Honda LCR-Johann Zarco: H ομάδα υπεύθυνη για την πτώση του Γάλλου στη Γερμανία

Το εμπρός ελαστικό δεν έφτασε ποτέ στη σωστή θερμοκρασία
MotoGP Johann Zarco Crash
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

14/7/2025

Η ομάδα της LCR Honda ανέλαβε την ευθύνη για την πτώση του Johann Zarco στον 18ο γύρο του Γερμανικού GP, δηλώνοντας πως η κύρια αιτία ήταν η μη φυσιολογική θερμοκρασία του εμπρός ελαστικού.

Ο Zarco, ο οποίος είχε ξεκινήσει από την πρώτη σειρά μετά από μια εξαιρετική εμφάνιση στα βρεγμένα προκριματικά του Σαββάτου, έχασε τον έλεγχο στην πρώτη στροφή, λίγες στιγμές μετά την πτώση του Fabio di Giannantonio από τη δεύτερη θέση στο ίδιο σημείο.

"Δυστυχώς, το εμπρός ελαστικό δεν έφτασε τη σωστή θερμοκρασία και έπεσα. Είναι κρίμα, γιατί αυτό το σαββατοκύριακο είχαμε πάλι καλή αίσθηση και την δυναμική για να κάνουμε καλή δουλειά." δήλωσε ο Zarco.

Η επίσημη ανακοίνωση της LCR μετά τον αγώνα ανέφερε:

"Η LCR αναλαμβάνει την ευθύνη, καθώς μετά από έλεγχο των δεδομένων, φαίνεται πως η θερμοκρασία του ελαστικού δεν ήταν η ιδανική.
Η ομάδα θα αναλύσει τώρα διεξοδικά το περιστατικό για να εξαγάγει όσο το δυνατόν περισσότερα συμπεράσματα."

Ο Zarco αποκάλυψε αργότερα πως η θερμοκρασία του εμπρός ελαστικού του, είχε πέσει πολύ κάτω από το κρίσιμο εύρος λειτουργίας, ενώ κανονικά είναι στους 80–90°C, ήταν κάτω από 70° όπως είπε ο ίδιος ο αναβάτης.

"Έπρεπε να αφήσω τον Quartararo να με περάσει"

Μετά την πτώση, ο Γάλλος αναβάτης παραδέχθηκε πως θα έπρεπε να είχε αφήσει τον Fabio Quartararo να τον περάσει, ώστε να μπει στο slipstream του και να ανεβάσει θερμοκρασία στα ελαστικά του.

"Δεν ήθελα να περιμένω τον Quartararo, κάτι που θα ήταν η καλύτερη λύση", είπε ο Zarco.
"Δεν μπορούσα να ανεβάσω πίεση ή θερμοκρασία μόνος μου, σε αυτού του είδους τις συνθήκες.

"Οπότε είναι καλύτερο να περιμένεις και να επανεκκινήσεις τον αγώνα πίσω από κάποιον. Πάντα χάνεις λιγότερα έτσι, απ’ το να τερματίσεις και να πάρεις ποινή για χαμηλή πίεση." Οι ψυχρές συνθήκες στον αγώνα επηρέασαν πολλούς. "Πιστεύω πως πολλές από τις πτώσεις σήμερα συνέβησαν εξαιτίας της πτώσης της θερμοκρασίας. Κατά τη διάρκεια του αγώνα δεν ήταν τόσο ζεστά", σχολίασε ο Γάλλος.

Ευτυχώς για τον Zarco, δεν του επιβλήθηκε κάποια μεταγενέστερη ποινή από τους αγωνοδίκες της FIM, παρά το γεγονός πως έπεσε υπό κίτρινη σημαία για το συμβάν του di Giannantonio. "Η πτώση δεν έγινε επειδή πίεσα υπερβολικά", εξήγησε. "Είδα την κίτρινη σημαία, όλα ήταν υπό έλεγχο, αλλά μετά στην κατηφόρα, γέρνοντας τη μοτοσυκλέτα... πτώση. Ευτυχώς, δεν πήρα ποινή γιατί η πτώση δεν έγινε ακριβώς στο ίδιο σημείο με την κίτρινη σημαία."

Ο Zarco είχε αντιμετωπίσει παρόμοια προβλήματα και στο Sprint του Σαββάτου, όπου είχε θέμα με τη θερμοκρασία του πίσω ελαστικού σε βρεγμένες συνθήκες.

Πλέον, κατευθύνεται προς το Grand Prix της Τσεχίας στο Brno, όπου ο Takaaki Nakagami θα αντικαταστήσει τον τραυματισμένο Somkiat Chantra στη δεύτερη μοτοσυκλέτα της LCR.

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.