MotoGP Honda: Τέλος καριέρας για Nakagami! Ο Chantra ο πρώτος Ταϊλανδός στην μεγάλη κατηγορία!

Χωρίς πολλές επιλογές η LCR
MotoGP Honda: Τέλος καριέρας για Nakagami! Ο Chantra ο πρώτος Ταϊλανδός στην μεγάλη κατηγορία!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/8/2024

Την ευκαιρία να αποδείξει τις ικανότητές του και να διαψεύσει κάθε πρόγνωση θα έχει πλέον ο Somkiat Chantra που αντικαθιστά πλέον τον Nakagami. Κι αυτό γιατί η είδηση πως η Honda έχασε μία μεγάλη ευκαιρία με τον Ai Ogura, ενός εξαιρετικού Ιάπωνα αναβάτη που κάνει την μετάβαση στην Aprilia, μένοντας χωρίς αντικαταστάτη για τον Nakagami, είχε προκαλέσει αντιδράσεις του κοινού στις αρχές Αυγούστου όταν ήταν και η πρώτη φορά ακούστηκε το όνομα του Chantra.

Παραδοσιακά η Honda θέλει να έχει έναν αναβάτη από την Ιαπωνία, είναι κανόνας που τον κρατά πολλά χρόνια και ο βασικός λόγος που παρέμενε ο Nakagami στην ενεργό δράση από το 2018, φτάνοντας βέβαια τις τελευταίες σεζόν να είναι η γρηγορότερη Honda σε πολυάριθμους αγώνες.

Το λογικό για την LCR θα ήταν να παλέψει για να κερδίσει τον Ai Ogura συνεχίζοντας έτσι να έχει έναν αξιόλογο Ιάπωνα αναβάτη, με την διαφορά πως ο Ogura θέλει να έχει μία ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα γνωρίζοντας πως μπορεί να κάνει την διαφορά. Οπότε το χτύπημα για την Honda είναι διπλό.

Σε κάθε περίπτωση η ασιατική καταγωγή του αναβάτη είναι σημαντική, μην ξεχνάμε πως το «Satu Hati» που υπάρχει στις MotoGP μοτοσυκλέτες της Honda από την Ινδονησία και σημαίνει One Heart, έχει μπει εκεί προς τιμή της τεράστιας αγοράς και της αγάπης που τρέφουν οι Ινδονήσιοι στην Honda. Ελάχιστα πιο μακριά στο χάρτη σε μία χώρα που η Honda όχι μόνο διατηρεί εργοστάσιο αλλά προμηθεύει από εκεί όλες τις αγορές με συγκεκριμένα μοντέλα και η αγάπη που εισπράττει από το κοινό είναι τεράστια. Στην Ταϊλάνδη παράγονται τα δικύλινδρα αλλά και τετρακύλινδρα της οικογένειας CB, από φέτος και NX, με την Honda να έχει μεγάλο μερίδιο αγοράς.

Οπότε η επιλογή της να δώσει την ευκαιρία στον Chantra πρέπει να αναζητηθεί προς εκείνη την κατεύθυνση και όχι ως προτίμηση έναντι του Ai Ogura ο οποίος προβλέπεται να είναι ένας από τους νέους αναβάτες που θα κάνουν την διαφορά από την επόμενη σεζόν.

Ο Ταϊλανδός ωστόσο δεν τα έχει πάει άσχημα στην Moto2, είναι στην 10η θέση και έχει φτάσει έως και την 6η σημειώνοντας πέρσι και την πρώτη του νίκη μέσα στο σπίτι της Honda, στο Motegi. Συνήθως βέβαια ευκαιρίες για τα MotoGP δίνονται στους κορυφαίους της Moto2.

Σε κάθε περίπτωση είναι 25 ετών και ενθουσιασμένος που του δίνεται η ευκαιρία να πραγματοποιήσει το όνειρό του. Στόχος του για την πρώτη χρονιά είναι να μάθει όσα περισσότερα μπορεί, πιέζοντας τον εαυτό του σε νέα όρια.

Ο Nakagami από την άλλη πλευρά έχει καταφέρει σε 8 σεζόν στα MotoGP να πάρει μία Pole Position στο Aragon το 2020 και κουβαλά την εμπειρία τριψήφιου αριθμού εκκινήσεων σε αγώνες MotoGP. Αυτή την εμπειρία θα θέσει τώρα στην διάθεση του HRC καθώς από το 2025 θα είναι αναβάτης εξέλιξης και δεν αποκλείεται να τον δούμε ξανά στο μέλλον μέσα σε αγώνα, ως wildcart συμμετοχή.

Ετικέτες

MotoGP: Η Pirelli διατηρεί τον αμφιλεγόμενο κανονισμό για πιέσεις ελαστικών - Πότε και γιατί μπορεί να αλλάξει

Ο κανονισμός που κόστισε τον Joan Mir το μοναδικό του φετινό βάθρο ως τώρα δεν πρόκειται να αλλάξει το 2027
Pirelli
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/8/2026

Είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς κανόνες του MotoGP και εντάχθηκε στη “νομοθεσία” της μεγάλης κατηγορίας τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για κανονισμό που προβλέπει πως τα λάστιχα της μοτοσυκλέτας πρέπει να διατηρούνται σε πίεση πάνω από 1.80 bar (26,1 psi) το μπροστινό και 1.68 (24,4) το πίσω για το 60% των γύρων ενός κανονικού αγώνα ή για το 30% του sprint race. Παραβίαση αυτής της διάταξης μεταφράζεται σε ποινή 16 δευτερολέπτων για τον πλήρη αγώνα και 8 για τον σύντομο.

Αυτό ακριβώς έπαθε ο Mir στο Grand Prix της Καταλονίας πριν μερικούς μήνες, όταν τερμάτισε δεύτερος – στη μοναδική του εμφάνιση σε βάθρο φέτος – στη μάχη της Κυριακής, αλλά εκ των υστέρων (και αφότου είχε τιμήσει το Prosecco του στο βάθρο) τιμωρήθηκε με 16 επιπλέον δευτερόλεπτα λόγω παράβασης του κανονισμού αυτού και τελικώς κατατάχθηκε 13ος στον αγώνα! Κάτι ανάλογο είχε πάθει πέρυσι και ο Maverick Vinales, σε αγώνα που είχε τερματίσει επίσης δεύτερος.

Η αλλαγή προμηθευτή ελαστικών στη μεγάλη κατηγορία γέννησε την απορία αν ο κανονισμός αυτός θα συνεχίσει και το 2027 ή αν αφορούσε συγκεκριμένα τα ελαστικά της Michelin. Έτσι τέθηκε το ερώτημα στον Giorgio Barbier, αγωνιστικό διευθυντή της Pirelli, προκειμένου να διερευνηθεί η σκέψη των Ιταλών επί του κανονισμού αυτού ενόψει της ερχόμενης χρονιάς.

Giorgio Barbier

"Πρέπει να έχουμε μεγάλο σεβασμό προς τον τρέχοντα προμηθευτή του MotoGP (Michelin). Αν μετά από 11 χρόνια έχει θεσπίσει αυτόν τον κανόνα σε συνεργασία με τη Dorna, είναι γιατί πιστεύει πως το να τρέχει κανείς με πολύ χαμηλές πιέσεις μπορεί να συνιστά κίνδυνο και δεν μπορώ να ισχυριστώ πως τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζω ακόμη αρκετά καλά τα αγωνιστικά του MotoGP.

"Από πού προέρχεται η υπερθέρμανση των μπροστινών ελαστικών; Πιθανότατα από την αεροδυναμική, τους ανθρακονημάτινους δίσκους, όταν έχουμε πολλές μοτοσυκλέτες να κρύβονται στο slipstream με την αεροδυναμική να θερμαίνει πολύ το μπροστινό λάστιχο του αναβάτη που είναι πίσω.

“Αυτή είναι μια κατάσταση που δεν έχουμε στα Superbikes, ούτε στη Moto2, έτσι δεν μπορώ να ισχυριστώ πως η Pirelli δεν αντιμετωπίζει καθόλου τέτοιο πρόβλημα.

"Είναι σαφές πως έχουμε διαφορετική κατασκευή, άλλα υλικά και θερμοκρασίες λειτουργίας και δεν πιστεύω πως ένα Pirelli θα δουλεύει καλύτερα στα 1.4 bar από όσο στα 2.0. Γι’ αυτό εκτιμώ πως δεν θα έχουμε το ίδιο πρόβλημα.

"Αν όμως λάβουμε υπόψη ποιες είναι οι σωστές πιέσεις για τα Pirelli, θα πρέπει να δούμε στην πράξη αν θα συνιστά πρόβλημα όταν πέφτουμε κάτω από αυτό το εύρος. Έτσι προς το παρόν θα κρατήσουμε τον κανόνα ως έχει, ελπίζοντας να μη χρειαστεί ποτέ να τον εφαρμόσουμε. Στη συνέχεια θα αποφασίσουμε αν χρειάζεται να τον τροποποιήσουμε ή να τον καταργήσουμε."

"Υπάρχει πάντως ένα δεδομένο που παρατηρώ: ο τρέχων προμηθευτής ελαστικών έχει μεγάλη ευαισθησία στις μεταβολές πίεσης. Όταν περάσει ένα συγκεκριμένο όριο, προκύπτει μεγάλος κίνδυνος.

"Στα δικά μας λάστιχα έχουμε σχετικά μεγάλο λειτουργικό εύρος πίεσης και ο κάθε κατασκευαστής μπορεί να επιλέξει. Η συμπεριφορά των ελαστικών μας δεν αλλάζει τόσο δραματικά με τις μεταβολές στην πίεση.

“Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να βλέπουμε αναβάτες να στερούνται το μετάλλιό τους μια ώρα αφότου το έχουν πανηγυρίσει στο βάθρο.”