Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

Jorge ‘Aspar’ Martinez: H CFMOTO θέλει MotoGP!

Και το MotoGP θέλει διακαώς CFMOTO
jorge aspar martinez cfmoto
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/7/2026

Δεν είναι μυστικό, ούτε το ακούμε για πρώτη φορά. Στις αρχές της χρονιάς, πριν ξεκινήσει η φετινή σεζόν του MotoGP, ο Martinez και η CFMOTO υπέγραψαν επέκταση της μεταξύ τους συμφωνίας ως το 2031, για να συνεχίσουν την εξαιρετική τους πορεία οι ομάδες Moto2 και Moto3 που τρέχει ο Ισπανός με λογότυπα CFMOTO.

Και τότε είχε αποκαλύψει τη βούληση της κινέζικης εταιρείας να αποκτήσει παρουσία σε όλες τις κατηγορίες του MotoGP, δηλαδή να επεκταθούν και στην κορυφαία, καθώς στις άλλες δύο δεν είναι απλά παρούσα, μα έχει πια πρωταγωνιστικό ρόλο και έχει ήδη γράψει ιστορία. Το 2024 η κατάκτηση των τίτλων Αναβατών και Κατασκευαστών σήμανε μια διπλή πρωτιά για τη CFMOTO – και άλλη μια, προσωπική αυτή τη φορά, για τον David Alonso που έγινε ο πρώτος Κολομβιανός παγκόσμιος πρωταθλητής GP.

alonso holgado
Οι αναβάτες της Aspar Team στη Moto2 προάγονται του χρόνου και οι δύο στο MotoGP: o Daniel Holgado (όρθιος) πάει στη Gresini και ο David Alonso (καθιστός) στη Honda

O Martinez έδωσε πρόσφατα άλλη μια συνέντευξη σε γερμανικό μέσο, στο οποίο αποκάλυψε μερικές επιπλέον πτυχές της στρατηγικής της CFMOTO. Εκεί εξήγησε πως οι Κινέζοι δεν βιάζονται και θέλουν να φτάσουν στην κορυφή με σίγουρα βήματα, έτσι δεν περιμένει να τους δει στο MotoGP πριν να έχουν εγκαθιδρύσει σταθερή παρουσία στο WSBK πρώτα, για το οποίο αυτόν τον καιρό προετοιμάζουν την πρώτη τους superbike, V4 SR-RR.

“Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές. Είναι 2026 και είμαστε ήδη έτοιμοι σε όλα γι’ αυτή τη χρονιά. Το στήσιμο μιας νέας υποδομής τώρα για το 2027 θα ήταν τρέλα. Νομίζω πως πρέπει να το πάμε βήμα-βήμα και όλα θα είναι εφικτά στο μέλλον.

“Δεν μπορώ να σας δώσω ακόμα ένα χρονικό πλαίσιο, ίσως να πάρει τρία χρόνια, ίσως πέντε. Μπορώ όμως να επιβεβαιώσω πως είναι κοινό μας όραμα να πάμε στο MotoGP. Πρέπει να καταλάβετε πως αυτό δεν είναι απλώς ενδιαφέρον για μένα και τη CFMOTO, αφού και το ίδιο MotoGP είναι πάρα πολύ πρόθυμο να προσελκύσει μια μεγάλη εταιρεία από την Κίνα.

 “Με έναν νέο δυνατό κατασκευαστή στο παιχνίδι, το MotoGP κερδίζει πρόσβαση σε νέους συνεργάτες και χορηγούς. Περνώντας στην επόμενη φάση μπορούν να αναπτυχθούν νέες προοπτικές, έως και ένα Grand Prix στην Κίνα. Πιστεύω πως αυτό είναι ένα σημείο-κλειδί: το άθλημά μας θα γίνει πολύ πιο διεθνές στα επόμενα χρόνια.”

Ενδεχόμενη είσοδος της CFMOTO στο MotoGP θα σημάνει ταυτόχρονα την επιστροφή του Martinez στη μεγάλη κατηγορία, από την οποία αποσύρθηκε το 2018 για επικεντρωθεί στην ανάπτυξη ταλέντων στις δύο μικρότερες. Κάτι που μάλλον το έχει καταφέρει και με το παραπάνω, αν σκεφτούμε πως και οι δύο φετινοί αναβάτες του στη Moto2 έχουν ήδη εξασφαλίσει μεταγραφές στο MotoGP για του χρόνου, καθώς και το ότι στην ομάδα Moto3 έχει τον 18χρονο-φαινόμενο Max Quiles, που κάνει πλάκα στον ανταγωνισμό φέτος και έχει ήδη κλείσει θέση στη Moto2 για του χρόνου.