η KTM έχει μία ξεχωριστή δομή με ενδιάμεση θέση εργασίας που επιτρέπει στον οποιοδήποτε, από οποιοδήποτε τμήμα να έρθει σε άμεση επαφή με τους αναβάτες, οποιαδήποτε στιγμή. Κι εκεί όμως χρειαζόταν κάποιος με εμπειρία στις πίστες των MotoGP για να βοηθήσει την επικοινωνία αγωνιζόμενων-μηχανολόγων, ακόμη και σε αυτό το επίπεδο. Η Honda είναι κρίμα που έχασε τον Pedrosa από αναβάτη εξέλιξης καθώς μιλάμε για έναν από τους καλύτερους αναβάτες στην ιστορία, ταυτόχρονα όμως ούτε εκείνος θα ήταν σε θέση να κάνει ακριβώς αυτό για το οποίο ήδη προετοιμάζεται ο Nakagami.

Η γλώσσα δεν είναι το πρόβλημα, τουλάχιστον όχι σε αυτό το επίπεδο επαγγελματισμού. Το κενό επικοινωνίας βρίσκεται στην κατανόηση της θέσης που έχει ο καθένας, της χάραξης συνισταμένης πορείας και της σύμπνοιας σε κοινό στόχο. Διαφορετικά εκείνοι που είναι επιφορτισμένοι με την εξέλιξη του κινητήρα, τραβούν το δικό τους δρόμο που μπορεί να οδηγεί εκείνους που ψάχνουν την πρόσφυση στον πίσω τροχό από την πλευρά αναρτήσεων και φρένων, ακόμη πιο μακριά από τον δικό τους σκοπό.

Με δηλώσεις του στον Τύπο ο Nakagami εξηγεί τα παραπάνω, φανερώνοντας την χρονική στιγμή που ξεκίνησε το πρόβλημα στην Honda αποδεικνύοντας ταυτόχρονα την βαθιά γνώση που έχει ως ένας από τους ανθρώπους με βρίσκεται εκεί από τότε που η Honda ήταν ανταγωνιστική, μέχρι το σήμερα που πασχίζει για την δεκάδα.

Τοποθέτησε τον κατήφορο της Honda στις αλλαγές που εμείς είδαμε το 2022, όταν άλλαξαν τελείως την RC213V προσπαθώντας να βρουν πρόσφυση στον πίσω τροχό καθώς η μοτοσυκλέτα δούλευε μονάχα όταν ο εμπρός βρισκόταν ακριβώς στο όριο, εξηγώντας εν μέρη και τις ριψοκίνδυνες επιλογές του Marquez. Κατέληξαν όμως να έχουν μία μοτοσυκλέτα με χειρότερη ισορροπία πρόσφυσης εμπρός και πίσω, χάνοντας μάλιστα και δύναμη. Κανείς δεν συνεργαζόταν σωστά, είπε ο Nakagami, καθένας έπραττε το δικό του κάνοντας βήματα μπροστά, την ίδια στιγμή που η Ducati έκανε βήματα εμπρός στον τομέα των αεροδυναμικών βοηθημάτων, του ελέγχου της γεωμετρίας με αυξομείωση της διαδρομής των αναρτήσεων και τόσα άλλα που άνοιξαν τέρμα την ψαλίδα μεταξύ τους. «και όσο άνοιγε η ψαλίδα, τόσο βρισκόμασταν σε σύγχυση και δεν μπορούσαμε να φέρουμε στην πίστα μία ισορροπημένη μοτοσυκλέτα» εξήγησε ο Taka, «οπότε ναι, ο κατήφορος ξεκίνησε το 2022».

Ένας βασικός λόγος που το HRC έχασε αυτό τον κρίκο στην αλυσίδα επικοινωνίας μεταξύ paddock και Ιαπωνίας, μπορεί να αναζητηθεί στο κύμα των αλλαγών της καθημερινότητας που είχε φέρει το προηγούμενο διάστημα η πανδημία και είχε αντιμετωπιστεί με διαφορετικούς ρυθμούς εδώ στην Ευρώπη και εκεί στην Ιαπωνία. Σε κάθε περίπτωση ο Nakagami φαίνεται ισορροπημένος και αποφασισμένος να έχει ενεργό ρόλο στην μετάλλαξη των διαδικασιών. Δεν θα έχει όμως την εξουσία να κάνει αλλαγές, μονάχα να προτείνει, οπότε μένει να δούμε αν τις απόψεις του τις συμμερίζονται και άλλοι μέσα στο HRC, πραγματοποιώντας τις αλλαγές που χρειάζονται για να γίνει η Honda πιο ανταγωνιστική από τώρα και όχι απλά να περιμένει την μεγάλη αλλαγή του 2027. Καθώς η ψαλίδα δεν θα κλείσει μόνο με την αλλαγή κυβισμού και νέα μοτοσυκλέτα, αν η επικοινωνία και η συνεννόηση εξακολουθούν να αποτελούν προβλήματα.

Ετικέτες