Η Ducati σε διαπραγματεύσεις με VR46 και Gresini

Η silly season έχει πλέον ξεκινήσει
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/4/2021

Αντικατάσταση για την Avintia ετοιμάζει η Ducati κάνοντας το επόμενο βήμα για μία δεύτερη δορυφορική ομάδα που δεν θα είναι αρκετά βήματα πίσω από την Pramac. Έτσι κι αλλιώς η κίνηση για την Avintia είχε γίνει με συνοπτικές διαδικασίες για να δώσουν θέση στον Zarco όταν εκείνος έληξε πρόωρα το συμβόλαιό του με την KTM.

Η Avintia, τότε, δεν ήταν έτοιμη για να υποστηρίξει πλήρως τον ρόλο δορυφορικής ομάδας για αυτό και ο Zarco δεν ήταν πλήρως ικανοποιημένος. Δεν είχε επιλογή όμως. Ήταν ομάδα που υποστήριζε αναβάτες που κάλυπταν οι ίδιοι την θέση τους στα MotoGP, ο ρόλος της ήταν διαφορετικός. Κάνοντας όμως πολλά βήματα μαζί και σε σωστή κατεύθυνση με την καλύτερη υποστήριξη από την Ducati, η Avintia εξελίχθηκε γρήγορα και η VR46 την εμπιστεύτηκε για να δώσει θέση στον Luca Marini. Ούτε κι αυτοί βέβαια είχαν άλλη επιλογή, ενώ και τα βήματα αυτά δεν ήταν τόσα, ώστε να σημάνουν την πλήρη της αναβάθμιση και να συνεχίσει στα MotoGP, τουλάχιστον για την επόμενη σεζόν. Έτσι κι αλλιώς ο στόχος της VR46 είναι να προχωρήσει αυτόνομα, όπως φάνηκε και τις προηγούμενες ημέρες κι επίσημα.

Ταυτόχρονα η Gresini Racing αποχωρεί από την αγκαλιά της Aprilia και θέλει να συνεχίσει και το 2022, οπότε η Ducati δεν είναι απλά το επόμενο λογικό βήμα μετά την Aprilia αλλά και μία δυναμική αναβάθμιση.

«Ξέρουμε πως η Avintia δεν ανανέωσε οπότε αυτή η ομάδα δεν θα είναι το 2022», είπε ο Giabatti, «ποτέ δεν αποκρύψαμε το γεγονός πως θέλουμε δύο δορυφορικές ομάδες στην εκκίνηση από την νέα χρονιά. Συζητάμε με Gresini και VR46 αλλά είναι πολύ νωρίς να πούμε τι θα κάνουμε».

Αντίστοιχα στα υπόλοιπα στρατόπεδα τόσο η Tech3 όσο και η LCR θα συνεχίσουν με ΚΤΜ και Honda αντίστοιχα αλλά η Yamaha, όπως και η Ducati έχουν μπροστά τους βήματα με τις δορυφορικές ομάδες, την ίδια στιγμή που κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει με την Aprilia αλλά και την Suzuki που η εξέλιξή της, αν θέλει να συνεχίσει δημιουργώντας μία πηγή αναβατών, είναι να μεγαλώσει με ομάδες. Όλο το επόμενο διάστημα, αυτά είναι θέματα που θα τα δούμε μπροστά μας καθώς βρίσκονται σε εξέλιξη…

Ετικέτες

Πιο αργά τα δίχρονα V4 GP 500 από τα μονοκύλινδρα τετράχρονα της Moto3

Ούτε ο Valentino Rossi δεν θα μπορούσε να τα περάσει!
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/3/2024

Δύσκολο να το πιστέψεις, αλλά τα χρονόμετρα δεν ενδιαφέρονται για το τί πιστεύουμε εμείς. Τα χρονόμετρα ενδιαφέρονται μόνο για το ποιος θα περάσει πρώτος τη γραμμή τερματισμού και με ψυχρούς αριθμούς αποτυπώνουν την μία και μοναδική αλήθεια. Ακριβώς αυτό έκαναν και στις τελευταίες επίσημες δοκιμές της Moto3 στην πίστα της Jerez, όπου ο νεαρός αναβάτης David Alonso, γύρισε στο 1:43,315 διαλύοντας στην κυριολεξία το 1:43,674 που ήταν ο χρόνος της Pole Position που είχε πετύχει ο Alex Crivillé με την δίχρονη Honda NSR 500 το 2001 στην ίδια πίστα! Κι αν ο Alex Crivillé δεν σας φαίνεται για πολύ γρήγορος αναβάτης, τί θα λέγατε αν μαθαίνατε πως ο 9 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Valentino Rossi με την NSR 500 είχε πετύχει καλύτερο χρόνο αγώνα στο 1:43,739!

2

Μιλάμε για την τελευταία γενιά των δίχρονων V4 500 μοτοσυκλετών του MotoGP  με βάρος κάτω από 135 κιλά και ιπποδύναμη πάνω από 200 ίππους. Μαζί με έναν αναβάτη 68-75 κιλών έχουμε συνολικό βάρος 210 κιλά το πολύ και αναλογία κιλών ανά ίππο στο 1,05 το πολύ. Κι όμως ένα μονοκύλινδρο, τετράχρονο 250 των 55-60 ίππων με ελάχιστο επιτρεπόμενο από τους κανονισμούς συνολικό βάρος 152 κιλών (μοτοσυκλέυα+αναβάτης), που μας δίνει αναλογία κιλών/ίππο στην καλύτερη των περιπτώσεων 2,55, κατάφερε στην πίστα της Jerez να είναι πάνω από 3 δέκατα πιο γρήγορη.

4

Και μην ξεχνάμε πως η αναλογία κιλών ανά ίππο παίζει ρόλο στις επιταχύνσεις μόνο. Για να επιτύχεις υψηλή τελική ταχύτητα χρειάζεσαι μεγάλες ποσότητες  ιπποδύναμης για να υπερνικήσεις την αεροδυναμική αντίσταση. Το χαμηλό βάρος δεν παίζει κανένα ρόλο στην τελική, οπότε πέρα από το μειονέκτημα της αναλογίας κιλών ανά ίππο που έχει μια μοτοσυκλέτα της Moto3 έναντι ενός δίχρονου V4 500, έχει και ελάχιστη ιπποδύναμη για να σημειώσει υψηλή τελική ταχύτητα στις ευθείες.

7

Βέβαια η πίστα της Jerez δεν έχει μεγάλες ευθείες και στα MotoGP σημειώνονται από τις μικρότερες τελικές ταχύτητες του πρωταθλήματος. Όμως ακόμα κι έτσι, το γεγονός πως μια μονοκύλινδρη τετράχρονη των 250 κυβικών, στα χέρια ενός πιτσιρικά 18 ετών, μπορεί να ξεφτιλίσει μια δίχρονη V4 500, ακόμα κι αν την οδηγεί ο Valentino Rossi στα καλύτερά του, δείχνει πόσο έχει προχωρήσει το άθλημα στο σύνολό του (τεχνολογικά και οδηγηκά) και πόσο απαιτητικό είναι σε κάθε λεπτομέρεια, για τους αναβάτες, τις μοτοσυκλέτες και τις ομάδες. Όσοι λοιπόν νοσταλγούν την δίχρονη εποχή  και νομίζουν πως τα GP 500 ήταν γρήγορες μοτοσυκλετες, ας αναθεωρήσουν…

8