Χορηγία στην VR46 για MotoGP, Moto2 και αγώνες αυτοκινήτων!

Το όνομα του Rossi εξακολουθεί να… προσελκύει το χρήμα!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

5/1/2022

Ο Valentino Rossi αποκάλυψε ότι η ιταλική εταιρεία πληρωμών Mooney (κάτι σαν το PayPal) δεν θα είναι απλώς χορηγός πρωταθλήματος για τις ομάδες στα MotoGP και την Moto2, αλλά θα υποστηρίξει τόσο την Ακαδημία Αναβατών όσο και τους αγώνες αυτοκινήτων που λάβει μέρος ο Γιατρός.

Παρόλα αυτά, ο Rossi δεν έχει ανακοινώσει ακόμη το πρωτάθλημα στο οποίο θα λάβει μέρος και μέχρι στιγμής ο μόνος επιβεβαιωμένος αγώνας που θα συμμετάσχει είναι ο Gulf 12 Hours στο Abu Dhabi, μαζί με τον αδερφό του Luca Marini και τον κολλητό του φίλο και στέλεχος της VR46, Alessio Salucci (aka Uccio), πίσω από το τιμόνι μίας Ferrari 488 GT3.

Η Mooney παίρνει την θέση της Sky Italia ως βασικός χορηγός πρωταθλήματος στην VR46 και ουσιαστικά συμπληρώνει το κενό που είχε αφήσει η συμφωνία με την Aramco η οποία δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Μέσα στις επόμενες μέρες μάλιστα, θα γίνει και η παρουσίαση των νέων χρωμάτων της ομάδας με τον νέο χορηγό.

Όπως συγκεκριμένα δήλωσε ο Rossi Mooney, εκτός του ότι θα είναι ο βασικός χορηγός πρωταθλήματος της ομάδας μας για τα MotoGP και την Moto2, θα υποστηρίξει την VR46 Riders Academy και την πρώτη μου σεζόν στους αγώνες αυτοκινήτων." Για την Ιστορία, να θυμίσουμε ότι η VR46 μπήκε για πρώτη φορά στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στην κατηγορία Moto3 το 2014, με αναβάτη τον Romano Fenati, κερδίζοντας μάλιστα αγώνες από την πρώτη κιόλας σεζόν. Το 2017 είχε παρουσία και στην Moto2, ενώ την επόμενη χρονιά κέρδισε τον πρώτο της τίτλο με αναβάτη του Francesco Bagnaia.

Την περσινή χρονιά, η VR46 εγκατέλειψε την Moto3 και επικέντρωσε τις προσπάθειές της στον Luca Marini, ο οποίος έτρεχε με την ομάδα της Avintia στα MotoGP και στην Moto2, ενώ φέτος ο Marini με τον Bezzecchi θα είναι οι δύο αναβάτες της ομάδας για το 2022 στην μεγάλη κατηγορία, πάνω στις σέλες δύο μοτοσυκλετών της Ducati.

Ο Pablo Nieto θα παραμείνει ως team manager και για τα MotoGP, ενώ την θέση του στην Moto2 θα πάρει ο Luca Brivio. Ο πρώην αρχιμηχανικός του Rossi, ο David Munoz, θα έχει τον ίδιο ρόλο για τον αδερφό του, Luca Marini, ενώ ο Matteo Flamigni (ο επί σειρά ετών ειδικός για τα δεδομένα της ομάδας) θα είναι ο αρχιμηχανικός του Bezzecchi.

Μια νέα προσθήκη στην ομάδα είναι ο Idalio Gavira, ο οποίος αναλαμβάνει τον ρόλο του coach για τους αναβάτες αλλά και ως υπεύθυνος στρατηγικής ελαστικών, έχοντας δουλέψει την περσινή χρονιά με τον Rossi στην Petronas.

Στην Moto2 ο Roberto Locatelli συνεχίζει στον ρόλο του coach των αναβατών, με τον Jairo Carriles να είναι ο αρχιμηχανικός του Celestino Vietti και τον Danilo Angeli στον αντίστοιχο ρόλο για τον Niccolò Antonelli, ο οποίος ανέβηκε από την Moto3.

Όπως δήλωσε ο Διευθυντής της ομάδας, Alessio Salucci, "είμαστε περήφανοι για το μονοπάτι που μας οδήγησε μέχρι τα MotoGP. Έχουμε επιλέξει πολύ προσεκτικά τους κατάλληλους ανθρώπους, που μοιράζονται το ίδιο κίνητρο και πάθος. Οι αναβάτες μας έχουν τις προοπτικές να πετύχουν κάτι σπουδαίο. Θεωρούμε βέβαιο ότι πολύ σύντομα θα φτάσουμε στο επίπεδο των πιο ανταγωνιστικών ομάδων. Για την Moto2 στόχος μας είναι να παραμείνουμε σημείο αναφοράς για την κατηγορία."

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.