Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

Pecco Bagnaia: “Δεν με αφήνουν να το κάνω!” – Η κουβέντα με τον Fabio Di Giannantonio που διέρρευσε κι άναψε φωτιές [Βίντεο]

Μια συζήτηση μεταξύ των δύο Ιταλών πιάστηκε από τον τηλεοπτικό φακό μετά τον αγώνα MotoGP του Misano
bagnaia
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

17/9/2026

Ο Pecco Bagnaia περνά μια ακόμη δύσκολη χρονιά με την εργοστασιακή ομάδα της Ducati, με φτωχά αποτελέσματα πολύ μακριά από τις δύο πρωταθληματικές του χρονιές με την ίδια ομάδα. Στο Misano, σε έναν αγώνα μέσα στην πατρίδα του, έζησε άλλη μια απογοήτευση πέφτοντας από μπροστινό χωρίς καν να μπορεί να καταλάβει γιατί.

Καθώς ο Bagnaia ετοιμαζόταν να δώσει συνέντευξη στο ισπανικό δίκτυο DAZN μετά τον αγώνα, ο Fabio Di Giannantonio στάθηκε για λίγο δίπλα του και ακολούθησε μια μικρή συζήτηση που οι δύο Ιταλοί νόμιζαν πως ήταν προσωπική. Μόνο που το μικρόφωνο έπιασε την κουβέντα και αυτή αποδείχθηκε πολύ ζουμερή.

“Μα γιατί χρησιμοποιείς αυτό το πράγμα στο πίσω μέρος,” ρώτησε ο Di Giannantonio, αναφερόμενος σε κάποιο εξάρτημα της Desmosedici GP26 του Bagnaia.

“Αυτό είναι το λιγότερο από τα προβλήματά μου. Χρησιμοποιώ ό,τι μου πουν. Έχω ήδη δοκιμάσει τα πάντα. Σου λέω, είτε μαλακή είτε μεσαία γόμα δεν κάνει καμιά διαφορά για μένα στο μπροστινό, είναι εντελώς ίδιες. Ακόμη και η μαλακή που χρησιμοποίησα το πρωί ή η καινούργια που έβαλα στο qualifying είναι ίδια. Λες και έχω τραβηγμένο τον συμπλέκτη μόλις ακουμπήσω το φρένο,” απάντησε ο Bagnaia.

“Καταλαβαίνω, αλλά κατά τη γνώμη μου αν χρησιμοποιήσεις ένα σχετικά στάνταρ στήσιμο όπως εγώ…” Ο Di Giannantonio μετά βίας πρόλαβε να τελειώσει την πρότασή του.

Ο Bagnaia απάντησε ακαριαία: “Δεν με αφήνουν να το κάνω”.

Do Giannantonio: “Οκ, το παρατάω”.

Η συζήτηση έκλεισε εκεί, αλλά οι λίγες αυτές κουβέντες έχουν κάνει τον γύρο του κόσμου, ανοίγοντας ένα μικρό παράθυρο στις εσωτερικές ισορροπίες της εργοστασιακής Ducati. Και δεν ακούγονται ιδιαίτερα τιμητικές για την ιταλική εταιρεία, καθώς αφήνουν την υπόνοια πως δεν επιτρέπει στον Bagnaia να στήσει τη μοτοσυκλέτα του όπως αυτός θέλει.

Συνέχεια δεν δόθηκε στο θέμα, με τον Bagnaia να κατακεραυνώνει τη διαρροή, λέγοντας πως οι κουβέντες του εξάχθηκαν από μια γενικότερη συζήτηση και πως το νόημα ήταν διαφορετικό.

"Αυτό το βίντεο δεν ήταν ολοκληρωμένο. Μιλούσαμε και για κάποιο άλλο θέμα. Μερικές φορές λες πράγματα με λάθος τρόπο. Πάντα όμως έλεγα πως η Ducati με στήριξε πολύ και αυτό που ήθελα να πω είναι πως δοκίμασα κάποια πράγματα πολλές φορές, έτσι η Ducati δεν με αφήνει να το κάνω πια. Μα αυτό συμβαίνει μόνο επειδή το έχω κάνει πολλές φορές. Αυτό που βγήκε από το στόμα μου ειπώθηκε με λάθος τρόπο. Αυτό όμως που συνέβη μετά είναι μια καταστροφή για μένα. Γιατί στερείται εντελώς σεβασμού και η σχέση μεταξύ δημοσιογράφων και αναβατών χρειάζεται σεβασμό.”

Εδώ ο Bagnaia μοιάζει σαν να προσπαθεί να τα μαζέψει, παρότι η αρχική συζήτηση μοιάζει αρκετά ξεκάθαρη. Η δε αντίδραση του Di Giannantonio στην τεράστια δημοσιότητα που πήρε το θέμα δεν μοιάζει καθόλου με διάψευση, ούτε δείχνει να ακολουθεί την ίδια γραμμή με τον Bagnaia, αλλά εστιάζει αποκλειστικά στη διαρροή ως δημοσιογραφική πράξη:

“Δεν θέλω να μπω στις λεπτομέρειες αυτής της ιστορίας, γιατί δεν είναι δική μου ιστορία. Μπορώ όμως να πω ένα πράγμα: εμείς οι αναβάτες, ειδικά οι Ιταλοί, γνωριζόμαστε πολλά χρόνια και πάντα μιλάμε για μοτοσυκλέτες. Είναι απολύτως φυσιολογικό για μας. Αυτό που έγινε ήταν κάτι που συνέβη εκτός κάμερας, ή τουλάχιστον έτσι νομίζαμε γιατί προφανώς υπήρχε εκεί μια κάμερα.

“Το πρόβλημα είναι πως τώρα έχουμε κάμερες παντού. Όλη την ώρα. Γι’ αυτό νομίζω πως οι δημοσιογράφοι θα έπρεπε να έχουν μια αίσθηση των ορίων τους, για το καλό του αθλήματος επίσης. Μπορεί να είμαι σε ένα μπαρ μιλώντας για μοτοσυκλέτες και δεν θα έπρεπε να ανησυχώ μήπως κάπου υπάρχει ένας δημοσιογράφος με μικρόφωνο να κρυφακούει. Γιατί αυτή μπορεί να είναι μια συζήτηση μεταξύ φίλων. Θα ήθελα να υπήρχε λίγος περισσότερος σεβασμός μεταξύ όλων μας.”

Δείτε το βίντεο στη συνέχεια και τα συμπεράσματα δικά σας.