Η αλήθεια των αριθμών του Rossi!

Απολαμβάνει πλήρη στήριξη από την Yamaha
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/7/2019

Μπορεί μέχρι σήμερα τα "πέτρινα χρόνια" για τον G.O.A.T. των MotoGP, τον Valentino Rossi, να ήταν η διετής θητεία του στην Ducati, αλλά η φετινή σεζόν δεν δείχνει να εξελίσσεται και πολύ καλύτερα γι' αυτόν. Ήδη, στον τελευταίο αγώνα του Assen συμπληρώθηκαν δύο χρόνια από την τελευταία φορά που ο Γιατρός είδε πρώτος την καρό σημαία και ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου στον "Καθεδρικό" των GP. Είναι ένα στατιστικό που δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικό για τον Rossi, ενώ τα τελευταία στοιχεία που προστίθενται κάθε άλλο παρά βελτιώνουν την κατάσταση. Στην ολλανδική πίστα είχε την τρίτη του κατά σειρά πτώση, τον τρίτο αγώνα που είχε μηδενική συγκομιδή βαθμών. Η εικόνα χειροτερεύει κι άλλο, αν συνυπολογίσουμε και το γεγονός ότι στον ίδιο αγώνα ο team mate του, Maverick Vinales, ήρθε πρώτος, ενώ το δορυφορικό Yamaha του Quartararo ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου. Όλος ο κόσμος των MotoGP ψάχνει να βρει τι είναι αυτό που δυσκολεύει τον Γιατρό, με πρώτο απ' όλους τον ίδιο τον Rossi.


Ο Ιταλός αναβάτης από την Tavullia δεν έκρυψε από το ξεκίνημα της σεζόν τον προβληματισμό του, σε ό,τι έχει να κάνει με το στήσιμο του Μ1, αλλά και με την απόδοση του κινητήρα. Μετά τα τελευταία αποτελέσματα, άρχισαν να ακούγονται όμως πιο έντονα οι φωνές της αμφισβήτησης. Πρόσφατα, λίγο μετά τον αγώνα του Assen, του τέθηκε ευθέως η ερώτηση: Μπορεί όλο αυτό να οφείλεται στον αναβάτη και όχι στην μοτοσυκλέτα; Ο ίδιος έδωσε μια διφορούμενη απάντηση, ότι μπορεί ναι, μπορεί και όχι. H ομάδα πάντως, δια στόματος του αφεντικού της, Lin Jarvis, εξέφρασε την απόλυτη στήριξή της στο πρόσωπο του Rossi. Πιο συγκεκριμένα, ο Jarvis δήλωσε στην ισπανική Marca ότι: "Τρεις αγώνες χωρίς κανέναν βαθμό είναι κάτι άσχημο, αλλά θα πρέπει να εξετάσουμε την κατάσταση προσεκτικά. Πιστεύουμε ότι στην Catalunya θα μπορούσε να διεκδικήσει τη νίκη (σ.σ. ήταν εκεί όπου στον δεύτερο γύρο ο Lorenzo πήρε παραμάζωμα τον Rossi μαζί με τους Vinales και Dovizioso). Ακόμη και στο Assen, δεδομένου του ρυθμού του, όχι την Παρασκευή ή το Σάββατο, αλλά την Κυριακή, η μοτοσυκλέτα δούλευε πολύ καλά. Επιτέλους ήταν σωστά ρυθμισμένη, αλλά έκανε ένα λάθος. Και το έκανε επειδή πίεσε ακριβώς λόγω του ότι η μοτοσυκλέτα του αύξησε τα περιθώρια. Το σημαντικό τώρα είναι να είμαστε μαζί του, να τον υποστηρίξουμε και να βρούμε μαζί έναν τρόπο συνεργασίας για τους επόμενους αγώνες". Επιπλέον, ο team manager της ομάδας είπε ότι ακόμη και μετά τα πρόσφατα αποτελέσματα, ο Rossi εξακολουθεί να είναι ο κορυφαίος αναβάτης της Yamaha, σε ό,τι αφορά την βαθμολογική κατάταξη. Τόνισε δε ότι η πίστη της ομάδας απέναντι στον Rossi παραμένει ακλόνητη και ότι πρέπει να δουλέψουν πιο σκληρά. "Πολλές φορές, όπως συνέβη και στο Assen, βρίσκουμε τις σωστές ρυθμίσεις την Κυριακή του αγώνα. Η αποστολή μας όμως είναι να έχουμε αυτό το αποτέλεσμα από την Παρασκευή".


Πάντως, εάν θέλουμε να εξετάσουμε το ζήτημα από όλες τις πλευρές, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας και τα στατιστικά στοιχεία, που μάλλον καταρρίπτουν τα περισσότερα επιχειρήματα των επικριτών του Rossi. Ως γνωστόν τα νούμερα δεν λένε ψέματα και κατ' επέκταση η εικόνα που σχηματίζουν δεν είναι τόσο μαύρη όσο βιάζονται πολλοί να την παρουσιάσουν, λέγοντας ότι ο Rossi διανύει τον κατήφορο της καριέρας του. Κατ' αρχήν σερί των τριών DNF είναι το πρώτο του από το 2011 που πήγε στην Ducati. Εκείνη ήταν η μακράν χειρότερη σεζόν της καριέρας του με μέσο όρο 8,17 βαθμών σε 17 αγώνες. Μέχρι στιγμής, αυτό το νούμερο τη φετινή χρονιά είναι στο 9.
Σε ό,τι αφορά την ταχύτητά του αρκεί να πούμε ότι στους πέντε πρώτους αγώνες –όπως επισημαίνει εύστοχα ένας από τους πλέον έγκριτους δημοσιογράφους των GP, ο Mat Oxley- ο μέσος όρος της απόστασης του Rossi από των πρώτο είναι 4,2 δευτερόλεπτα. Σίγουρα αυτή η διαφορά δεν χαρακτηρίζει έναν αργό αναβάτη… Αν το αναγάγουμε σε ποσοστό και με δεδομένο ότι ο νικητής αποδίδει στο 100%, τότε η απόδοση του Rossi ανέρχεται στο 99,8%, κάτι που αποδεικνύει ότι ο Rossi στα 40 του χρόνια, μόνο εκτός ρυθμού δεν βρίσκεται. Στην πραγματικότητα, αυτό που συμβαίνει δεν είναι ότι ο Valentino είναι αργός, αλλά οι κανονισμοί και οι περιορισμοί της Dorna έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί, επιτρέπουν πλέον σε όλους να είναι εξίσου ή περισσότερο γρήγοροι. Πριν από μια δεκαετία, η χρονική απόσταση ανάμεσα στους γρήγορους και τους πιο αργούς αναβάτες ήταν πολύ μεγαλύτερη. Για παράδειγμα, το 2009 ο Rossi με αυτή την διαφορά των 4,2 δευτερολέπτων θα είχε ανέβει στο βάθρο στους 11 από τους 17 αγώνες. Στον πρόσφατο αγώνα της Βαρκελώνης, είχε τον τέταρτο χρόνο στις κατατακτήριες δοκιμές και είναι πολύ πιθανό να είχε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα στον αγώνα. Ήταν η καλύτερη εκκίνησή του μετά τον αγώνα στο Austin όπου ξεκίνησε και τερμάτισε δεύτερος.


Τα δύο πραγματικά "μελανά" σημεία στην φετινή χρονιά, είναι το Mugello και το Assen, δύο από τις αγαπημένες του πίστες στο καλεντάρι των MotoGP. Στον εντός έδρας αγώνα της πατρίδας του, ο Rossi είχε δηλώσει ότι δεν είχε καλή αίσθηση από την μοτοσυκλέτα του, αλλά έναν γύρο πριν πέσει είχε σημειώσει χρόνο ταχύτερο από τον αναβάτη που ήταν επικεφαλής. Στην Ολλανδία, οι μηχανικοί του βρήκαν τελικά το σωστό σετάρισμα και το γυρολόγιό του είχε κατέβει ήδη στο 1:34.0 πριν πέσει και παρασύρει μαζί του τον Nakagami.
Τα παραπάνω στοιχεία λοιπόν, επιβεβαιώνουν ότι ο Rossi δεν έχει χάσει την ορμή και την ταχύτητά του και μετά και τα πρόσφατα ευρήματα στο Assen, ο Γιατρός θεωρεί ότι είναι εξαιρετικά θετικό το ότι υπάρχει αμέσως μετά ο αγώνας στο Sachsenring, όπου φιλοδοξεί να είναι πιο ανταγωνιστικός από την πρώτη μέρα κιόλας των ελεύθερων δοκιμών.

 

Manuel Gonzalez: MotoGP, WSBK γυρνούν την πλάτη στον Παγκόσμιο Πρωταθλητή WSSP300

Η επιτυχία των Ισπανών στο MotoGP η αιτία που θα παραμένει στη Moto2!
Manuel
Από τον

Παύλο Καρατζά

4/9/2026

Ο Manuel Gonzalez, είναι αδιαμφησβήτητα ένας από τους πιο ταλαντούχους αναβάτες της γενιάς του. Έχει ήδη στεφθεί μία φορά Παγκόσμιος Πρωταθλητής και φέτος είναι το φαβορί στη Moto2, όμως απ’ ότι φαίνεται καμία ομάδα στο MotoGP δεν θα τον κάνει δικό της "παίρνοντας" άλλους από τη 2η πιο σημαντική κατηγορία του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος.

Είναι γεγονός ότι οι Ισπανοί έχουν κατακλύσει τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Ταχύτητας με τη χώρα τους να δουλεύει συστηματικά στην παραγωγή και ανάδειξη νέων ταλέντων με τέτοια ένταση και σχέδιο που δεν το κάνει καμία άλλη χώρα αυτή τη στιγμή. Αυτό δεν γίνεται φυσικά μόνο στον μηχανοκίνητο αθλητισμό στη χώρα της Ιβηρικής χερσονήσου που έχει την αθλητική κουλτούρα στο αίμα της και σε αυτό παίζουν φυσικά σημαντικό ρόλο και οι υποδομές της χώρας -σκεφτείτε μόνο πόσες πίστες έχει- όπως και η παιδεία που προωθείται συστηματικά γύρω από τον αθλητισμό.

Θύμα εντός εισαγωγικών αυτής της επιτυχίας των Ισπανών φαίνεται πως θα πέσει ο εξαιρετικός Manuel Gonzalez. Ο Μαδριλένος βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην κορυφή της γενικής κατάταξης της Moto2, μπροστά από τους Izan Guevara και Senna Agius και αγωνίζεται στη Moto2 από το 2021 έχοντας κατακτήσει 9 νίκες, 23 βάθρα και 9 pole positions. Το 2024, ο Manu τερμάτισε 3ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, πέρυσι ήταν δεύτερος, ενώ φέτος είναι πρωτοπόρος μέχρι στιγμής και όλα δείχνουν ότι πηγαίνει για τον 2ο παγκόσμιο τίτλο στη σύντομη μέχρι στιγμής καριέρα του, έπειτα από εκείνων στα Supersport 300 το 2019.

Όλα καλά μέχρι εδώ για τον Ισπανό που βλέπει όμως ήδη τρεις ανταγωνιστές του στην Moto2 (Daniel Holgado, Izan Guevara και David Alonso) να έχουν κλείσει συμβόλαιο για την επόμενη σεζόν στην κορυφαία κατηγορία ενώ ένας ακόμη, ο Senna Agius από την Αυστραλία, αναμένεται σύντομα να ανακοινωθεί. Το παράδοξο είναι πως ο Gonzalez είναι μπροστά απ’ όλους τους παραπάνω στη βαθμολογία και ηγείται του πρωταθλήματος, όμως όλα δείχνουν ότι θα αγωνίζεται στην Moto2 και την επόμενη χρονιά, καθώς δεν υπάρχει χειροπιαστή πρόταση από το MotoGP και οι συζητήσεις με τις ομάδες της Ducati και BMW από τα Superbikes δεν φαίνεται να καταλήγουν κάπου.

Ο Edoardo Rovelli, μάνατζερ του Ισπανού, δήλωσε: “Κατά τη γνώμη μου, όλοι ψάχνουν τον επόμενο Marc Marquez αυτές τις μέρες. Υπάρχει αυτή η συνεχής αναζήτηση για εξαιρετικό ταλέντο, ίσως ρισκάροντας με έναν αναβάτη χωρίς να γνωρίζουν πραγματικά πώς θα αποδώσει. Και αυτά είναι πράγματα που, σε κάθε περίπτωση, ο Manu έχει αποδείξει ότι μπορεί να κάνει. Ίσως, όμως, επειδή είναι ένας πιο καθαρός και σταθερός αναβάτης, λαμβάνει λιγότερη αναγνώριση για αυτό που πραγματικά κάνει.

Είναι αλήθεια ότι ο Manu αγωνίζεται στη Moto2 εδώ και πέντε χρόνια, αλλά τα δύο πρώτα τα πέρασε σε ένα πρόγραμμα που δεν είχε σχεδιαστεί με στόχο την κατάκτηση του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος. Κάθε διαπραγμάτευση που έχω διεξάγει εκ μέρους του Manu έχει αποτύχει για διαφορετικό λόγο. Στην περίπτωση της Aruba [WSBK], από ό,τι μου είπαν, η Ducati χρειαζόταν έναν Ιταλό αναβάτη. Μιλάμε για μια ιταλική εργοστασιακή ομάδα που, λαμβάνοντας υπόψη τις τέσσερις εργοστασιακές μοτοσικλέτες στο MotoGP και το Superbike, είχε ήδη δύο Ισπανούς στο MotoGP και τον Iker Lecuona στο Superbike. Σε εκείνο το σημείο, δεν μπορούσαν να δεχτούν έναν τέταρτο Ισπανό αναβάτη, οπότε επέλεξαν να πάνε με έναν Ιταλό. Αυτός ήταν ο λόγος.

Ο Rovelli δήλωσε επίσης ότι η εξήγηση που του δόθηκε από την BMW είναι ότι η μοτοσυκλέτα, εκείνη την εποχή, δεν ανταποκρινόταν ακόμα στα πρότυπα του Manuel Gonzalez. Έπρεπε πρώτα να την εξελίξουν και στη συνέχεια, να την παραδώσουν στον Manuμ, όταν η μοτοσυκλέτα θα είναι πιο ανταγωνιστική, με ορίζοντα επικοινωνίας την επόμενη χρονιά.

Ο μάνατζερ του Gonzalez πρόσθεσε ότι ακόμη προσπαθούν να καταλάβουν τι ακριβώς πρέπει να κάνουν με την οριστική απόφαση για τον μέλλον του να μην έχει ληφθεί ακόμη: "Το MotoGP μοιάζει με ένα κλειστό κεφάλαιο, αλλά μέχρι να κατανεμηθούν επίσημα όλες οι θέσεις για το 2027, θα συνεχίσουμε να περιμένουμε. Η πιθανότερη απόφασή μας είναι να μείνουμε στη Moto2.”

Είναι κρίμα ένας τόσο ικανός αναβάτης να πέφτει θύμα της επιτυχίας της ίδιας του της χώρας και να μην μπορέσει να δείξει την αξία του στη μεγάλη κατηγορία. Θα είναι απορίας άξιο τι κίνητρο θα έχει ο Gonzalez την επόμενη σεζόν σε περίπτωση που κατακτήσει το πρωτάθλημα στην Moto2 και παραμείνει εκεί.