Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

Η Ducati αποχαιρετά τον Francesco Bagnaia πριν αυτός ανακοινώσει τον επόμενο προορισμό του

Αντίο με γλυκόλογα από την ηγεσία της Ducati και της Ducati Corse
bagnaia
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/6/2026

Μια μέρα μετά την ανακοίνωση της ανανέωσης συνεργασίας με τον Marc Marquez, η Ducati εξέδωσε νέο δελτίο Τύπου με το οποίο αποχαιρετά τον αναβάτη που της έφερε δύο συνεχόμενα παγκόσμια πρωταθλήματα το 2022 και 2023.

Σύμφωνα με αυτό, ο Bagnaia θα αποχωρήσει από τους κόλπους της ιταλικής ομάδας στο τέλος της φετινής σεζόν, έχοντας περάσει οκτώ χρονιές αγωνιζόμενος με τη Ducati. Στο διάστημα αυτό ο Ιταλός κατέκτησε δύο τίτλους επαναφέροντας τη Ducati Corse στον δρόμο των επιτυχιών 15 χρόνια μετά την προηγούμενη φορά, δηλαδή το 2007 και το πρώτο πρωτάθλημα MotoGP που της είχε χαρίσει ο Casey Stoner. Στην πορεία αυτή αθροίζονται 31 νίκες – οι περισσότερες από κάθε άλλον αναβάτη με Ducati στα Grand Prix - 62 βάθρα και 28 pole positions.

Ο Bagnaia είχε αποκαλύψει στα τέλη Φεβρουαρίου πως πήρε την απόφαση για το μέλλον του, ωστόσο η καθυστέρηση στην ανανέωση των συμβολαίων των κατασκευαστών με τη διοργανώτρια MotoGP Sports Entertainment Group επέφερε ανάλογη καθυστέρηση στις ανακοινώσεις των μεταγραφών. Έτσι μεσολάβησαν τέσσερεις μήνες μέχρις ότου να βρεθεί η χρυσή τομή, να εξασφαλιστεί η επόμενη πενταετία για το πρωτάθλημα και πλέον να αρχίσουν οι ανακοινώσεις για μια σειρά μεταγραφών που ήδη είναι λίγο-πολύ γνωστές.

Μια από αυτές είναι και του Bagnaia, ο οποίος πλην εξαιρετικού απροόπτου οδεύει προς την εργοστασιακή Aprilia RS-GP που αφήνει ο Jorge Martin. Βέβαια αυτή η επισημοποίηση δεν έχει ακόμη συμβεί, αλλά από τη στιγμή που η Ducati τον αποχαιρετά δημοσίως είναι προφανώς θέμα χρόνου να έρθει και η ανάλογη ανακοίνωση για το επόμενο συμβόλαιό του.

Στο μεταξύ, τόσο η διοίκηση της Ducati, όσο και αυτή τη Ducati Corse έχει θερμότατα λόγια για τον Pecco.

Ο Claudio Domenicali, Διευθύνων Σύμβουλος της Ducati Motor Holding είπε: "Ο Pecco έγραψε ένα θεμελιώδες κεφάλαιο στην αγωνιστική ιστορία της Ducati. Μεγάλωσε μαζί μας, πίστεψε στο σχέδιό μας και, μαζί με την Ομάδα, συνέδραμε αποφασιστικά στην επαναφορά της Desmosedici GP στην κορυφή του MotoGP, κερδίζοντας ξανά για το Borgo Panigale τον τίτλο Αναβατών που μας διέφευγε για 15 χρόνια. Ο Pecco είναι Πρωταθλητής μέσα και έξω από την πίστα: εκτός από το απίστευτο ταλέντο του, είναι ο σεβασμός για τη δουλειά της Ομάδας, η διαθεσιμότητα προς τους ανθρώπους που συνεργάζονται μαζί του και ο επαγγελματισμός με τον οποίο πάντα εκπροσωπούσε τη Ducati που τον τοποθετούν μεταξύ των σημαντικότερων πρωταγωνιστών της ιστορίας μας. Είμαστε σίγουροι πως θα συνεχίσει να τα δίνει όλα μέχρι την τελευταία του μέρα με τα κόκκινα. Αποδεικνύει πως βιώνει αυτή τη σεζόν με την ίδια αποφασιστικότητα και πνεύμα που τον έκανε Πρωταθλητή αγαπητό σε μας και σε όλους τους φίλους της Ducati ανά τον κόσμο."

Ο Luigi Dall’Igna, Γενικός Διευθυντής της Ducati Corse, είχε επίσης θερμά λόγια για τον αναβάτη του: "Ο Pecco είναι ένας από αυτούς τους αναβάτες με τους οποίους η φλόγα άναψε ακαριαία. Τον θέλαμε από πολύ νεαρή ηλικία και τον διεκδικήσαμε θέλοντας να στήσουμε ένα ολόκληρο πλάνο πάνω του. Είναι γρήγορος και, πάνω απ’ όλα, έξυπνος. Ο σκοπός ήταν να φέρουμε τη Desmosedici GP στο ανώτερο επίπεδο του δυναμικού της και το καταφέραμε χάρη στη δουλειά όλης της Ομάδας, αλλά κυρίως χάρη στο ταλέντο του Pecco που μας έφερε στην κορυφή μετά από 15 χρόνια. Στη διάρκεια όλων αυτών των ετών που περάσαμε μαζί, χτίσαμε μια ώριμη και στιβαρή σχέση, εδραιωμένη στην ευγνωμοσύνη, την εμπιστοσύνη και τον σεβασμό. Είναι η ίδια σχέση που μας βοήθησε να ξεπεράσουμε δύσκολες περιόδους, πάντα ενωμένοι. Ο Pecco θα παραμείνει Πρωταθλητής για πάντα στην ιστορία του Borgo Panigale, αλλά και για μένα εξίσου. Με τη Ducati πραγματοποίησε τα παιδικά του όνειρα κι εμείς τα δικά μας μαζί του. Στις σχέσεις δεν είναι πάντα εύκολο να αναγνωρίσεις και να αντιληφθείς πότε ένας κύκλος έχει κλείσει, ζητώντας την αλλαγή. Η βαθιά σχέση αμοιβαίας εκτίμησης που μας ενώνει δεν θα αλλάξει και θα παραμείνει το κλειδί για τη διαχείριση όλων των αγώνων ως το τέλος της φετινής σεζόν, για να κλείσουμε αυτήν την πορεία με επιτυχίες."

Ετικέτες