Jorge Martin - Η πρώτη κίτρινη κάρτα για χαμηλή πίεση ελαστικών δυσκολεύει το κυνήγι του τίτλου

Αφού βρέθηκε να τρέχει με χαμηλότερη από την επιτρεπτή πίεση στο Buriram, κινδυνεύει με ποινή 3 δευτερολέπτων εάν υποπέσει στο ίδιο παράπτωμα!
motomagMotoGP – Η προειδοποίηση που στενεύει τα όρια για τον Jorge Martin στο κυνήγι του τίτλου
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

9/11/2023

Η προειδοποίηση που έλαβε ο Jorge Martin στο GP της Ταϊλάνδης για χαμηλή πίεση ελαστικών κατά την διάρκεια του αγώνα, σημαίνει ότι πλέον βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο, καθώς δεν έχει την πολυτέλεια να παραβεί ξανά το άρθρο 2.4.4.9 των κανονισμών, όπου ορίζεται το χαμηλότερο όριο πίεσης των ελαστικών. Το θέμα είναι αν μπορεί η ομάδα του να εγγυηθεί κάτι τέτοιο.

Όπως σας έχουμε ήδη ενημερώσει από το GP του Silverstone και μετά το σύστημα των κανονισμών για τις πιέσεις των ελαστικών και το πώς αυτές μετρώνται άλλαξε. Λόγω του ότι αυτό συνέβη στα μέσα της σεζόν του 2023 και προκειμένου να δοθεί ο κατάλληλος χρόνος στους αναβάτες να συμμορφωθούν με αυτόν, η ποινή του αποκλεισμού δεν υφίσταται μέχρι στιγμής.

​​​​MotoGP – Η προειδοποίηση που στενεύει τα όρια για τον Jorge Martin στο κυνήγι του τίτλου

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι αναβάτες που θα πέσουν κάτω από τα 1,9 bar πίεσης στο μπροστινό ελαστικό και τα 1,7 bar πίσω δεν έχουν επιπτώσεις. Μάλιστα, στην πίστα του Buriram ο εργοστασιακός αναβάτης της Aprilia, Aleix Espargaro, ήταν ο πρώτος που έλαβε την προβλεπόμενη ποινή των τριών δευτερολέπτων, καθώς ήταν η δεύτερη φορά που υπέπεσε στην συγκεκριμένη παράβαση, χάνοντας την πέμπτη θέση στην οποία τερμάτισε και καταλήγοντας... στην όγδοη! Αποτέλεσε έτσι τον πρώτο αναβάτη που δέχεται τέτοια ποινή, καθώς μέχρι τότε οι Maverick Vinales, Franco Morbidelli, Raul Fernandez, Marco Bezzecchi, Pol Espargaro and Marc Marquez είχαν δεχτεί απλώς προειδοποίηση. Στην Ταϊλάνδη, ο Jorge Martin τους ακολούθησε, καθώς μετά το τέλος του αγώνα οι κριτές επιθεώρησαν τα δεδομένα των αισθητήρων για τη μέτρηση πίεσης των ελαστικών, διαπιστώνοντας παράβαση.

Αυτό για τον Ισπανό της Pramac σημαίνει ουσιαστικά ότι τα περιθώρια για λάθη στενεύουν ακόμα περισσότερο, στο κυνήγι του για τον τίτλο. Όπως έγινε σαφές από την περίπτωση του Aleix, οι κριτές δεν πρόκειται να χαριστούν, άρα ο Martin δεν έχει άλλη ευκαιρία να υποπέσει ξανά στο ίδιο παράπτωμα. Απομένουν τρεις γύροι και έξι αγώνες, μαζί με τους Sprint, για την ολοκλήρωση του Πρωταθλήματος, με τον “Martinator” να βρίσκεται αυτή την στιγμή στην δεύτερη θέση 13 βαθμούς πίσω από τον πρωτοπόρο Bagnaia, οπότε μαθηματικά έχει πολλές ελπίδες, ειδικά αν λάβουμε υπόψη το πόσο φορμαρισμένος φαίνεται τον τελευταίο καιρό έναντι του Bagnaia.

MotoGP – Η προειδοποίηση που στενεύει τα όρια για τον Jorge Martin στο κυνήγι του τίτλου

Το πρόβλημα είναι ότι ο Bagnaia δεν έχει έως τώρα πάρει κίτρινη κάρτα για πίεση ελαστικών, που σημαίνει ότι έχει το προβάδισμα σε αυτό τον τομέα. Στην περίπτωση που η κατάσταση παραμείνει έτσι μέχρι και την Valencia, τότε θα μπορεί εκεί να παραβεί τον κανονισμό, λαμβάνοντας μόνο μία προειδοποίηση χωρίς κανένα αντίκτυπο, μιας και είναι ο τελευταίος αγώνας του πρωταθλήματος.

Αντιθέτως, ο Martin θα μπορούσε στον τελευταίο αγώνα της σεζόν να τερματίσει πρώτος, όμως αν έχει παραβεί τους κανονισμούς να χάσει την θέση του (και πιθανώς αρκετές ακόμα θέσεις), σε περίπτωση που οι αναβάτες που ακολουθούν δεν έχουν απόσταση μεγαλύτερη των τριών δευτερολέπτων από τον Ισπανό. Αυτό θα μπορούσε να του στοιχίσει μέχρι και το Πρωτάθλημα, που όπως φαίνεται από τα μέχρι τώρα δεδομένα ίσως κριθεί στον τελευταίο γύρο.

Βέβαια, υπάρχουν και άλλες παραβάσεις που θα μπορούσαν να του κοστίσουν σε θέσεις. Το να προσέξει όμως να μην πατήσει εκτός ορίων, ή το να παραχωρήσει την θέση που πήρε κάνοντας πιο σύντομη διαδρομή, είναι κάπως ευκολότερα από το να ρυθμίσει σωστά τις πιέσεις του, κατά την διάρκεια ενός αγώνα. Είναι κάτι που κρίνεται από πολλές παραμέτρους, με βασικότερη το αν ένας αναβάτης προηγείται ή ακολουθεί κάποιον άλλο. Αν μείνει για πολλή ώρα στον πίσω τροχό κάποιου άλλου αναβάτη, τότε το ελαστικό δεν δέχεται αρκετή ψύξη, λόγω του slipstreaming που κόβει την ροή του αέρα στον πίσω, με κίνδυνο να υπερθερμανθεί και να χάσει πρόσφυση. Από την άλλη η πολύ υψηλή πίεση μπορεί να έχει κόστος από μόνη της στο επίπεδο της πρόσφυσης που έχουν τα ελαστικά, ειδικά προς το τέλος του αγώνα που η δεδομένη αύξηση της πίεσης διογκώνει τον όγκο του αέρα στο εσωτερικό του ελαστικού.

MotoGP – Η προειδοποίηση που στενεύει τα όρια για τον Jorge Martin στο κυνήγι του τίτλου

Μπορεί λοιπόν να ακούγεται εύκολο το γεγονός ότι το μόνο που πρέπει να κάνει ο Martin είναι να έχει τις σωστές πιέσεις για τουλάχιστον το 50% του κυρίως αγώνα και το 30% της διάρκειας του Sprint (οι μετρήσεις είναι σε πραγματικό χρόνο), όμως δεν είναι. Μία άλλη λύση είναι να προσπαθεί κάθε φορά να τερματίσει πρώτος, με περισσότερα από τρία δευτερόλεπτα διαφορά από τον αμέσως επόμενο αναβάτη, κάτι που δεν έχει καταφέρει να κάνει μέχρι στιγμής φέτος, με το καλύτερο αποτέλεσμα να έρχεται στον αγώνα Sprint του Sachsenring με 2,468 δευτερόλεπτα διαφορά από τον δεύτερο.

Όπως καταλαβαίνουμε λοιπόν, τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο για τον Martin και θα ήταν κρίμα να χάσει το πρωτάθλημα στα… χαρτιά. Αναμφίβολα θέλουμε να το πάρει ο καλύτερος, όμως ο όρος αυτός περιλαμβάνει αυτόν που εκτός από γρήγορος και ικανός αναβάτης, μπορεί να ακολουθήσει και τους κανονισμούς. Μέχρι στιγμή ο Martin έχει υποδείξει τεράστια αποθέματα ψυχραιμίας, ένα χαρακτηριστικό που μπορεί να τον βοηθήσει και σε αυτό το κομμάτι.

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.