Η πίστα του Phillip Island θα γίνει γήπεδο γκολφ! Ξέσπασμα του σχεδιαστή της

Οι ιδιοκτήτες της ιστορικής πίστας επιλέγουν ένα άλλο μέλλον μετά τις απώλειες MotoGP και WSBK
phillip island
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

2/7/2026

Λίγους μήνες από τότε που ανακοινώθηκε η λήξη της συνεργασίας MotoGP με την πίστα Phillip Island στην Αυστραλία από το 2027, ακολούθησε η ίδια δυσάρεστη είδηση και για το τέλος της σχέσης του WSBK με την ιστορική πίστα από το 2028, η οποία χάνει έτσι τις δύο σημαντικότερες διοργανώσεις που φιλοξενεί.

Η απώλεια του Phillip Island από το καλεντάρι του MotoGP προκάλεσε αρνητικότατες αντιδράσεις από θρύλους των Grand Prix, δικαιολογήθηκε με επιχειρήματα από τη FIM, αλλά στο τέλος της ημέρας η πραγματικότητα είναι πως η πίστα ως επιχείρηση έχει βρεθεί προ ενός πολύ δυσοίωνου μέλλοντος.

Bob Barnard
Bob Barnard

Και αυτό θα έχει συνέπειες, όπως αποκαλύπτει ο σχεδιαστής της, Bob Barnard, ο οποίος διένειμε στον Τύπο της Αυστραλίας μια καυστικότατη επιστολή όπου αποκαλύπτει πως ένα πιθανό σενάριο για την επόμενη μέρα του Phillip Island είναι να μετατραπεί σε γήπεδο γκολφ:

"Όταν άκουσα για το σχέδιο να μεταφερθεί ο Αυστραλιανός γύρος του MotoGP από το Phillip Island σε μια πίστα δρόμου στην Αδελαΐδα, υιοθέτησα τη θέση ότι μετά από 30 χρόνια που κατοικώ μακριά από την Αυστραλία δεν δικαιούμαι να έχω γνώμη. Επίσης, θεώρησα ότι ως υπεύθυνος για τη δημιουργία του τρέχοντος Phillip Island Circuit και την εξασφάλιση Grand Prix στην Αυστραλία το 1989, αλλά και ως ο άνθρωπος που δημιούργησε την πίστα F1 στην Αδελαΐδα, θα πρέπει επίσης να παραμείνω αμερόληπτος.

“Όπως ίσως γνωρίζετε κάποιοι, ρωτήθηκα για τη γνώμη μου και απάντησα ότι δεν είναι κάτι στο οποίο θα έπρεπε να εμπλακώ, αλλά εξέφρασα τις σκέψεις μου για τη βιωσιμότητά του, έχοντας μεταφέρει ο ίδιος τον αγώνα στο Σίδνεϊ, όπου έμεινε μόνο έξι χρόνια, πριν επιστρέψει στο Phillip Island, αλλά τουλάχιστον έμεινε μια μόνιμη πίστα στην Πολιτεία της Νέας Νότιας Ουαλίας.

stoner corner
H Stoner Corner κινδυνεύει να γίνει τρύπα σε γήπεδο γκολφ

"Πρόσφατα σχόλια υποδηλώνουν ότι μετά την απώλεια του MotoGP και του WSBK, ο ιδιοκτήτης του Phillip Island Circuit, Lindsay Fox, μπορεί να το μετατρέψει σε γήπεδο γκολφ. Ο κύριος Fox έχει ήδη δεσμευτεί να χτίσει μια νέα πίστα στο Avalon στη Βικτώρια.

“Τώρα με απασχολεί ότι οι αποφάσεις της Liberty Media, της ιδιοκτήτριας του MotoGP Sport Entertainment, κατόχου των εμπορικών δικαιωμάτων για τα MotoGP και WSBK, και της Πολιτειακής Κυβέρνησης της Νότιας Αυστραλίας θα έχουν ως αποτέλεσμα την απώλεια και των δύο εμβληματικών πιστών για πάντα. Με κίνητρο την αύξηση της τιμής της μετοχής για τον ένα και των ψήφων για τον άλλο, καμιά εκ των δύο πλευρών δεν σκέφτεται το καλό του αθλήματος, ούτε την κληρονομιά που αντιπροσωπεύουν.

“Η νέα street circuit της Αδελαΐδας δεν είναι η αρχική πίστα και δεν θα αντικαταστήσει αυτό που ψηφίζεται τακτικά ως η καλύτερη πίστα δρόμου F1 στον κόσμο, ούτε η καλύτερη πίστα GP μοτοσυκλετών όπως εκφράστηκε από τους αναβάτες.

“Πόσο έντονη θα ήταν η κατακραυγή εάν η πίστα Bathurst ανακαινιζόταν για το MotoGP, αλλάζοντας τη διάταξη ή, χειρότερα, αν έκλεινε και πουλιόταν για γήπεδο γκολφ; Το Phillip Island προηγήθηκε χρονικά του Bathurst, με το πρώτο Grand Prix της Αυστραλίας να διοργανώνεται εκεί το 1923, ενώ το Bathurst 1000 εξελίχθηκε από το Armstrong 500 στην τρέχουσα μορφή του.

Adelaide street circuit
Σχέδιο της Adelaide Street Circuit

"Η τρέχουσα κριτική στην Αδελαΐδα επικεντρώνεται στην απώλεια της φυσικής κληρονομιάς των Parklands, του δημόσιου χώρου, των δέντρων και της πανίδας. Η Νότια Αυστραλία κινδυνεύει να θυσιάσει ώριμα προστατευμένα δέντρα, ενώ η Victoria κινδυνεύει να χάσει το Phillip Island Circuit. Αντί να δημιουργήσει ένα νέο περιουσιακό στοιχείο, η Αυστραλία μπορεί απλώς να καταστρέψει δύο διεθνώς αναγνωρισμένα περιουσιακά στοιχεία για να τα αντικαταστήσει με μια αβέβαιη κατάσταση.

“Η Αυστραλία δεν θα έπρεπε να αναγκαστεί να επιλέξει μεταξύ του μηχανοκίνητου αθλητισμού και της περιβαλλοντικής κληρονομιάς της. Δεν πρέπει να χάσουμε την καλύτερη πίστα δρόμου στον κόσμο και ενδεχομένως να χάσουμε την καλύτερη πίστα αγώνων μοτοσυκλέτας ενόσω θυσιάζουμε το πάρκο της Αδελαΐδας.

“Πριν ληφθούν μη αναστρέψιμες αποφάσεις, αξίζει να δούμε τον πλήρη σχεδιασμό της πίστας και το πραγματικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα, την οικονομική ανάλυση και μια ειλικρινή αξιολόγηση του κατά πόσον η καταστροφή δύο παγκόσμιων περιουσιακών στοιχείων είναι πραγματική πρόοδος.

“Τα συμφέροντα της τοπικής κοινότητας της Αδελαΐδας και αυτά των οπαδών του μηχανοκίνητου αθλητισμού θα πρέπει επομένως να ευθυγραμμιστούν σε αυτό το θέμα και είμαι απογοητευμένος που δεν μίλησαν περισσότεροι από αυτούς που εμπλέκονται τόσο στον δίτροχο όσο και στον τετράτροχο μηχανοκίνητο αθλητισμό.

“Μετά από προσεκτική εξέταση, αντιτίθεμαι πλέον σθεναρά στην πρόθεση να μεταφερθεί το MotoGP σε μια άγνωστη ακόμα πίστα στο Adelaide Parklands."

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.