Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP Ιαπωνία: Pole Postion Acosta με Marquez στο 1-9! Μπρος-πίσω το ρεκόρ!

Ήταν μία μάχη στα δέκατα για την κατάταξη όπως είχε προβλεφθεί
MotoGP Ιαπωνία: Pole Postion Acosta με Marquez στο 1-9! Μπρος-πίσω το ρεκόρ!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/10/2024

Ο καιρός έπαιξε μεγάλο ρόλο στις αποστάσεις των χρόνων που θα μπορούσαν να ήταν ακόμη πιο μικρές και θα ήταν, αν την ώρα που πήγαινε να δημιουργηθεί ένας στεγνός διάδρομος δεν άλλαζαν ξανά οι συνθήκες. Μπορεί να μην έπεσε πολύ βροχή αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήταν το σταθερό περιβάλλον συνθηκών που θέλεις να υπάρχει για την διαδικασία της καλύτερης εκκίνησης.

Παρόλο που σε αυτές τις περιπτώσεις όσοι κυνηγούν το πρωτάθλημα δεν πρέπει να πάρουν ρίσκο και είναι δύσκολο να κάνουν καλό χρόνο, ο Bagnaia εξασφάλισε την δεύτερη θέση της εκκίνησης με πρώτο τον Acosta που εχθές μαζί με τον Binder μπήκαν μπροστά από την θάλασσα των Ducati έχοντας πολύ καλούς χρόνους, με τον Acosta να είναι πιο σταθερός παρόλο που ο Binder ήταν λίγο πιο γρήγορος.

Σήμερα βέβαια ο Marquez κράτησε για λίγο την pole position μέχρι να ακυρωθεί ο γρήγορος γύρος γιατί πάτησε εκτός. Δεν είναι ο πρώτος που ακυρώνεται η pole position ακόμη και για μισό ελαστικό, οι κανόνες πρέπει να τηρούνται και μάλιστα έχουν υπάρξει περιπτώσεις που οι κάμερες δεν έδειχναν να πατά ο αναβάτης την πράσινη γραμμή, τόσο στο όριο έχει βγει απόφαση. Ο Marquez ήταν διπλά άτυχος από τις μικρές διαφορές χρόνου και έτσι έχασε αρκετές θέσεις, δεδομένων των συνθηκών ήταν δύσκολο να έχεις κοντινούς γύρους όπως θα μπορούσε να είχε γίνει άλλες φορές.

Το πρόβλημα είναι πως εκείνος ο γύρος θα ήταν ο πρώτος στο 1:42 και τώρα το ρεκόρ πήγε στον Acosta που γύρισε στην βάση του 1:43 μόλις με 18 χιλιοστά.

Οπότε τώρα ξέρουμε πως αν του χρόνου η πίστα είναι στεγνή, το πρώτο που θα σπάσει θα είναι το ρεκόρ γύρου από όποιον μπει στο 1:42.

Ο Bagnaia αξίζει συγχαρητήρια για αυτή την θέση στην εκκίνηση καθώς έκανε μία προσπάθεια για να την βελτιώσει που άλλοι θα είχαν αποφύγει και μάλιστα είχε και ένα γλίστρημα στην 5η στροφή αλλά κατάφερε να είναι στην πρώτη γραμμή.

Εξαιρετικά σημαντικό αυτό από την στιγμή που ο Martin είναι πολύ πίσω και θα πρέπει να παλέψει σε λίγο για τον Sprint αλλά και αύριο στον αγώνα.

Έκπληξη και ο Vinales στην πρώτη σειρά, ενδεικτικό και αυτό πως αν οι συνθήκες ήταν διαφορετικές θα είχαμε πιο έντονη μάχη για την κατάταξη,

Σπάνια περίπτωση και από τον Quartararo να ξεφεύγει από την Q1 και να παίρνει εισιτήριο για την Q2 με πρώτο τον Morbidelli. Μακάρι η επιτυχία να μπορούσε να επιδοθεί σε μία πιο μόνιμη αλλαγή για την Yamaha αλλά θέλω να πιστεύω πως αυτή θα αρχίσει να δομείται από την επόμενη σεζόν.

Παρατρίχα για τον Quartararo να μείνει και μέσα στην έδρα της Yamaha πίσω στην Q1 γιατί ο Fernandez ήταν πίσω πολύ λίγα χιλιοστά.

Βέβαια το ίδιο αισθάνεται και ο Miller με τις αποστάσεις στην Q1 να είναι πολύ μικρές και να σηματοδοτούν το ποιος συνεχίζει.

Αναμένουμε έναν θεματικό Sprint καθώς πολλοί αναβάτες θα παλεύουν για καλύτερη θέση από τους πρώτους γύρους.

Θέση

N#

Αναβάτης

Μοτο

Χρόνος

Διαφ.

Προηγ.

1

31

Pedro Acosta

KTM

01:43.018

 

 

2

1

Francesco Bagnaia

Ducati

01:43.264

0.246

0.246

3

12

Maverick Viñales

Aprilia

01:43.441

0.423

0.177

4

23

Enea Bastianini

Ducati

01:43.539

0.521

0.098

5

33

Brad Binder

KTM

01:43.661

0.643

0.122

6

21

Franco Morbidelli

Ducati

01:43.828

0.810

0.167

7

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

01:43.998

0.980

0.170

8

72

Marco Bezzecchi

Ducati

01:44.073

1.055

0.075

9

93

Marc Marquez

Ducati

01:44.136

1.118

0.063

10

73

Alex Marquez

Ducati

01:44.263

1.245

0.127

11

89

Jorge Martin

Ducati

01:44.303

1.285

0.040

12

20

Fabio Quartararo

Yamaha

01:44.497

1.479

0.194

Q1 Results:

Q2

21

Franco Morbidelli

Ducati

01:43.746

 

 

Q2

20

Fabio Quartararo

Yamaha

01:44.005

0.259

0.259

13

25

Raul Fernandez

Aprilia

01:44.122

0.376

0.117

14

43

Jack Miller

KTM

01:44.193

0.447

0.071

15

41

Aleix Espargaro

Aprilia

01:44.202

0.456

0.009

16

5

Johann Zarco

Honda

01:44.302

0.556

0.100

17

36

Joan Mir

Honda

01:44.498

0.752

0.196

18

37

Augusto Fernandez

KTM

01:44.547

0.801

0.049

19

42

Alex Rins

Yamaha

01:44.552

0.806

0.005

20

10

Luca Marini

Honda

01:44.648

0.902

0.096

21

30

Takaaki Nakagami

Honda

01:44.886

1.140

0.238

22

32

Lorenzo Savadori

Aprilia

01:45.422

1.676

0.536

23

87

Remy Gardner

Yamaha

01:45.594

1.848

0.172