Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

Billy Bolt: Θέλω να νιώσω πώς είναι να πέφτεις με μοτοσυκλέτα MotoGP!

Ο περίεργος πόθος του έξι φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή SuperEnduro
Billy-Bolt
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/7/2026

Πολλοί ονειρεύονται να καβαλήσουν έστω και μια φορά τις ταχύτερες μοτοσυκλέτες του πλανήτη, τα πρωτότυπα του MotoGP που τόσο λίγοι άνθρωποι έχουν την ευκαιρία να πλησιάσουν.

Λογικά ένας αγωνιζόμενος θα έχει ακόμη εντονότερη αυτήν την επιθυμία, αλλά δύσκολα φανταζόμαστε κάποιον να το ονειρεύεται όπως ο Billy Bolt. Ακούστε τον ίδιο πως το περιέγραψε σε συνέντευξη:

“Είναι περίεργο αυτό που θα πω, αλλά θέλω να νιώσω πώς είναι να χάνεις το μπροστινό σε μια μοτοσυκλέτα MotoGP και απλά να σέρνεσαι στα χαλίκια. Για κάποιο λόγο νιώθω την ανάγκη να μάθω πως είναι.

 “Πρόκειται για κάτι που έχω στη λίστα με όσα θέλω να κάνω, αλήθεια. Ξέρεις, όταν καταφέρνεις το τέλειο σύρσιμο με τις ξύστρες σε αγκώνες και γόνατα και πέφτεις στα χαλίκια κι αρχίζεις να φέρνεις τούμπες και ανοίγει ο αερόσακος.

“Όταν ήμουν παιδί παρακολουθούσα MotoGP, ειλικρινά είναι πιθανότατα μια από τις πρώτες μου αναμνήσεις να βλέπω αγώνες MotoGP. Είχα πάθει ψύχωση με τις πτώσεις.”

Μάλλον η ψύχωσή του δεν έχει θεραπευτεί. Ασυνήθιστα όνειρα αν μη τι άλλο, αλλά τουλάχιστον ο Bolt ως παγκόσμιος πρωταθλητής έχει περισσότερες πιθανότητες απ’ όλους εμάς να πραγματώσει μια μέρα το όνειρό του. Αρκεί να πείσει έναν κατασκευαστή να του δώσει μια πρωτότυπη αγωνιστική μοτοσυκλέτα αξίας 4-5 εκατομμυρίων για να τη ρίξει κάτω επίτηδες. Πόσο δύσκολο μπορεί να είναι;

 

Ετικέτες