Jorge Martin: Ιστορική η επιστροφή του Marc Marquez είναι “μεγάλο παράδειγμα"

Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής παραδέχεται ότι ο Marquez προσφέρει και στον ίδιο έμπνευση μετά τους τραυματισμούς του
MotoGP Martin on Marquez
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/9/2025

Ο Jorge Martin χαρακτηρίζει την επιστροφή του Marc Marquez στο MotoGP ως "μία από τις μεγαλύτερες στην ιστορία του αθλητισμού", τονίζοντας ότι αποτελεί "ένα μεγάλο παράδειγμα" μετά τις δικές του περιπέτειες

Με τον Marc Marquez στο τέλος της περασμένης σεζόν να επιλέγεται για να πλαισιώσει τον Francesco Bagnaia στη Ducati Lenovo, ο Martin μετακόμισε από την Pramac στην Aprilia, κουβαλώντας μαζί το #1 ως Παγκόσμιος Πρωταθλητής.

Ωστόσο, η υπεράσπιση του τίτλου του τελείωσε προτού καν αρχίσει, αφού τραυματισμοί τον άφησαν εκτός τόσο από τις χειμερινές δοκιμές όσο και από δέκα από τους έντεκα πρώτους αγώνες.

Ο Ισπανός αποκάλυψε αργότερα ότι στον τραυματισμό του στο Κατάρ φοβήθηκε ακόμα και για τη ζωή του, ενώ στη συνέχεια μπλέχτηκε σε εξωδικαστική διαμάχη σε σχέση με το συμβόλαιο του με την Aprilia για το 2026.

Πλέον ξανά σε φόρμα και δεσμευμένος με την Aprilia, ο Martin δηλώνει ότι αντλεί έμπνευση από τον Marquez, ο οποίος βρίσκεται μια ανάσα από τον πρώτο του τίτλο μετά το 2019, έχοντας ξεπεράσει χρόνια προβλημάτων με χειρουργεία και επεισόδια διπλωπίας.

"Σίγουρα, είναι μία από τις μεγαλύτερες επιστροφές στην ιστορία του αθλητισμού," είπε ο Martin στο motogp.com. "Για μένα, πρέπει να πω ότι είναι ένα μεγάλο παράδειγμα.

Γιατί προερχόμενος από τη δική μου εμπειρία, να είσαι πρωταθλητής και μετά να τραυματίζεσαι, πιστεύω ότι έχοντας το παράδειγμά του μπορώ κι εγώ να επιστρέψω στις νίκες.

Είναι μια ιστορική σεζόν, οπότε συγχαρητήρια στον Marc."

Το "μεγάλο βήμα" του Martin στο Misano

Ο Martin παραμένει σε αναζήτηση του πρώτου του βάθρου για το 2025, με καλύτερο αποτέλεσμα την τέταρτη θέση στο Balaton Park, με τον Μαδριλένο να βρίσκει σιγά-σιγά τον εαυτό του. Παρ' όλα αυτά, έφυγε από τις δοκιμές του Misano αισιόδοξος, χάρη σε πρόοδο που σημειώθηκε με νέα θέση χειριστηρίων.

Ωστόσο, προειδοποίησε ότι υπάρχει ακόμα δρόμος προτού μπορέσει να μπει στη μάχη με τον teammate του Marco Bezzecchi για νίκες με την RS-GP.

"Στις δοκιμές κάναμε ένα μεγάλο βήμα όσον αφορά την απόδοση και επίσης νιώθω πολύ πιο άνετα με τη μοτοσυκλέτα," εξήγησε. "Οπότε, ας δούμε αν αυτή η δουλειά θα αποδώσει εδώ.

Σίγουρα, είναι ακόμα ένα μεγάλο ταξίδι μέχρι να επιστρέψουμε στις νίκες, αλλά πιστεύω ότι μπορεί να είναι ένας καλός αγώνας. Όχι μόνο αυτός, αλλά και οι επόμενοι αγώνες μπορούν να είναι πραγματικά πολύ καλοί για μένα."

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.