Jerez MotoGP Test, 1η μέρα - Πρώτα αποτελέσματα - Ο Toprak με την M1 κι ο Bradl με Kalex RC213V

Με συμμετοχές Aprilia, Honda KTM & Yamaha
Toprak Jerez MotoGP Test
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

11/4/2023

Σύμφωνα με το Motorsport.com, ο Toprak Razgatlioglu που συμμετέχει στο διήμερο τεστ του MotoGP στην πίστα της Jerez έγραψε την 1η ημέρα δοκιμών χρόνο κάτω από 1:40, 775 χιλιοστά πιο αργό από του επίσημου δοκιμαστή της Yamaha, Cal Crutchlow. Παράλληλα είχαμε και τους πρώτους γύρους του Stefan Bradl με την RC213V που φορά πλαίσιο της Kalex.

Την Δευτέρα 10 Απριλίου στη Jerez, καβάλα στην YZR-M1, ο Τούρκος Πρωταθλητής WSBK 2021 βρέθηκε 1,7 δευτερόλεπτα πίσω από τον ταχύτερο αναβάτης της μέρας, που ήταν ο επίσημος δοκιμαστής της ΚΤΜ Dani Pedrosa, αλλά μόλις 0,7 δευτερόλεπτα πίσω από τον Crutchlow.

Επίσημοι χρόνοι δεν έχουν κάνει την εμφάνιση τους ούτε στο MotoGP.com, ούτε στο site της Jerez, ούτε και στα site των ομάδων, όμως το Motorsport.com δείχνει να έχει τα στοιχεία που ψάχναμε.

Σύμφωνα με το ιταλικό site, ο Toprak συμπλήρωσε 63 γύρους με την εργοστασιακή MotoGP μοτοσυκλέτα της Yamaha στη Jerez τη Δευτέρα, γράφοντας εξαιρετικούς χρόνους.

Ο καιρός ήταν ηλιόλουστος, ενώ δύο αναβάτες έπεσαν κάτω από το 1:38, με τον Franco Morbidelli -που η θέση του κινδυνεύει από τον Toprak- να γυρίζει στο 1:38.979, μόλις 6 δέκατα ταχύτερος από τον χρόνο του Τούρκου, ο οποίος οδηγεί MotoGP μοτοσυκλέτα για… 2η φορά στη ζωή του!

Εννέα ήταν οι συμμετοχές της πρώτης ημέρας του τεστ, με ταχύτερο όλων τον Dani Pedrosa που συμπλήρωσε 70 γύρους με το RC-16 της KTM, με ταχύτερο χρόνο 1:37.8.

Δεύτερος ταχύτερος αναβάτης ήταν ο Stefan Bradl με τη μοτοσυκλέτα της Honda, μόλις 129 χιλιοστά πίσω από τον Pedrosa, δοκιμάζοντας το νέο πλαίσιο της Kalex. Αν μάλιστα θεωρήσουμε πως ο ταχύτερος γύρος του (HRC 2) έγινε με τη μοτοσυκλέτα της Kalex, τότε αυτός ήταν ταχύτερος κατά ένα ολόκληρο δευτερόλεπτο από τη δεύτερη μοτοσυκλέτα του Γερμανού με τον κωδικό HRC 1. Ο Bradl ολοκλήρωσε 85 γύρους, 64 εκ των οποίων ήταν με την HRC 2 μοτοσυκλέτα.

Για την Aprilia το παρών έδωσε ο Lorenzo Savadori, που συμπλήρωσε 55 γύρους, ενώ στη Yamaha υπήρχαν 3 μοτοσυκλέτες δοκιμών, με τον Crutchlow να πετυχαίνει τον ταχύτερο χρόνο του με τη μοτοσυκλέτα “Yamaha 1” ενώ ο Toprak πέτυχε τον δικό του ταχύτερο χρόνο με τη “Yamaha 3”.

Τώρα περιμένουμε να δούμε τα αποτελέσματα της δεύτερης ημέρας, και αν καταφέρει να γυρίσει ακόμα ταχύτερα ο Toprak, ενώ το ερχόμενο σαββατοκύριακο πιθανώς να δούμε τον Marc Marquez να χρησιμοποιεί την Kalex-RC213V στο GP της COTA.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.