Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP: Η Yamaha λοξοκοιτάει V4 διάταξη κινητήρα πριν πάνε στα 850κ.εκ

Πληροφορίες ότι ήρθε η ώρα να αφήσουν τους εν σειρά τετρακύλινδρους κινητήρες
Η Yamaha λοξοκοιτάει V4 διάταξη κινητήρα πριν πάνε στα 850κ.εκ
Από το

motomag

11/9/2024

Η Yamaha έχει μείνει πλέον η μοναδική κατασκευάστρια εταιρεία στα MotoGP, που οι μοτοσυκλέτες τους έχουν τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Σε δύο αγωνιστικές σεζόν από τώρα, το 2027, οι ομάδες θα τρέχουν υποχρεωτικά με κινητήρες των 850 κυβικών εκατοστών, πράγμα που καθιστά μία μεγάλη και ακριβή αλλαγή μάταιη αυτή την στιγμή, εκτός και αν κάτι τέτοιο συμβάλλει ενεργά στην εξέλιξη του νέου, μικρότερου κυβισμού κινητήρα. Πράγμα που θα μπορούσε να δικαιολογεί μία απόφαση της Yamaha να μπει στα μονοπάτια της V4 διάταξης από τώρα, ιδιαίτερα αν αποφασίσουν οι κατασκευαστές να παγώσουν την εξέλιξη των MotoGP τα επόμενα δύο χρόνια προς μείωση κόστους, έναντι των αλλαγών του 2027. Αυτό σημαίνει πως η Yamaha θα πρέπει να προχωρήσει τώρα, διαφορετικά θα βρίσκεται ακόμη πιο πίσω στο μέλλον.

Αν και η εταιρεία των τριών διαπασών δεν έχει παραδεχτεί τίποτα δημοσίως, οι ερωτήσεις που θέσανε οι δημοσιογράφοι μετά τις δοκιμές του Misano, στους Fabio Quartararo και Alex Rins, δείξανε κάτι σύννεφα να αιωρούνται επί του θέματος. Χαρακτηριστικά όταν ερωτήθηκε ο Fabio, περί κινητήρα, απάντησε πως «πρέπει να λάβουμε υπόψη όλες τις ιδέες γύρω από το κομμάτι της διάταξης».

Με την πρόσληψη όμως του Luca Marmorini to 2022, έχοντας εργαστεί στο παρελθόν στη Formula 1 με τη Ferrari και την Toyota, όπως και στην Aprilia βελτιστοποιώντας την απόδοση και την αύξηση της αξιοπιστίας της μονάδας ισχύος στην ομάδα των MotoGP, ήρθε και η συμβουλή στη Yamaha να εξετάσει το ενδεχόμενο να στραφεί προς την V4 διάταξη.

Πάντως από την αρχή της νέας αγωνιστικής χρονιάς, τόσο ο Rins όσο και ο Quartararo, δοκιμάζουν διαφορετικές λύσεις προδιαγραφών κινητήρα, χωρίς να έχουν δώσει τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

Το 2025 μετά την συμφωνία που υπεγράφη με την Pramac, η προαναφερθείσα θα τελέσει ρόλο ως δορυφορική ομάδα. Επιπλέον, η άφιξη του Max Bartolini, πρώην δεξί χέρι του Gigi Dall’Igna στη Ducati, ως Τεχνικού Διευθυντή στις αρχές της χρονιάς, θέτει τη Yamaha σε μια διαδικασία μετασχηματισμού, στοχεύοντας την ανάκτηση μιας ανταγωνιστικής M1, με τον Quartararo ως πρωτεργάτη.

Επίσης, ο Andrea Dovizioso, που πριν από τρεις εβδομάδες αντικατέστησε τον δοκιμαστή εξέλιξης Cal Crutchlow, σε μια ιδιωτική δοκιμή στο Misano, θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει στο να βελτιωθεί η μοτοσυκλέτα. Ωστόσο το σχέδιο της εταιρείας είναι να εξασφαλίσει τις υπηρεσίες του Augusto Fernandez, ως τον κύριο δοκιμαστή, μιας και ο Βρετανός ταλαιπωρείται από την υγεία του, την ίδια στιγμή όμως που υπάρχει η αντικρουόμενη πληροφορία να επιστρέψει ο Crutchlow στην Honda. Η ομάδα δοκιμών δεν είναι δευτερεύων ζήτημα στην εξέλιξη μίας νέας M1, αντιθέτως είναι καθοριστικής σημασίας στην διαδικασία για κάθε κατασκευαστή όπως εξηγείται εδώ, από τον Nakagami και τον νέο ρόλο που αναλαμβάνει στο HRC.

Ετικέτες