Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP: Επίσημο αντίο Davide Brivio στην Trackhouse – Προορίζεται για αντικαταστάτης του Alberto Puig στο HRC

Μια ακόμη ηχηρή μεταγραφή επιβεβαιώνεται, κατά το ήμισυ τουλάχιστον
Davide-Brivio
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/5/2026

Με επίσημο ανακοινωθέν της ομάδας Trackhouse Racing MotoGP στο περιθώριο του Καταλανικού Grand Prix στη Βαρκελώνη επισημοποιήθηκε μια φήμη που είχε φουντώσει τις προηγούμενες εβδομάδες. Ο Davide Brivio θα αποχωρήσει από τη διεύθυνση της ομάδας μετά το τέλος της φετινής σεζόν, γεγονός που καλύπτει κατά το ήμισυ την επικαιρότητα. Επιβεβαιώνεται δηλαδή ότι ο έμπειρος Ιταλός φεύγει, αλλά δεν αποκαλύπτεται ο νέος του προορισμός.

Πριν λίγες μέρες γράφαμε για την αναβάθμιση του Alberto Puig από διευθυντή της εργοστασιακής ομάδας Honda HRC Castrol σε έναν πιο κομβικό ρόλο με ευρύτερες αρμοδιότητες εντός του αγωνιστικού τμήματος HRC (Honda Racing Corporation). Το προφανές ερώτημα που εξαρχής δημιουργήθηκε αφορούσε τον αντικαταστάτη του και η διασύνδεση των δύο ειδήσεων μας δίνει την απάντηση.

Η φημολογία ήδη ήθελε τον 58χρονο Brivio σε διαπραγματεύσεις με τη Honda για τη θέση αυτή και η ανακοίνωση της Trackhouse ανοίγει τον δρόμο για τον επόμενο προορισμό του Ιταλού, με μόνο τις επίσημες ανακοινώσεις να απομένουν.

Ο Brivio είναι ένα πολύ έμπειρο στέλεχος με πολλά χρόνια προϋπηρεσίας και ανάλογα πολλές επιτυχίες στο βιογραφικό του. Προερχόμενος από μια πενταετία στην ηγεσία της Yamaha στο WSBK, μετακινήθηκε εντός της ιαπωνικής εταιρείας στο MotoGP το 2001. Εκεί, παρέα με τον Lin Jarvis ήταν κομβικός στο να προσελκύσει τον Valentino Rossi στη Yamaha το 2004, παίρνοντας μαζί του μια σειρά αξέχαστα πρωταθλήματα.

Ένας από τους επόμενους σταθμούς του Brivio ήταν η Suzuki (2013), με την οποία πανηγύρισε τον ιστορικό τίτλο του Joan Mir το 2020, τον πρώτο για τη Suzuki μετά από μια στείρα 20ετία από τον τελευταίο τίτλο του Kenny Roberts Jr. στη δίχρονη ακόμη εποχή του πρωταθλήματος το 2000.

Η αποχώρησή του από το MotoGP ήρθε το 2021 για να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην ομάδα Alpine F1, περνώντας τρία χρόνια στο κορυφαίο τετράτροχο πρωτάθλημα πριν επιστρέψει το 2024 ως αγωνιστικός διευθυντής της νεοσύστατης αμερικανικής ομάδας Trackhouse Racing MotoGP.

Όσο για την Trackhouse, η φετινή χρονιά συνδυάζει αγωνιστικές επιτυχίες με δυσάρεστες ειδήσεις, καθώς εκτός από τον team manager της, Brivio, χάνει του χρόνου και τον Ai Ogura που οδεύει πως μια εργοστασιακή Yamaha το 2027.