Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP: Η Ducati βρίσκει τον "παλιό" Bagnaia - Στην νοοτροπία του 2024

Όλα δείχνουν ότι ο Pecco έχει ξαναβρεί τον εαυτό του μετά τη δύσκολη σεζόν του 2025
Bagnaia
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Ο Davide Tardozzi δηλώνει ότι ο Francesco Bagnaia έχει επιστρέψει με τη νοοτροπία που τον έκανε πρωταγωνιστή το 2024, καθώς δείχνει αναγεννημένος στις πρώτες δοκιμές με τη GP26.

Η Ducati εμφανίζεται ιδιαίτερα αισιόδοξη για τον Francesco Bagnaia ενόψει της σεζόν 2026 στο MotoGP, με τον team manager της εργοστασιακής ομάδας, Davide Tardozzi, να υποστηρίζει ότι ο Ιταλός αναβάτης έχει ξαναβρεί τη σωστή αγωνιστική του ταυτότητα μετά από μια ταραχώδη και απογοητευτική χρονιά το 2025.

Ο Bagnaia ξεκίνησε εντυπωσιακά τις χειμερινές δοκιμές στη Sepang, νιώθοντας άνετα από τα πρώτα του περάσματα με τη νέα Ducati GP26. Παρότι κατέληξε πέμπτος στους συνολικούς χρόνους, ήταν ο ρυθμός του σε προσομοίωση sprint αυτός που τράβηξε τα βλέμματα, καθώς γύριζε μόλις ένα δέκατο πιο αργά από τον Alex Marquez της Gresini, ο οποίος ήταν ο ταχύτερος του Sepang Test.

Η εικόνα αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το 2025, όταν ο Bagnaia δυσκολεύτηκε σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς να προσαρμοστεί στη GP25, ευρισκόμενος συχνά στο πίσω μέρος του grid και μακριά από τη μάχη του βάθρου.

Ο ίδιος ο Bagnaia δήλωσε ότι βρήκε ξανά την αίσθηση που του έλειπε πέρυσι, τονίζοντας ιδιαίτερα τη βελτιωμένη σταθερότητα στο φρενάρισμα της Desmosedici. Ωστόσο, απέφυγε να πει ότι όλα του τα προβλήματα έχουν πλέον λυθεί οριστικά.

Bagnaia

Ο Tardozzi, πάντως, ήταν πιο σαφής: "Στην αρχή της χρονιάς, όταν επέστρεψε από τις διακοπές, είδα έναν εντελώς διαφορετικό Pecco, με διαφορετική νοοτροπία. Μου θύμισε τον Pecco του 2024. Πιστεύω ότι θα είναι ένας πολύ δύσκολος αντίπαλος στους ερχόμενους αγώνες."

Και πρόσθεσε: "Είναι ένας πολύ έξυπνος άνθρωπος. Συζητάμε πολύ μαζί του, ειδικά με τον Gigi Dall’Igna και από τις δοκιμές της Βαλένθιας είχε ήδη ξαναβρεί τη σωστή στάση. Είμαστε πολύ χαρούμενοι, γιατί ξέρουμε ότι έχουμε έναν εξαιρετικά ανταγωνιστικό Pecco."

Φήμες για το μέλλον του

Παρά τη βελτιωμένη εικόνα του, το όνομα του Bagnaia βρίσκεται έντονα στο επίκεντρο της μεταγραφολογίας. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Ducati φέρεται να εξετάζει σοβαρά την περίπτωση του Pedro Acosta ως πιθανό αντικαταστάτη του για το 2027 - κάτι που σχεδόν επιβεβαιώνεται από πρόσφατες δηλώσεις του Dani Pedrosa.

Ο ίδιος ο Bagnaia έχει ήδη ξεκαθαρίσει ότι μια μετακίνηση σε δορυφορική Ducati δεν τον ενδιαφέρει, αφήνοντας να εννοηθεί πως αν χάσει τη θέση του στην εργοστασιακή ομάδα, η πολυετής σχέση του με την εταιρεία από το Borgo Panigale ίσως φτάσει στο τέλος της.

Tardozzi

Ο Tardozzi, από την πλευρά του, υπογράμμισε ότι η απόλυτη προτεραιότητα της Ducati αυτή τη στιγμή είναι η ανανέωση του συμβολαίου του Marc Marquez: "Ο Pecco είναι στην καρδιά μας, αλλά μέχρι να οριστικοποιήσουμε το συμβόλαιο του Marc, δεν θέλουμε να μιλάμε με άλλους αναβάτες. Πρώτα ο Marc, και μετά βλέπουμε."

Με τον Bagnaia να δείχνει ξανά ανταγωνιστικός και με τη Ducati να μπαίνει στη νέα σεζόν με υψηλές φιλοδοξίες, όλα δείχνουν ότι το 2026 μπορεί να αποτελέσει τη χρονιά της επιστροφής του Ιταλού στην κορυφή.