Το HRC αλλάζει την εργονομία της RCV-213 για τον Lorenzo

Επιστροφή από την Ιαπωνία με ερωτηματικά
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/6/2019

Ο Jorge Lorenzo επέστρεψε από το ταξίδι του στα κεντρικά του HRC στην Ιαπωνία και στις πρώτες του δηλώσεις ανέφερε πως ασχολήθηκαν με το βασικό πρόβλημα της απότομης μεταφοράς βάρος εμπρός κατά την είσοδο στις στροφές. Πιστεύει δε, πως οι λύσεις που βρήκαν θα τον βοηθήσουν, τόσο στο άμεσο μέλλον (δηλαδή τον αγώνα στη Βαρκελώνη που πέρσι νίκησε με την Ducati) αλλά και γενικότερα στο υπόλοιπο της χρονιάς.

Με τους κανονισμούς να απαγορεύουν αλλαγές στους κινητήρες έως το τέλος της χρονιάς, το πεδίο δράσεις του HRC περιορίζεται στο δικαίωμά του να αλλάξει μία φορά στη μέση της χρονιάς το φαίρινγκ και την εργονομία της μοτοσυκλέτας και φυσικά να ρυθμίσει τα ηλεκτρονικά. Έτσι στην Βαρκελώνη, η μοτοσυκλέτα του Lorenzo θα έχει μια νέα εργονομία, που θα περιορίζει όσο είναι δυνατόν την απότομη μεταφορά του δικού του σωματικού βάρους στον εμπρός τροχό και θα του επιτρέπει να οδηγάει πιο εύκολα με τον δικό του τρόπο. Βέβαια όπως είδαμε και στην περίπτωση της Yamaha, αλλά και ο ίδιος ο Lorenzo έχει αναφέρει ως πιθανό πρόβλημα, η συμπεριφορά του κινητήρα κατά το άνοιγμα και το κλείσιμο του γκαζιού έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη μεταφορά του βάρους και στη διάρκεια ζωής των ελαστικών. Τα ηλεκτρονικά (ο ride by wire ψεκασμός σε αυτή την περίπτωση) μπορούν ως έναν βαθμό να ρυθμιστούν με τέτοιο τρόπο ώστε η άνοδος και η πτώση των στροφών του κινητήρα να έρθει κοντά στις επιθυμίες του αναβάτη. Όμως αν ο ίδιος ο κινητήρας έχει ακραία χαρακτηριστικά απόδοσης εκ σχεδιασμού του, τότε η επιρροή των ηλεκτρονικών έχει μικρότερο αντίκτυπο στον τρόπο λειτουργίας του.

Σύμφωνα με τον Lorenzo, ο κινητήρας της Honda έχει υπερβολικό “φρένο” όταν κλείνεις το γκάζι και αυτό με τη σειρά του μεταφέρει απότομα βάρος στον εμπρός τροχό.

Αν όντως είναι αυτό το πρόβλημα της Honda, η προσωρινή λύση της αλλαγής της θέσης οδήγησης είναι απλώς ένα παυσίπονο σε μια ασθένεια που θέλει εγχείρηση και απόδειξη σε αυτό είναι τα προβλήματα των εργοστασιακών Yamaha, που λόγω έλλειψης παραγωγής δύναμης, τα ηλεκτρονικά έχουν ρυθμιστεί για να μεταφέρουν όσο πιο άμεσα γίνεται τα άλογα στην άσφαλτο, προκαλώντας πρόωρη φθορά και απότομα γλιστρήματα.

Ο αγώνας της Βαρκελώνης είναι σε λίγες ημέρες και πάντα η πίστα δίνει τις απαντήσεις σε τέτοια ερωτήματα.

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.