Μόλις πριν από λίγο ανακοινώθηκε το προσωρινό ημερολόγιο των αγώνων για τα MotoGP, της επόμενης σεζόν. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει 21 αγώνες, ενώ όπως μπορούμε να δούμε περιλαμβάνεται κανονικά η νεόδμητη φιλανδική πίστα KymiRing με την υποσημείωση ότι εκκρεμεί η τελική έγκριση.
Όπως γίνεται παραδοσιακά κάθε χρόνο, η αυλαία ανοίγει τον Μάρτιο με τον νυχτερινό αγώνα του Qatar και κλείνει τον Νοέμβριο στην Valencia. Στο ενδιάμεσο υπάρχουν εφτά αγώνες εκτός της ευρωπαϊκής ηπείρου και το μόνο που απομένει είναι να δούμε αν τελικά η επόμενη σεζόν θα είναι μια κανονική ολοκληρωμένη χρονιά, χωρίς καμία αναβολή ή ακύρωση αγώνα λόγω της πανδημίας.
Από το Remote Garage της πανδημίας και το ρομπότ-scanner NTB-01 που χαρτογραφεί τις πίστες, μέχρι τη νέα Ducati Lenovo Racing Intelligence, η Ducati έχει χτίσει ίσως το πιο προηγμένο ψηφιακό οικοσύστημα στο MotoGP.
Όταν το 2020 η πανδημία περιόρισε δραστικά την παρουσία μηχανικών στα GP, η Ducati και η Lenovo έστησαν σχεδόν από το μηδέν ένα ψηφιακό σύστημα, το Remote Garage. Με αυτό, δεκάδες μηχανικοί μπορούσαν να συνδέονται ζωντανά από τη Μπολόνια με τα γκαράζ στις πίστες, να αναλύουν δεδομένα, να τρέχουν προσομοιώσεις και να στέλνουν αποτελέσματα, ενημερώσεις και αποφάσεις σε πραγματικό χρόνο.Λίγα χρόνια αργότερα, ήρθε να προστεθεί και το ρομπότ NTB-01 της Lenovo, ένα αυτόνομο όχημα που χαρτογραφεί κάθε πίστα σε τρισδιάστατο επίπεδο, συλλέγοντας εκατομμύρια δεδομένα ανά δευτερόλεπτο και δημιουργώντας ένα ψηφιακό “αντίγραφο” του σιρκουί. Με αυτό, οι μηχανικοί μπορούν να δοκιμάζουν ρυθμίσεις και στρατηγικές πριν καν βγουν οι αναβάτες στην πίστα.
Έχοντας ήδη εδραιώσει τα ψηφιακά αυτά θεμέλια, η Ducati κάνει το επόμενο βήμα στο 2026.
Ducati Lenovo Racing Intelligence: ο “εγκέφαλος” της ομάδας
Στην παρουσίαση της Ducati GP26, η ιταλική εταιρεία αποκάλυψε την Ducati Lenovo Racing Intelligence, ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης σχεδιασμένο αποκλειστικά για τις ανάγκες της ομάδας.
Δεν πρόκειται για κάποιο φουτουριστικό gadget για τον αναβάτη, αλλά για μια πλατφόρμα που συνδυάζει ιστορικά δεδομένα, δεδομένα σε πραγματικό χρόνο και προσομοιώσεις με στόχο να αναλύει τι λειτούργησε και τι όχι στο παρελθόν, να προβλέπει χιλιάδες πιθανά σενάρια πριν αυτά συμβούν στην πίστα και τελικά να προτείνει ρυθμίσεις, στρατηγικές και κατευθύνσεις εξέλιξης.
Όπως... εξήγησε το ίδιο το σύστημα, στην παρουσίαση της εργοστασιακής ομάδας MotoGP, κάθε γύρος και κάθε δοκιμή τροφοδοτεί έναν κύκλο συνεχούς μάθησης, όπου οι προηγούμενες σεζόν δεν είναι απλώς ιστορία, αλλά ζωντανό σύνολο δεδομένων που διαμορφώνει το μέλλον!
Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η Ducati δεν ξεκινά ποτέ από το μηδέν. Πριν καν βγει η μοτοσυκλέτα στην πίστα, έχουν ήδη τρέξει χιλιάδες ψηφιακά τεστ, με τις ενδεδειγμένες λύσεις να έχουν προκριθεί για πραγματική δοκιμή.
Όλα αυτά αναπόφευκτα εγείρουν την ερώτηση, πόσο κινδυνεύουμε τα τεχνολογικά βοηθήματα να “πνίξουν” το πιο πολύτιμο εργαλείο στα MotoGP, την αίσθηση του αναβάτη.
Ο Marc Marquez το ξεκαθαρίζει, "Η τεχνολογία προχωρά και είμαστε τυχεροί που έχουμε τη Lenovo να βοηθά τους μηχανικούς της Ducati. Αυτό είναι το μέλλον. Δεν μπορείς να πολεμήσεις το μέλλον. Αν έχουμε τα εργαλεία, πρέπει να τα χρησιμοποιούμε. Αλλά, είτε μιλάμε για AI είτε για οτιδήποτε άλλο, στο τέλος η τελική απόφαση ανήκει στους ανθρώπους. Αυτό είναι το πιο σημαντικό."
Όμως και ο Pecco Bagnaia δείχνει να έχει την ίδια άποψη, καθώς βλέπει την AI ως ένα πανίσχυρο φίλτρο δεδομένων, αλλά όχι ως αντικαταστάτη της αίσθησης στην πίστα, "Στα ηλεκτρονικά είμαστε πολύ μπροστά με αυτό το νέο σύστημα. Ίσως γίνει πιο εύκολο να ανακαλύπτουμε νέα πράγματα. Αλλά όταν μιλάμε για το τι νιώθουμε πάνω στη μοτοσυκλέτα, το feedback μας είναι πιο σημαντικό. Τα συστήματα AI μπορούν να προσθέσουν μικρές λεπτομέρειες, όχι να αντικαταστήσουν τον αναβάτη."
Η Ducati δεν έφτασε τυχαία εδώ. Από το Remote Garage, στο NTB-01 και τώρα στην Ducati Lenovo Racing Intelligence, έχει χτίσει ένα ψηφιακό οικοσύστημα που μετατρέπει την πληροφορία σε αγωνιστικό όπλο χάρη στη συνεργασία της με τον κύριο χορηγό της, Lenovo.
Τα MotoGP παραμένουν ένα κορυφαίο Πρωτάθλημα ανθρώπων που οδηγούν στο όριο, στηριζόμενοι στην αίσθηση ελαστικών που γλιστρούν, και αποφασίζοντας σε κλάσματα του δευτερολέπτου.
Τα τεχνολογικά συστήματα καλούνται να βελτιώσουν τις επιδόσεις των ανθρώπων-αναβατών προσφέροντας περισσότερη γνώση στο σετάρισμα των μοτοσυκλετών τους, αλλά Marquez και Bagnaia τονίζουν πως σε καμία περίπτωση εκείνα δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τους αγωνιζόμενους στην οδήγηση -τουλάχιστον όχι σήμερα. Το μέλλον κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς μας επιφυλάσσει, όμως δεν θα ήταν καθόλου απίθανο να φτάσουμε κάποια στιγμή και στη δημιουργία αγώνων ρομποτικών μοτοσυκλετών -θυμηθείτε το Yamaha Motobot. Μέχρι τότε, ο άνθρωπος συνεχίζει να κρατάει το τιμόνι, και τα ηλεκτρονικά έχουν απλώς βοηθητικό ρόλο.
