Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP: H KTM θέλει να λύσει τεχνικό πρόβλημα στους κινητήρες της μα μόνο η Aprilia συναινεί!

Οι τακτικές βλάβες στους V4 των RC16 παραμένουν άλυτο πρόβλημα και οι επιτρεπόμενοι κινητήρες τελειώνουν σύντομα
ktm motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/7/2026

Το θέμα πήρε σοβαρές διαστάσεις μετά το ατύχημα της Βαρκελώνης, όταν η ΚΤΜ του Pedro Acosta έσβησε ξαφνικά σε μια μικρή ευθεία μη αφήνοντας κανένα περιθώριο ελιγμού στον επερχόμενο Alex Marquez που έπεσε πάνω στον αντίπαλό του με τις γνωστές συνέπειες. Ωστόσο αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που μια μοτοσυκλέτα της ΚΤΜ αντιμετώπιζε μηχανικά προβλήματα στη διάρκεια δοκιμών ή αγώνων, ούτε έμελλε να είναι η τελευταία.

Στην πορεία οι Αυστριακοί είπαν πως βρέθηκε λύση στο πρόβλημα και κυκλοφόρησε η πληροφορία πως είχαν ρίξει ελαφρώς την απόδοση των V4 τους για παν ενδεχόμενο, ωστόσο αποκαλύπτεται πως οριστική λύση δεν έχει βρεθεί. Και ο λόγος είναι απλός: η ΚΤΜ δεν επιτρέπεται να ανοίξει τους κινητήρες της για να τους ελέγξει και διορθώσει!

Σύμφωνα με τους τρέχοντες κανονισμούς του MotoGP, οι επιτρεπόμενοι κινητήρες – 8 ανά αναβάτη ανά σεζόν ή 10 για ομάδες που απολαμβάνουν παραχωρήσεων (concessions), κάτι που αυτή τη στιγμή ισχύει μόνο για τη Yamaha – εγκρίθηκαν και σφραγίστηκαν στην αρχή της σεζόν και ουδεμία παρέμβαση επιτρέπεται δίχως τη συγκατάθεση της Ένωσης Αγωνιστικών Ομάδων, MSMA.

Για να δοθεί αυτή η συγκατάθεση απαιτείται απόλυτη ομοφωνία και η ΚΤΜ έχει ήδη αιτηθεί στην MSMA να ανοίξει τα μοτέρ της για να ψάξει και να διορθώσει το όποιο πρόβλημα, ωστόσο μόνο η Aprilia έχει συναινέσει! Κοινώς Ducati, Honda και Yamaha δεν εγκρίνουν το σχέδιο της ΚΤΜ.

Στο μεταξύ η ΚΤΜ, όπως αποκάλυψε ο διευθυντής Motorsport της εταιρείας, Pit Beirer, έχει ήδη αποσύρει μερικούς κινητήρες από την εργοστασιακή ομάδα και σκοπεύει να εκμεταλλευτεί την καλοκαιρινή διακοπή για να βρει ποιο ακριβώς είναι το τεχνικό πρόβλημα.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ωστόσο πως οι Pedro Acosta και Brad Binder έχουν μείνει με έναν κινητήρα ο καθένας, κάτι που θα οδηγήσει πιθανότατα σε υπέρβαση του επιτρεπόμενου αριθμού που προβλέπουν οι κανονισμοί με τις όποιες συνέπειες – εκκίνηση από pitlane την πρώτη φορά και το ίδιο με επιπλέον ποινή long lap για κάθε επόμενη υπέρβαση.

Στο μεταξύ όμως το ζήτημα δεν αφορά μόνο στον ανταγωνισμό, αλλά έχει και σοβαρές προεκτάσεις στο ζήτημα της ασφάλειας. Το συμβάν της Βαρκελώνης, που οδήγησε σε κάταγμα σπονδύλου στην πλάτη του Alex Marquez, μας δείχνει ξεκάθαρα τον κίνδυνο που προκύπτει όταν μια μοτοσυκλέτα ενδέχεται να σβήσει στα καλά καθούμενα την ώρα του αγώνα, θέτοντας ρίσκα τόσο για τους αναβάτες της, όσο και για όλους τους άλλους που αγωνίζονται εκείνη τη στιγμή τριγύρω τους.

Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει ακατανόητη τη διαφωνία των τριών άλλων εργοστασίων που αντιτίθενται στην πρόταση της ΚΤΜ για άνοιγμα των σφραγισμένων μοτέρ της.

Ετικέτες