Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

Aprilia - Η παρουσίαση της εργοστασιακής ομάδας MotoGP 2025 [VIDEO]

Jorge Martin, Marco Bezzecchi, Fabiano Sterlacchini και RS-GP25
Aprilia Racing - MotoGP Team 2025
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

16/1/2025

Στις δοκιμές του Montmelo μετά το τέλος της σεζόν 2024, οι νέοι αναβάτες της ομάδας για το 2025 πήραν μια πρώτη γεύση από την RS-GP, ενώ τώρα ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής 2024 Jorge Martin και ο ομόσταυλός του για το 2025, Marco Bezzecchi μας παρουσιάζονται στα χρώματα της νέας σεζόν με την RS-GP και με τον νέο αρχιμηχανικό της ομάδας, Fabiano Sterlacchini.

Το Noale δεν κράτησε κανένα κομμάτι της ομάδας του 2024, αλλάζοντας τόσο τους αναβάτες όσο και τον τεχνικό υπεύθυνο, με στόχο ένα δραστικό reset και βλέψεις για κορυφαίους τερματισμούς το 2025.

Από τη μία ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής 2024, Jorge Martin, που όμως στις πρώτες δηλώσεις του έθεσε συντηρητικούς στόχους, κάνοντας λόγο για κυνήγι τίτλου το 2026, και από την άλλη ο Bezzecchi που πέρασε δύσκολη χρονιά πέρυσι με την Ducati στην ομάδα του “γιατρού”, και δίπλα τους ο Fabiano Sterlacchini που έχει σπουδαία διαδρομή με σταθμούς σε Ducati και KTM.

Αναβάτης εξέλιξης παραμένει ο Lornezo Savadori, και περιμένουμε να δούμε αν από τη μια ο Martin καταφέρει να δώσει την έξτρα ώθηση στην RS-GP, πετυχαίνοντας εκεί που απέτυχαν Espargaro – Vinales, και από την άλλη αν ο Bezzecchi όντως είχε θέμα με το GP23, ή αν ο Ιταλός έχει θέμα… γενικότερα.

Θυμίζουμε πως η Aprilia θα έχει και δεύτερη -περιφερειακή- ομάδα το 2025, την Trackhouse Racing με τους Ai Ogura και Raul Fernandez, που παρουσιάστηκε στις 15/1, με τις δυο ομάδες να μοιράζονται στοιχεία τηλεμετρίας και χρησιμοποιώντας την ίδια μοτοσυκλέτα, βοηθώντας στην ταχύτερη εξέλιξη της RS-GP.

Ετικέτες