Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP Honda: Τέλος καριέρας για Nakagami! Ο Chantra ο πρώτος Ταϊλανδός στην μεγάλη κατηγορία!

Χωρίς πολλές επιλογές η LCR
MotoGP Honda: Τέλος καριέρας για Nakagami! Ο Chantra ο πρώτος Ταϊλανδός στην μεγάλη κατηγορία!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/8/2024

Την ευκαιρία να αποδείξει τις ικανότητές του και να διαψεύσει κάθε πρόγνωση θα έχει πλέον ο Somkiat Chantra που αντικαθιστά πλέον τον Nakagami. Κι αυτό γιατί η είδηση πως η Honda έχασε μία μεγάλη ευκαιρία με τον Ai Ogura, ενός εξαιρετικού Ιάπωνα αναβάτη που κάνει την μετάβαση στην Aprilia, μένοντας χωρίς αντικαταστάτη για τον Nakagami, είχε προκαλέσει αντιδράσεις του κοινού στις αρχές Αυγούστου όταν ήταν και η πρώτη φορά ακούστηκε το όνομα του Chantra.

Παραδοσιακά η Honda θέλει να έχει έναν αναβάτη από την Ιαπωνία, είναι κανόνας που τον κρατά πολλά χρόνια και ο βασικός λόγος που παρέμενε ο Nakagami στην ενεργό δράση από το 2018, φτάνοντας βέβαια τις τελευταίες σεζόν να είναι η γρηγορότερη Honda σε πολυάριθμους αγώνες.

Το λογικό για την LCR θα ήταν να παλέψει για να κερδίσει τον Ai Ogura συνεχίζοντας έτσι να έχει έναν αξιόλογο Ιάπωνα αναβάτη, με την διαφορά πως ο Ogura θέλει να έχει μία ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα γνωρίζοντας πως μπορεί να κάνει την διαφορά. Οπότε το χτύπημα για την Honda είναι διπλό.

Σε κάθε περίπτωση η ασιατική καταγωγή του αναβάτη είναι σημαντική, μην ξεχνάμε πως το «Satu Hati» που υπάρχει στις MotoGP μοτοσυκλέτες της Honda από την Ινδονησία και σημαίνει One Heart, έχει μπει εκεί προς τιμή της τεράστιας αγοράς και της αγάπης που τρέφουν οι Ινδονήσιοι στην Honda. Ελάχιστα πιο μακριά στο χάρτη σε μία χώρα που η Honda όχι μόνο διατηρεί εργοστάσιο αλλά προμηθεύει από εκεί όλες τις αγορές με συγκεκριμένα μοντέλα και η αγάπη που εισπράττει από το κοινό είναι τεράστια. Στην Ταϊλάνδη παράγονται τα δικύλινδρα αλλά και τετρακύλινδρα της οικογένειας CB, από φέτος και NX, με την Honda να έχει μεγάλο μερίδιο αγοράς.

Οπότε η επιλογή της να δώσει την ευκαιρία στον Chantra πρέπει να αναζητηθεί προς εκείνη την κατεύθυνση και όχι ως προτίμηση έναντι του Ai Ogura ο οποίος προβλέπεται να είναι ένας από τους νέους αναβάτες που θα κάνουν την διαφορά από την επόμενη σεζόν.

Ο Ταϊλανδός ωστόσο δεν τα έχει πάει άσχημα στην Moto2, είναι στην 10η θέση και έχει φτάσει έως και την 6η σημειώνοντας πέρσι και την πρώτη του νίκη μέσα στο σπίτι της Honda, στο Motegi. Συνήθως βέβαια ευκαιρίες για τα MotoGP δίνονται στους κορυφαίους της Moto2.

Σε κάθε περίπτωση είναι 25 ετών και ενθουσιασμένος που του δίνεται η ευκαιρία να πραγματοποιήσει το όνειρό του. Στόχος του για την πρώτη χρονιά είναι να μάθει όσα περισσότερα μπορεί, πιέζοντας τον εαυτό του σε νέα όρια.

Ο Nakagami από την άλλη πλευρά έχει καταφέρει σε 8 σεζόν στα MotoGP να πάρει μία Pole Position στο Aragon το 2020 και κουβαλά την εμπειρία τριψήφιου αριθμού εκκινήσεων σε αγώνες MotoGP. Αυτή την εμπειρία θα θέσει τώρα στην διάθεση του HRC καθώς από το 2025 θα είναι αναβάτης εξέλιξης και δεν αποκλείεται να τον δούμε ξανά στο μέλλον μέσα σε αγώνα, ως wildcart συμμετοχή.

Ετικέτες