Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.
Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα 350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.
Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.
Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.
Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τονμαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.
Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.
MotoGP Misano Test: Γρηγορότερος ο Bagnaia και νέο μπροστινό ελαστικό της Michelin
Οι περισσότερες ομάδες έδωσαν βάση σε αεροδυναμικά βοηθήματα και πλαίσιο
Από το
motomag
10/9/2024
Κατά την διάρκεια της επερχόμενης δοκιμής των αλλαγών που θέλουν να δοκιμάσουν οι ομάδες στο Misano, αργήσαν να ξεκινήσουν κατά 1 ώρα μιας και η βραδινή βροχόπτωση ήταν αρκετά δυνατή χωρίς να προλάβει να στεγνώσει η πίστα.
Η Ducati κρατάει το παιχνίδι κρυφό και το μόνο που διακρίνεται είναι ένας νέος σωλήνας στο μπροστινό της μέρος της GP24 του Enea Bastianini, ο οποίος θα αποχωρήσει από την εργοστασιακή ομάδα στο τέλος της σεζόν. Αυτό που αναμένουμε είναι πως η πρώτη έκδοση της GP25, θα κάνει την εμφάνισή της στη Valencia. Ο περσινός πρωταθλητής Francesco Bagnaia της Ducati Lenovo δοκίμασε νέο πλαίσιο και ταυτόχρονα κατάφερε να γράψει τον πρώτο χρόνο στο test του Misano κατεβαίνοντας στο 1:30.619, μπροστά από τον Franco Morbidelli με 1:30.780 της Prima Pramac Racing και του ομοσταβλού του Bastianani με 1:30.985.
Η Honda Repsol Team με τους Luca Marini στην 20η θέση με 1:32.502 και Joan Mir στην 21η με 1:32.587, δεν μπόρεσαν να πάρουν πολλές πληροφορίες από τα νέα αεροδυναμικά βοηθήματα που μοιάζουν αρκετά με αυτά των Aprilia, Yamaha και Ducati, μιας και τους ταλαιπωρούσε ακόμη η ασθένεια που εξαιτίας της έχασαν και τον αγώνα. Τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να έχουν πάρει χειρότερη τροπή για την Honda καθώς δεν κατάφερε να έχει τα ελάχιστα δεδομένα που θα έπρεπε από το Misano. Ευτυχώς ο Stefan Bradl μετέδωσε αρκετές χρήσιμες πληροφορίες στην εργοστασιακή ομάδα με το ολοκαίνουριο ψαλίδι που δοκίμασε. Παράλληλα στην LCR, ο Johann Zarco βρίσκεται στην 18η θέση με 1:31.979, δοκιμάζοντας ένα νέο πλαϊνό φαίρινγκ κατά τις πρώτες πρωινές ώρες, δηλώνοντας θετικά σχόλια σε αντίθεση με τον Mir.
Στον αντίποδα KTM και GASGAS με νέα εξαγωγή και καλύτερους χρόνους, με τον Pedro Acosta να φέρνει το καλύτερο αποτέλεσμα ανάμεσα στο γκρουπ, σκαρφαλώνοντας στην 4η θέση με χρόνο 1:31.052. Η KTM είχε την μεγαλύτερη επίσης έκπληξη με κυρίως τον Binder, να δοκιμάζει το ολοκαίνουριο πρωτότυπο για το 2025 από όπου δήλωσε πως βρίσκονται σε πολύ καλό δρόμο! Ο Dani Pedrosa 13ος με 1:31.539, 10ος ο Brad Binder στο 1:31.302, Augusto Fernadez 11ος με 1:31.405 και ο Jack Miller 15ος στο 1:31.840 , δίνουν έμφαση σε διάφορες ρυθμίσεις ως προς το στήσιμο της μοτοσυκλέτας.
Στην Aprilia ο Raul Fernandez, θα είναι ο μόνος αναβάτης που θα οδηγήσει τη νέα σεζόν μια RS-GP 2025. Για την ώρα μέσα στο Box είχε 2 μοτοσικλέτες μία του 2024 και μία του 2023. Η ομάδα της Aprilia Racing του Aleix Espargaro και Maverick Vinales ασχολήθηκε περισσότερο με την πίσω ανάρτηση, δίνοντας βάση στο ψαλίδι και τις ρυθμίσεις της μοτοσικλέτας.
Βαρύτητα δίνει το εργοστάσιο του Iwata στο νέο κινητήρα και το πλαίσιο, επιδιώκοντας να βελτιώσει την αίσθηση της M1. O Fabio Quartararo της Monster Energy Yamaha ολοκληρώνει στην 5η θέση με χρόνο 1:31.063, βελτιώνοντας τον χρόνο του μέχρι και την τελευταία στιγμή. Ο Alex Rins είναι ικανοποιημένος με τα καινούρια μέρη που δοκίμασε τελειώνοντας τις δοκιμές στην 16η θέση στο 1:31.951.
Για την VR46 Racing Team o Marco Bezzecchi έχοντας σταθερό ρυθμό καταλαμβάνει την 8η θέση με χρόνο 1:31.133, ενώ ο Fabio Di Giannantonio αποφάσισε να επικεντρωθεί στην αποκατάσταση του αριστερού του ώμου.
Στα αδέρφια της Gresini Racing, ο Marc Marquez τερματίζει προσηλωμένος με σκληρή εργασία στην 7η θέση στο 1:31.130 και Alex Marquez στη 12η με 1:31.455.
Σημαντικό είναι πως η Michelin έφερε στους αναβάτες την νέα πρότασή της για την επόμενη σεζόν στο εμπρός ελαστικό, σε μία ξεχωριστή διαδικασία μέσα στα πλαίσια του Misano Test. Η δοκιμή είχε προγραμματιστεί να γίνει μεταξύ 14:00 και 14:30, με ελπίδα να εγκριθεί για το 2025.
Οι 19 αναβάτες μπήκαν μέσα στην πίστα σημειώνοντας αρκετούς γύρους, συγκεντρώνοντας πληροφορίες και εν συνεχεία αξιολογώντας το νέο ελαστικό στο τεχνικό τμήμα της Michelin. Τον καλύτερο χρόνο τον σημείωσε ο Jorge Martin, γυρνώντας στο 1:31.226, ένα δέκατο πιο αργός από τον καλύτερο χρόνο του 1:31.124, που είχε στα πρωινά δοκιμαστικά.
Η νέα σύσταση που θέλει να πετύχει η Michelin είναι μια πρόκληση, διότι η αλλαγή ενός μπροστινού ελαστικού είναι μεγάλη υπόθεση, καθώς επάνω του στηρίζεται και ολόκληρο το στήσιμο της μοτοσυκλέτας.
Το προφίλ και το σχήμα του νέου μπροστινού είναι διαφορετικό, δημιουργώντας περισσότερο όγκο, με αποτέλεσμα να το κάνει πιο ανθεκτικό σε υψηλές θερμοκρασίες και στην πίεση που θα του ασκηθεί. Για αυτό τον λόγο και κάποιες ομάδες χρειάστηκε να αναδιαμορφώσουν το μπροστινό σύστημα των μοτοσικλετών τους.
