Honda: 60 χρόνια στους αγώνες

25 χρόνια συνεργασία με την Repsol
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/7/2019

Μπορεί ο όγδοος γύρος του πρωταθλήματος με τον αγώνα του TT Assen να μην είχε νικητή τον Marquez, αλλά τον Vinales της Yamaha, όμως για τη Honda είχε ιδιαίτερη σημασία καθώς σηματοδοτούσε την 60η επέτειό της εμπλοκής της στους αγώνες. Η πρώτη της συμμετοχή ήταν πίσω στο 1959, στη Ultra-Lightweight κατηγορία των 125cc του Isle Of Man, που πραγματοποιήθηκε στις 3 Ιουνίου εκείνης της χρονιάς.

Για να γιορτάσει την επέτειό της, η Honda έκανε μια εκδήλωση πριν τον αγώνα του Assen. Σε αυτή παρευρέθηκαν πολλά γνωστά ονόματα του σπορ, που έχουν συνεργαστεί στο παρελθόν με τη Honda όπως οι θρυλικοί Mick Doohan, Freddie Spencer και ο Kunimitsu Takahashi που είναι ο πρώτος Ιάπωνας που κέρδισε έναν αγώνα GP με αυτή, αλλά και ο Marc Marquez. Παρόντες ήταν επίσης ο Διευθυντής του HRC Tetsuhiro Kuwata, ο CEO της Dorna Carmelo Ezpeleta και ο πρόεδρος της FIM Jorge Viegas.

Σχετικά με την τεράστια πορεία της Honda στους αγώνες, ο Kuwata είπε: “Κανείς δεν φανταζόταν πως η Honda μετά από 60 χρόνια θα συνέχιζε να παίρνει μέρος και να κερδίζει αγώνες σε διάφορα πρωταθλήματα. Είναι η μοναδική εταιρεία με ενεργό δράση σε όλα τα μεγάλα πρωταθλήματα όπως τα MotoGP, Formula1, Motorcross, IndyCar, Dakar, Trial, WSBK και Enduro. Ο ανταγωνισμός είναι ένα σημαντικό κομμάτι της φιλοσοφίας της Honda και είναι μια εξαιρετική μέθοδος για να αναπτύξουμε νέες τεχνολογίες.”

Ο Marquez απ’ τη πλευρά του τόνισε πως η Honda έχει κατασκευάσει πολλές μοτοσυκλέτες ορόσημα και πως είναι πολύ περήφανος που είναι μέρος της επιτυχημένης αγωνιστικής της ιστορίας, όπως και ότι σκοπεύει να συνεχίσει την επιτυχημένη του πορεία στο μέλλον. Ιδιαίτερα συγκινητικά, ήταν τα λόγια του Doohan που ανέφερε πως ακόμη θυμάται την πρώτη του επίσκεψη στο HRC λίγο πριν το τέλος του 1988, με σκοπό να υπογράψει τη μεταγραφή του στη Honda για το 1989, στην κατηγορία των 500cc. Η συνεργασία του με το HRC ήταν γεμάτη επιτυχίες καθώς στέφθηκε πρωταθλητής το 1994,1995,1996,1997 και το 1998. “Εξ αρχής εντυπωσιάστηκα πάρα πολύ με την αφοσίωση του προσωπικού όταν με ξενάγησαν στις εγκαταστάσεις του HRC ,είπε. Τον κέρδισαν οι πινακίδες που υπήρχαν αναρτημένες στους χώρους που έλεγαν: “Η τεχνολογία του αύριο, σήμερα”.

Ο Freddie Spencer φρόντισε να μοιραστεί την εμπειρία και τις αναμνήσεις του απ’ τη συνεργασία του με το HRC, δίνοντας μια πιο νοσταλγική νότα στην εκδήλωση. “Κέρδισα το πρώτο μου πρωτάθλημα στη κατηγορία των 500cc στις 4 Σεπτεμβρίου το 1983 στην Imola. Τρεις μέρες αργότερα, στις 7 Σεπτεμβρίου ο Soichiro Honda με έπιασε απ’ τους ώμους και μου είπε: Σε ευχαριστώ. Εγώ εκπλήρωσα το όνειρό μου και ο κ.Honda τα δικά του.”

Ο Takahashi είναι άλλος ένας απ’ τους θρυλικούς αναβάτες που έχουν περάσει απ’ τη Honda με μεγάλες διακρίσεις στα παγκόσμια πρωταθλήματα της δεκαετίας του ’60. Ήταν 21 ετών όταν έγραψε ιστορία με τη Honda, καθώς το 1961 έγινε ο πρώτος Ιάπωνας που νίκησε σε αγώνα GP στο Hockenheim της Γερμανίας. “Θυμάμαι πως ο Soichiro Honda και η ομάδα του ήταν αποφασισμένοι να φτιάξουν τις καλύτερες μοτοσυκλέτες στον κόσμο και πως έτσι ξεκίνησε η αγωνιστική δράση της Honda.” Συμπλήρωσε τις δηλώσεις του λέγοντας: “Πιστεύω ακράδαντα πως η φιλοσοφία της Honda έχει περάσει στη νέα γενιά!”

Τόσο ο Ezpeleta όσο και ο Viegas αναγνώρισαν το σημαντικό ρόλο της Honda στον αγωνιστικό κόσμο των μοτοσυκλετών και ο CEO της Dorna είπε: “Τα τελευταία 60 χρόνια η Honda έθετε τον πήχη χρόνο με το χρόνο και έγινε ο πιο επιτυχημένος κατασκευαστής μοτοσυκλετών στους αγώνες GP. Είμαστε πολύ περήφανοι που αποτελούμε μέρος της ιστορίας της και που για μας είναι αναπόσπαστο κομμάτι μας.”

Ο Viegas απ’ την άλλη εστίασε τις δηλώσεις του στη σημαντικότητα της συμμετοχής στους αγώνες, όταν είσαι μια απ’ τις μεγαλύτερες εταιρείες μοτοσυκλετών στο κόσμο. Έκλεισε λέγοντας: “Η μεγαλύτερη μάχη της Honda είναι στο τωρινό πρωτάθλημα που πρέπει να αποδείξει πως τα προϊόντα της είναι τα πιο καινοτόμα και πως έχουν αποδείξει την αξία τους μέσα απ’ τους αγώνες μέχρι να φτάσουν στους πελάτες της.”

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.